สนามบินมิวนิก: มีลานเซิร์ฟเทียมให้เล่นด้วย!
วันนี้เป็นวันที่ยุ่งที่สุดในทริปทำงานเลย ช่วงเช้ามีประชุม พอเสร็จก็ต้องรีบนั่งแท็กซี่บึ่งไปสนามบินทันทีเพราะต้องไปขึ้นเครื่อง ตอนแรกแอบเกร็งกลัวรถติด แต่ด้วยความที่ทางด่วนเขาเหยียบกัน 180 กม./ชม. แบบชิลๆ เลยมาถึงก่อนเวลาตั้งสองชั่วโมง รู้งี้แวะกินข้าวมาก่อนก็ดี
ขากลับผมต้องนั่งสายการบินลุฟท์ฮันซ่า (Lufthansa) ไปลงลอนดอน แล้วค่อยต่อเครื่องของเอเชียน่า (Asiana) กลับเกาหลี แปลว่าตอนอยู่เยอรมนีผมต้องออกตั๋วของลุฟท์ฮันซ่าก่อน ซึ่งแปลกมากที่เขาให้ออกตั๋วที่ตู้คีออสแทนที่จะเป็นพนักงาน จนถึงตอนนี้ผมก็ยังแอบคิดนะว่าตัวเองอาจจะหาเคาน์เตอร์ออกตั๋วไม่เจอเองหรือเปล่า ไม่น่า... เขาคงไม่ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของเครื่องจักรทั้งหมดหรอกมั้ง แต่โชคดีที่ตู้คีออสก็ไม่ได้ใช้งานยากอะไร แถมมีพนักงานคอยยืนช่วยอยู่ข้างๆ เลยออกตั๋วได้ง่ายมาก
พอมีเวลาเหลือเยอะกว่าที่คิด ผมเลยเดินเล่นดูของในสนามบินเพลินๆ แต่พอมองออกไปข้างนอกก็เจอของเด็ดเข้าให้
ผมเคยได้ยินแต่หน้าผาจำลอง เพิ่งเคยเห็นลานเซิร์ฟเทียมก็คราวนี้แหละ อ้าปากค้างกับสิ่งอำนวยความสะดวกที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ยืนดูเพลินจนลืมเวลาไปเลย ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมของแบบนี้ถึงไม่มีในเกาหลีบ้าง ไม่รู้ว่าเป็นแค่อีเวนต์ชั่วคราวหรือเปล่า แต่อิจฉาเด็กเยอรมันที่ได้เล่นอะไรแบบนี้จัง งานนี้จัดโดย Quiksilver ผมจงใจไม่ถามราคาว่าชั่วโมงละเท่าไหร่ เพราะรู้สึกตะหงิดๆ ว่าถ้าขืนสมัครเล่นไป มีหวังได้บอกลาเที่ยวบินแน่ๆ และสำหรับคนที่มีประวัติตกเครื่องมาแล้วอย่างผม มันเป็นไปได้สูงมาก
ด้านล่างนี้เป็นซีรีส์วิดีโอครับ
มีเด็กน้อยคนหนึ่งหงุดหงิดที่เล่นไม่ได้ดั่งใจ แต่ทั้งครอบครัวก็คอยเชียร์ คุณพ่อก็อยู่ข้างๆ คอยให้กำลังใจจนจบ เป็นภาพที่น่ารักมาก คนรอบข้างที่ยืนดูก็ช่วยกันบอกวิธีเล่นแถมตะโกนเชียร์ น้องคงอารมณ์ดีขึ้นเลยตะโกนอะไรสักอย่างออกมาตอนยืนรอ
