พระราชวังเบลเวเดียร์ เวียนนา: เกือบตกนรกเพราะคลิมต์
พอถึงออสเตรียอีกครั้ง ดูนาฬิกาแล้วเห็นว่ายังมีเวลาเหลือเฟือ อืม... มีเวลาสักชั่วโมงสองชั่วโมง เลยตัดสินใจแวะแลนด์มาร์กของเวียนนาอย่างพระราชวังเบลเวเดียร์ (Belvedere Palace) ระหว่างทางไปขึ้นรถไฟใต้ดิน และการตัดสินใจครั้งนี้ก็ทำให้ผมได้สัมผัสกับจินตนาการอันยิ่งใหญ่เกี่ยวกับยุโรปยุคกลาง แต่ในขณะเดียวกันก็เกือบพาผมไปลงนรกในชีวิตจริง
ตอนอยู่บราติสลาวา (Bratislava) ผมไม่ได้เข้าไปในปราสาทบราติสลาวา ได้แต่มองจากที่ไกลๆ เลยตั้งใจว่าต้องไปเยือนพระราชวังหรือพิพิธภัณฑ์สักแห่งให้ได้ นี่เป็นครั้งแรกที่ผมมาเที่ยวยุโรป เลยรู้สึกตื่นตาตื่นใจและสนุกที่ได้เห็นอาคารประวัติศาสตร์เก่าแก่เรียงรายตามท้องถนน ผมแอบหาเหตุผลเข้าข้างตัวเองว่า ถ้ามาถึงยุโรปแล้วเดินผ่านพระราชวังซึ่งเป็นดั่งดอกไม้แห่งสถาปัตยกรรมยุโรปไปเฉยๆ คงเป็นการเสียมารยาทต่อยุโรปแย่เลย แถมที่หอศิลป์ข้างๆ พระราชวังเบลเวเดียร์ยังมีภาพ "The Kiss" ของกุสตาฟ คลิมต์ (Gustav Klimt) จัดแสดงอยู่ด้วย ยังไงก็ต้องแวะไปให้ได้ แต่ก็นะ... ขอเล่าผลลัพธ์ก่อนเลยว่า เพราะเวลาไม่พอ อย่าว่าแต่ภาพของคลิมต์เลย แม้แต่ด้านในพระราชวังผมก็ไม่ได้เข้าไปดู ได้แต่เดินชมสวนอย่างเดียว (แต่จะบอกว่าแค่เดินชมสวนก็เพลินจนลืมเวลาแล้วล่ะ)
พระราชวังเบลเวเดียร์มีสวนอยู่ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง ผมก็ไม่แน่ใจว่าตรงที่ผมอยู่คือประตูหน้าหรือประตูหลัง แต่มันดูมีขนาดเล็ก (พอไปเปิดวิกิพีเดียดูถึงรู้ว่าเขาไม่ได้เรียกว่าด้านหน้าด้านหลัง แต่เรียกว่าพระราชวังส่วนบนและส่วนล่างต่างหาก)
รูปปั้นแต่ละชิ้นที่ประดับอยู่บนอาคารล้วนเป็นงานศิลปะ มันดูยิ่งใหญ่อลังการและงดงามมากจนผมแอบคิดว่า ปล่อยงานศิลปะล้ำค่าแบบนี้ไว้ข้างนอกเฉยๆ จะดีเหรอ
เรื่องตลกคือที่นี่มีกรุ๊ปทัวร์แบบเดินตามธงเยอะมาก ปกติเรามักจะคิดว่าทัวร์แบบนี้มีแต่คนเอเชียตะวันออกอย่างเกาหลี จีน หรือญี่ปุ่น ส่วนคนยุโรปมักจะแบกเป้เที่ยวเอง แต่พอมาที่พระราชวังเบลเวเดียร์ ผมกลับเห็นกรุ๊ปทัวร์ชาวยุโรปตั้งห้าหกกลุ่ม ไม่รู้ทำไมผมถึงรู้สึกตลกที่เห็นพวกเขาเดินเที่ยวตามธงไกด์เหมือนกัน
ตรงนี้ยังไม่ใช่ส่วนหลักของเบลเวเดียร์ เป็นแค่ส่วนรองๆ เท่านั้น สิ่งที่ผมเห็นมีแค่สวน หลังจากนี้ผมถึงจะได้ถ่ายรูปสวนสวยๆ ของพระราชวังเบลเวเดียร์ของจริง แต่ก่อนหน้านั้น เรามาอ่านข้อมูลจากวิกิพีเดียกันสักหน่อยดีไหม?
