รีวิว Diamond Sea Hotel ดานัง: เล่นน้ำยากแต่อย่างอื่นดี
เดินทางจากฮอยอันไปดานัง ถึงจะเรียก Grab ได้ แต่เราก็เลือกใช้รถของโฮมสเตย์เพราะเห็นแก่คุณป้าที่ Queen Chau Homestay ราคาก็ถูกกว่านิดหน่อย จะนั่งแท็กซี่หรือ Grab ก็ไม่ต่างกันมาก ถ้าไปโรงแรม คนขับส่วนใหญ่จะรู้จักดีอยู่แล้ว หรือต่อให้ไม่รู้จัก เขาก็เปิด GPS ไปได้ ไม่มีปัญหาอะไร
ถนนชนบทที่เริ่มขึ้นทันทีที่ออกจากฮอยอันมานิดหน่อยนั้นมีเสน่ห์มาก มีคนปั่นจักรยานกินลมชมวิวเยอะแยะ บ้านเรือนที่ตั้งอยู่ห่างๆ กันก็ดูเหมือนจะรับประกันได้ถึงวันที่แสนสงบ พอพ้นหมู่บ้านชนบทสวยๆ มาก็จะเป็นทางด่วน นั่งรถมาประมาณ 30 นาทีก็เริ่มเห็นตึกสูงๆ ที่เขียนป้ายว่าโรงแรม ดานังเป็นเมืองใหญ่จริงๆ ต่างจากฮอยอันลิบลับ ด้วยความที่ผมมาจากโซลซึ่งเป็นหนึ่งในเมืองที่วุ่นวายที่สุดในโลก พวกตึกรามบ้านช่องเลยไม่ได้ทำให้รู้สึกตื่นตาตื่นใจเท่าไหร่ แต่ทะเลที่ทอดยาวอยู่ตรงหน้านั้นดึงดูดสายตาได้ดีทีเดียว
โรงแรมที่เพื่อนจองไว้คือ Diamond Sea Hotel ขอรีวิวสั้นๆ หลังจากจบทริปเลยละกัน ข้อเสียร้ายแรงของโรงแรมนี้คือหาดที่อยู่ตรงหน้าโรงแรมลงเล่นน้ำไม่ได้ ต้องเดินขึ้นไปทางเหนือหรือลงไปทางใต้สักหน่อย ถึงจะเจอหาดที่เล่นน้ำและเล่นเซิร์ฟได้ ห้องเราเป็นวิว "กำแพง" แต่วิวทะเลน่าจะสวยมากๆ แน่นอนว่าราคาคงไม่สวยตามไปด้วย...
ส่วนข้อดีก็คือทุกอย่างที่เหลือนอกเหนือจากนั้น บริการดี ห้องน้ำและการทำความสะอาดก็เนี้ยบ สเต็กที่กินในห้องอาหารก็ใช้ได้ สระว่ายน้ำก็สะอาด เป็นโรงแรมที่เหมาะกับการมาพักผ่อนอยู่เฉยๆ แบบไร้ความเครียดจริงๆ
ตัวผมที่ทำกิจกรรมเยอะมากในหนึ่งวันจนเขียนบล็อกได้ถึง 10 โพสต์ก็อยากจะพักผ่อนที่นี่สักหน่อย แต่สำหรับเพื่อนจอมพลังคนนี้ไม่มีคำว่าพักหรอก พอทำท่าตื่นเต้นร้อง "ว้าว~~" เหมือนเพิ่งเคยมาโรงแรมเป็นครั้งแรกเสร็จปุ๊บ เขาก็พุ่งตัวออกไปทันทีพร้อมบอกว่าเราต้องไป ภูเขาหินอ่อน (Marble Mountains) กันเดี๋ยวนี้
ขอพักหน่อยเถอะ...
