สวนฮิวแอรี เชจู: เก็บส้ม ชมดอกคามิเลีย ให้อาหารสัตว์
ปีใหม่เริ่มต้นขึ้นแล้ว เพื่อนและลูกสาวของเธอที่มาเที่ยวตั้งแต่ปีที่แล้วดูวุ่นวายกันตั้งแต่ต้นปี ตอนเช้าก็ช่วยกันทำต็อกกุก (ซุปเค้กข้าวเกาหลี) อย่างขะมักเขม้น นั่งเล่นบอร์ดเกมกันอย่างสนุกสนานอยู่ดีๆ ก็หันมาทะเลาะกันซะงั้น แค่นั่งดูอยู่ข้างๆ ก็ทำเอาผมหมดพลังแล้ว ตอนที่เพื่อนกล่อมลูกนอนแล้วมานั่งจิบเบียร์ด้วยกัน เธอเคยบอกว่า 'เวลาอยู่กับลูกเหมือนหลุดเข้าไปในห้วงเวลาที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว' ซึ่งตอนนี้ผมกำลังสัมผัสความรู้สึกนั้นทางอ้อมอยู่เลย
ก่อนหน้านี้หลานสาวตัวน้อยป่วยนิดหน่อยเลยต้องอยู่แต่ในบ้านพักใหญ่ พออาการเริ่มดีขึ้น เราเลยตัดสินใจไปทำกิจกรรมที่เธอร้องขอมาตั้งแต่ก้าวเท้าลงสนามบินวันแรก นั่นก็คือการไปเก็บส้ม เรามุ่งหน้าไปที่สวนฮิวแอรี (Hueree Natural Park) หรือเรียกสั้นๆ ว่าฮิวแอรี ที่นี่เราสามารถเก็บส้มและชมดอกคามิเลียซึ่งเป็นเหมือนสัญลักษณ์ของเกาะเชจูได้ในคราวเดียว ถึงแม้ว่าหน้าบ้านจะมีต้นคามิเลียอยู่แล้ว แต่เพื่อเอาใจเด็กน้อยที่บ่นอยากเก็บส้มไม่หยุด ผมก็เลยต้องสตาร์ทรถพาไป
ตอนแรกคิดว่าวันขึ้นปีใหม่คนน่าจะไม่เยอะเท่าไหร่ แต่ผิดคาด คนเยอะมากจนลานจอดรถเต็มเอี๊ยด แม้จะยังอยู่ในช่วงโควิด แต่เพราะเป็นสถานที่เปิดโล่ง เลยเห็นหลายครอบครัวพาลูกๆ ออกมาเที่ยว โชคดีมากที่มีรถคันหน้าออกพอดี เราเลยได้ที่จอดอย่างรวดเร็ว ไม่อย่างนั้นคงต้องจอดรอคิวกันอีกพักใหญ่
ส่วนค่าเข้าฮิวแอรีนั้น ผมก็บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าแพงหรือไม่แพง แต่ถ้าจะทำกิจกรรมเก็บส้มด้วย ต้องจ่ายเพิ่มต่างหากอีก 5,000 วอน ดังนั้นอย่าลืมเผื่อค่าใช้จ่ายตรงนี้ไว้ด้วย
พอเดินเข้าไปข้างใน ก็เจอสวนที่ดูรู้เลยว่าได้รับการดูแลอย่างดีสมกับที่เก็บค่าเข้า ทางเดินสะอาดสะอ้าน ต้นไม้แต่ละต้นได้รับการเอาใจใส่เป็นอย่างดี ช่วงนี้ดอกคามิเลียริมทางร่วงไปเยอะแล้ว แต่ที่นี่แม้ดอกจะเล็กไปสักหน่อย แต่ก็ยังมีต้นคามิเลียหลายต้นที่กำลังบานสะพรั่งอวดโฉมอยู่ มีมุมถ่ายรูปจัดไว้หลายจุด ไม่ใช่แค่เด็กๆ เท่านั้น แต่สาวๆ ทุกวัยก็มาโพสท่าถ่ายรูปกับดอกไม้กันอย่างสนุกสนาน แอบเสียดายนิดหน่อยตรงที่เป็นฤดูหนาว ทุ่งพิงค์มูลลี่เลยแห้งเหี่ยวจนดูเหมือนทุ่งหญ้าแห้งๆ ไปหมด
ด้วยความที่เป็นหน้าหนาว ดอกไม้ข้างนอกเลยดูไม่ค่อยสดชื่นเท่าไหร่ แต่พอเดินไปเจอเรือนกระจกที่ปลูกดอกไม้และต้นไม้ไว้หลากหลายสายพันธุ์ ข้างในนั้นดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที และแน่นอนว่ามันช่วยให้ผมคลายหนาวได้เยอะเลย...
