เอเชียทีค กรุงเทพฯ: แหล่งช้อปปิ้งที่สาวๆ หายตัวไป
สิ่งแรกที่สะดุดตาเลยตั้งแต่มาถึงก็คือวงดนตรีสดตามร้านอาหารต่างๆ ส่วนใหญ่จะเล่นเพลงฟังสบายๆ ไม่หนวกหูเข้ากับบรรยากาศ เป็นเสน่ห์ที่ต่างจากถนนข้าวสารที่เน้นแนวร็อกกับฮิปฮอป เดินดูนั่นดูนี่ไปเรื่อยก็เจอวงนี้ที่เล่นเพลงได้นุ่มนวลน่าฟังที่สุด เลยถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึก ไม่รู้ว่าสองคนนี้เป็นแฟนกันหรือเปล่า แต่ดูเข้ากันดี เพลงก็เลยยิ่งเพราะขึ้นไปอีก
ถ้าโซนริมแม่น้ำเป็นร้านอาหารกับคาเฟ่ พอเดินเข้าไปข้างในก็จะมีแต่ร้านขายเสื้อผ้าเต็มไปหมด แถมยังมีแต่เสื้อผ้าผู้หญิง สำหรับผมเลยไม่มีอะไรให้ดูเท่าไหร่ แต่ด้วยความอยากรู้ก็เลยแอบดูป้ายราคา ปรากฏว่าแพงเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน เผลอแป๊บเดียวสาวๆ ที่มาด้วยกันก็หายตัวไปอย่างกับสายลม ทิ้งให้ผู้ชายสองคนยืนเฝ้าที่แบบงงๆ มองจากข้างนอกก็เห็นว่าเสื้อผ้าน่ารักดี น่าจะช้อปเพลินอยู่หรอก แต่ถึงอย่างนั้นคนที่หายไปก็ไม่ยอมกลับมาสักที ทำให้ผมรู้สึกอีกครั้งว่าผู้หญิงเวลาช้อปปิ้งนี่อึดกว่าพัคจีซอง (นักฟุตบอลเกาหลี) ซะอีก
ทีนี้ก็มาถึงไฮไลท์ของเอเชียทีค นั่นก็คือการขึ้นชิงช้าสวรรค์! ราคาแพงจนทำเอาลังเลเลย แต่ด้วยความขี้เกียจของผม กว่าจะมาเขียนบล็อกก็ผ่านไปเกือบ 2 ปีแล้ว แถมไม่มีหลักฐานอะไรเหลืออยู่ เลยจำราคาเป๊ะๆ ไม่ได้ คุ้นๆ ว่าน่าจะประมาณ 30,000~50,000 วอน
พอใจสุดๆ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
พยายามถ่ายรูปด้วยฝีมืออันน้อยนิดเพื่อเก็บภาพมาให้ได้มากที่สุด แต่ก็ไม่สามารถถ่ายทอดความสวยงามของวิวกลางคืนออกมาได้หมด วิวกลางคืนของกรุงเทพฯ อาจจะไม่ได้ดูอลังการเหมือนวิวจากนัมซานทาวเวอร์หรือหอไข่มุกที่เซี่ยงไฮ้ แต่ให้ความรู้สึกที่นุ่มนวลมากๆ พื้นที่สีดำของแม่น้ำเจ้าพระยาช่วยเพิ่มช่องว่างให้วิวกลางคืนดูโปร่งสบายตา เป็นอีกหนึ่งที่ที่ถ้ามีงบก็ควรมาดูให้ได้เลย