พระราชวังเบลเวเดียร์
พระราชวังเบลเวเดียร์ (Belvedere Palace) เป็นพระราชวังในออสเตรีย สร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมสไตล์บาโรก ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของกรุงเวียนนา
ราชวงศ์ได้ซื้อที่ดินผืนนี้ในปี 1697 และเจ้าชายยูจีนแห่งซาวอย (Eugen von Savoyen) ได้เริ่มสร้างสวนขนาดใหญ่ขึ้นก่อน พระราชวังเบลเวเดียร์กลายมาเป็นอาคารสำคัญชานเมืองที่เหล่าราชวงศ์มักจะมาใช้เวลาพักผ่อน การก่อสร้างเริ่มขึ้นในปี 1714 โดยมีการวางโครงสร้างและจัดทำสวน บริเวณโดยรอบมีการสร้างเรือนกระจก (Orangery) และพื้นที่จัดแสดงภาพวาด การก่อสร้างดูแลโดย โยฮันน์ ลูคัส ฟอน ฮิลเดบรันดต์ (Johann Lukas von Hildebrandt) ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นปรมาจารย์ผู้รังสรรค์สถาปัตยกรรมบาโรกของออสเตรียให้โดดเด่นที่สุดจนถึงปัจจุบัน โดยมี โจวานนี สตาเนตติ (Giovanni Stanetti) ประติมากรชาวเวนิสร่วมงานด้วย พระราชวังเบลเวเดียร์ส่วนล่าง (Lower Belvedere) สร้างเสร็จในปี 1716 และส่วนเพดานวาดโดยจิตรกรชื่อ มาร์ติโน อัลโตมอนเต (Martino Altomonte)
ทางทิศตะวันตกเป็นพื้นที่ที่ตกแต่งด้วยสไตล์โกรเทสก์ (Grotesque) อันวิจิตรบรรจง ซึ่งใช้เป็นห้องนอน นอกจากนี้ยังมีห้องจัดแสดงภาพวาดที่ทำจากหินแกรนิต โดยการตกแต่งเป็นผลงานของ โดเมนิโก ปาโรดี (Domenico Parodi) ส่วนห้องหินแกรนิตอีกห้องด้านในได้รับการตกแต่งสีสันบนเพดานโดย จาโคโม เดล โป (Giacomo del Po) ตั้งแต่ปี 1720 ทางทิศตะวันออกเป็นพื้นที่สำหรับห้องรับแขกและห้องรับประทานอาหารทั้งหมด
พระราชวังเบลเวเดียร์ส่วนบน (Upper Belvedere) สร้างเสร็จในช่วงปี 1720-1723 โดยเดิมทีตั้งใจจะให้สวนตรงกลางเป็นแกนหลักของพระราชวัง พระราชวังแห่งนี้ถูกขายให้กับจักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา (Maria Theresa) ในปี 1752 และพระองค์เป็นผู้ตั้งชื่อสถานที่นี้ว่า "เบลเวเดียร์" เป็นครั้งแรก ภายใต้การปกครองของราชวงศ์ฮับส์บูร์ก พระราชวังแห่งนี้ก็ยิ่งมีชื่อเสียงโด่งดังมากขึ้น ตั้งแต่ปี 1775 เป็นต้นมา พระราชวังเบลเวเดียร์ถูกใช้เป็นหอศิลป์ของราชวงศ์ และมีการย้ายภาพวาดจากพระราชวังอื่นมาไว้ที่พระราชวังเบลเวเดียร์ส่วนล่างด้วย บุคคลสุดท้ายที่ประทับอยู่ที่นี่คือ อาร์ชดยุกฟรันซ์ แฟร์ดีนันด์ (Franz Ferdinand) มกุฎราชกุมารแห่งจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
หลังสงครามโลกครั้งที่ 1 พระราชวังเบลเวเดียร์ได้ถูกกำหนดให้เป็นพิพิธภัณฑ์หอศิลป์แห่งออสเตรีย (Austrian Gallery) ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่นี่ได้รับความเสียหายอย่างหนักและต้องใช้เวลาซ่อมแซมนานมาก ปัจจุบันกำลังอยู่ในช่วงปรับปรุงภายนอก โดยเน้นไปที่การจัดสวนใหม่เป็นหลัก ซึ่งแล้วเสร็จในปี 2008
http://ko.wikipedia.org/wiki/벨베데레_궁전
มีคุณยายคนหนึ่งเดินผ่านมาและบอกจุดที่ชมสวนได้สวยที่สุดให้ผมฟัง แต่ผมดันไม่ได้ถ่ายรูปไว้ กว่าจะนึกขึ้นได้ว่าต้องถ่ายก็ตอนที่เดินผ่านมาแล้ว มันเป็นมุมที่สวยมาก มองเห็นตัวเมืองออสเตรีย โดยเฉพาะมหาวิหารชเตฟัน (St. Stephen's Cathedral) และสวนอยู่ในเฟรมเดียวกัน น่าเสียดายจริงๆ ผมมักจะคิดอยู่เสมอว่า เวลาไปเที่ยว ถ้าเราเชื่อฟังคำแนะนำของคุณตาคุณยาย เราก็มักจะได้เจอสิ่งดีๆ เสมอ
ผมเดินไปที่หอศิลป์ข้างพระราชวังซึ่งจัดแสดงผลงานของคลิมต์ แต่เวลาบีบคั้นมาก การที่ผมเดินทอดน่องชมสวนที่ทั้งสวยและกว้างใหญ่แห่งนี้ถือเป็นความผิดพลาด ผมยืนลังเลอยู่หน้าห้องขายตั๋วตั้ง 15 นาทีว่าจะเข้าไปดูดีไหม เพราะอยากดูมาก แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจข้ามไปในครั้งนี้ ด้วยความเสียดาย ผมเลยถ่ายรูปภาพจำลองมาเป็นหลักฐานว่า 'มาถึงแล้วนะแต่ต้องกลับก่อน'
ตอนนั้นผมตื่นเต้นจนขาดสติไปหน่อย แต่พอมาคิดดูตอนนี้ ผมเชื่อเลยว่าคลิมต์จงใจยั่วยวนเพื่อส่งผมไปลงนรกแน่ๆ