ดำน้ำกลางคืนที่เซบู ประทับใจแม้ไม่มีรูป
ไดฟ์สุดท้ายของวันนี้คือการดำน้ำกลางคืน (Night Dive) กับครูฝึกเอริคสองคนหลังจากที่พระอาทิตย์ตกดินไปแล้ว ด้วยความที่เพิ่งเคยดำน้ำกลางคืนแบบที่มองไม่เห็นอะไรเลยเป็นครั้งแรก ผมเลยตื่นเต้นมาก แต่ปรากฏว่าน้ำลงพอดี เราเลยต้องว่ายน้ำไปที่จุดลงน้ำไกลถึง 200 เมตรแทนที่จะได้ดำน้ำไป ความตื่นเต้นหายวับไปเลยเพราะเหนื่อยจนขาแทบหมดแรง กลายเป็นว่าพอลงไปใต้น้ำกลับรู้สึกสบายกว่าเยอะ การดำน้ำตอนกลางคืนมีเสน่ห์มากจนน่าเสียดายที่ไม่ได้เอากล้องลงไปด้วย พวกปลาพากันหลับหมด พอเราเข้าไปใกล้ๆ พวกมันก็อยู่นิ่งๆ ไม่เหมือนตอนกลางวัน ทำให้เราสามารถมองเห็นปลาตัวใหญ่ๆ ได้อย่างชัดเจน แถมทุกอย่างยังเงียบสงบจนรู้สึกผ่อนคลายสุดๆ ที่เด็ดสุดคือตอนที่เราปิดไฟฉายทั้งหมดแล้วเอามือปัดฟองอากาศ มันจะดูเรืองแสงเหมือนหิ่งห้อยเลยครับ เรื่องนี้อธิบายเป็นคำพูดไม่ได้จริงๆ ต้องมาเห็นด้วยตาตัวเองเท่านั้นถึงจะเข้าใจว่าทำไมผมถึงพร่ำเพ้อว่ามันดีขนาดนี้ แต่ก็นั่นแหละครับ เสียดายจริงๆ ที่ไม่มีรูปถ่ายเก็บไว้เลย สงสัยผมคงต้องกลับไปดำน้ำอีกรอบเพราะติดใจการดำน้ำกลางคืนนี่แหละ (ก็นะ ถึงจะแพงแต่ที่ยอมมาเรียนซ้ำที่นี่ก็เพื่อการนี้นี่แหละ)
หลังจากดำน้ำกลางคืนเสร็จ ผมก็หาอะไรกินรองท้องนิดหน่อยจนเริ่มง่วง พอหัวถึงหมอนกำลังจะหลับน้ำลายยืด ฝนก็ตกลงมา ถ้าจะพูดให้ถูกคือเหมือนฟ้าทะลุเทน้ำลงมามากกว่า ที่เกาหลีฝนจะตกพรำๆ ทั้งวัน แต่ที่นี่เขาบอกว่าฝนจะตกหนักแบบซู่ใหญ่ๆ สัก 3-4 ชั่วโมงแล้วก็หยุด
แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ พอเปิดหน้าต่างดู มันเหมือนมีคนเปิดฝักบัวเบอร์แรงสุดทิ้งไว้เลย มองออกไปเห็นเป็นม่านน้ำเลยครับ แถมพอฟ้าร้องทีพื้นก็สั่นสะเทือนไปหมด ทำเอานึกถึงโฆษณากาแฟที่นางเอกนั่งจิบกาแฟฟังเพลงคลาสสิกเบาๆ เคล้าเสียงฝนเลย แต่ถ้ามาถ่ายทำที่นี่ คงต้องเปลี่ยนจากเพลงคลาสสิกเป็นเฮฟวี่เมทัล แล้วให้นางเอก (อี นายอง หรือเปล่านะ..) อมกาแฟแล้วพ่นพรวดออกมาแบบนักมวยปล้ำ Triple H แทน ถือว่าได้สัมผัสพายุฝนสไตล์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้แบบเต็มๆ (และผลก็คือ... นอนไม่หลับเลยครับ)