รีวิว Pancakes on the Rocks ซิดนีย์: รอนานแถมรสชาติเฉยๆ
พอมาอยู่ที่นี่ ช่วงวันธรรมดานอกจากเรื่องกินแล้วก็มีแต่เรื่องงานล้วนๆ เลยกลายเป็นว่า 'ได้กินของอร่อยแค่ไหน' เป็นตัวตัดสินว่าวันนั้นเป็นวันที่ดีหรือเปล่า แต่พอเลือกมื้อเที่ยงพลาด ก็เลยต้องมานั่งคิดหนักว่าจะกินอะไรเป็นมื้อเย็นดี ผมเลือกเมนูมื้อเย็นอย่างระมัดระวังราวกับกำลังดราฟต์ตัวนักเบสบอลอาชีพเลยทีเดียว สุดท้ายก็มาลงเอยที่ร้าน 'Pancakes on the Rocks' เพราะเห็นหลายบล็อกรีวิวว่าอร่อย แถมยังขายแพนเค้กของโปรดผมด้วย
เบ็ดเสร็จตั้งแต่มาถึงร้านจนได้อาหารใช้เวลาไปประมาณ 30 นาที โชคดีที่วันนี้เป็นวันธรรมดาแถมช่วงตรุษจีนก็เพิ่งจบไป ถ้ามาเมื่อวานหรือวันก่อนหน้านี้ คงต้องรอเป็นชั่วโมงแน่ๆ กว่าจะได้กินแพนเค้กสักจาน การที่คนเยอะขนาดนี้ก็เป็นเครื่องการันตีความอร่อยได้ระดับนึง ก่อนกินเลยตั้งความหวังไว้สูงมาก
พอกัดเข้าไปคำแรก!
อ่า... ผมคาดหวังสูงไปหรือเปล่านะ? หรือว่าเหนื่อยจากการรอนานเกินไป? นี่ผมตั้งตารอเพื่อรสชาติแค่นี้เองเหรอเนี่ย ส่วนตัวผมว่าแพนเค้กที่ร้าน Butter Finger แถวสถานีคังนัมยังอร่อยกว่าอีก และถ้าเทียบกับร้านแพนเค้กโปรดของผมที่ฮันนัมดงแล้ว จานนี้ทำออกมาลวกๆ มาก
แต่ด้วยความหิวก็เลยยัดเข้าปากจนหมด รสชาติมันก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้นหรอกครับ แต่เห็นว่าเป็นร้านแพนเค้กระดับท็อปก็เลยนึกว่าจะมีความพิเศษกว่านี้ เลยแอบผิดหวัง อย่างแรกเลยคือไซรัปสตรอว์เบอร์รีหวานเจี๊ยบจนกลบรสชาติสตรอว์เบอร์รีไปหมด แถมสตรอว์เบอร์รีก็เป็นแบบแช่แข็งจนไม่อยากจะเคี้ยว ส่วนตัวแพนเค้กก็ไม่รู้ทำไมถึงไม่มีความหอมมันเลย แถมยังรสชาติฝืดคออีกต่างหาก
ไม่รู้สิ... แต่เห็นคนเยอะแยะมากินกันขนาดนี้ มันก็คงเป็นร้านที่อร่อยแหละ แค่อาจจะไม่ถูกปากผมล่ะมั้ง
