Erawan House กรุงเทพฯ: ถึงเช้ามืด เหนื่อยและโดนฟันราคา
ไม่รู้ว่านั่งรถมานานแค่ไหน แต่มาถึงกรุงเทพฯ ก็ตี 5 แล้ว การหาแท็กซี่ที่สถานีขนส่งกรุงเทพฯ ตอนตี 5 เป็นเรื่องที่ยากมาก แค่เขายอมให้ขึ้นรถโดยไม่กดมิเตอร์ก็รู้สึกขอบคุณแล้ว พอถึงที่หมายคนขับขอ 300 THB เป็นความรู้สึกที่ทั้งหงุดหงิดและดีใจปนเปกันไปหมด หลังจากโดนฟันราคามาเต็มๆ พอมาถึงรามบุตรีก็แน่นอนว่าไม่มีห้องว่างเลย เดินหาที่พักไป 6 แห่งพร้อมกับสะพายเป้ 50 ลิตรไว้ข้างหลังและเป้ธรรมดาไว้ข้างหน้า จนถึงขั้นคิดว่าจะนอนข้างถนนแล้ว
แต่แล้วปาฏิหาริย์ก็มีจริง ที่ Erawan House เหลือห้องว่างอยู่แค่ห้องเดียวพอดี เป็นห้องราคา 750 THB ซึ่งแพงที่สุดเท่าที่ผมเคยพักมา แต่สิ่งอำนวยความสะดวกก็งั้นๆ ความรู้สึกก็เฉยๆ สรุปว่าวันนี้นอนคืนเดียวใช้เงินไป 1,000 THB คิดเป็นเงินเกาหลีก็ประมาณ 40,000 KRW การที่ผมรู้สึกหงุดหงิดกับเงินแค่นี้ แสดงว่าผมคงปรับตัวเข้ากับประเทศไทยได้แล้วล่ะมั้ง ที่นี่ผมไม่ได้ถ่ายรูปไว้สักใบเลย ตื่นมาอีกทีตอนบ่าย 2 คิดซะว่าวันนี้คงไม่ได้ทำอะไรแล้ว เลยเดินเล่นแถวถนนข้าวสาร แต่พอไปมา 3 วันติดก็เริ่มรู้สึกเฉยๆ แล้ว ได้ยินมาว่าเมื่อก่อนเกสต์เฮาส์แถวข้าวสารราคาถูกมากจนเป็นแหล่งรวมตัวของเหล่าฮิปปี้และแบ็คแพ็คเกอร์ตัวจริง แต่เดี๋ยวนี้พอมีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน ราคาก็ขยับขึ้นเป็นห้องละ 20,000~30,000 KRW เอาจริงๆ สำหรับผมราคานี้ก็ยังถือว่าถูกมากๆ อยู่ดี แต่มันให้ความรู้สึกเหมือนมรดกทางวัฒนธรรมกำลังจะหายไปยังไงอย่างงั้น การจะมาเที่ยวแบบแบ็คแพ็คเกอร์สไตล์ฮิปปี้มันเริ่มยากขึ้นเรื่อยๆ แล้วสิ