สวนนี้กว้างกว่าที่คิดไว้ตอนแรกมาก เดินจนรู้สึกอุ่นขึ้นมาเลยกว่าจะถึงโซนเก็บส้ม ที่ซอกวีโพ (เมืองทางใต้ของเชจู) ส้มโตเองตามธรรมชาติได้ดีมาก จนค่าแรงคนงานเก็บส้มแพงกว่าต้นทุนการปลูกซะอีก เราเลยมักจะเห็นคนประกาศขายเหมาสวนในแอป Danggeun Market (แอปซื้อขายของมือสองของเกาหลี) อยู่บ่อยๆ ตอนแรกผมก็ไม่เข้าใจหรอกว่าทำไมเราต้องจ่ายเงินเพื่อมาทำงานเหนื่อยๆ แบบนี้ แต่สำหรับเด็กๆ แล้ว พวกเขาตื่นเต้นที่ได้เก็บส้มกันสุดๆ ส่วนตัวผมเองก็แฮปปี้ไม่แพ้กัน เพราะผมไม่ได้จ่ายเงินค่าเก็บส้ม เลยปล่อยให้เพื่อนกับลูกสาวเข้าไปเก็บกันสองคน ส่วนผมก็ได้เวลานั่งจิบกาแฟเหม่อลอยพักผ่อนอย่างสบายใจ การที่ต้องจ่ายเงินเพิ่มมันก็ดีแบบนี้นี่เอง
หลังจากเก็บส้มเสร็จ เราก็ย้ายไปที่โซนให้อาหารสัตว์ ซึ่งมีทั้งหมูดำ แพะ กระต่าย และม้าแคระ โซนนี้ก็จัดการได้ดีมาก แทบจะไม่มีกลิ่นมูลสัตว์เลย ถึงแม้ว่าเสียงหมูจะร้องดังลั่นจนแก้วหูแทบแตก แต่ก็ถือว่าสะอาดสะอ้านทีเดียว ผมซื้ออาหารสัตว์มาให้หลานสาวเพราะคิดว่าเธอน่าจะชอบ แต่พวกหมูก็แย่งกันกินอย่างบ้าคลั่ง ส่วนแพะก็ดูไม่ค่อยสนใจ ม้าแคระก็ตัวใหญ่เกินไปจนเด็กไม่กล้าให้ สุดท้ายแครอทเกือบทั้งหมดเลยตกเป็นของกระต่าย ภาพเด็กน้อยน่ารักๆ กำลังป้อนอาหารกระต่ายเป็นอะไรที่ดูแล้วใจฟูมากๆ
กว่าจะเดินดูจนครบและกลับออกมาก็ใช้เวลาไปพอสมควรเลย น่าจะใช้เวลาเดินรอบๆ ประมาณชั่วโมงครึ่งได้ หลายคนอาจจะคิดว่าไม่เห็นมีอะไรให้ดูเยอะแยะ ทำไมถึงใช้เวลานานขนาดนั้น แต่ระหว่างทางเราต้องแวะถ่ายรูป เก็บส้ม แล้วก็ต้องคอยป้อนข้าวเด็กด้วย วุ่นวายสุดๆ แถมถ้าเด็กน้อยบ่นปวดขาเมื่อไหร่ ก็ต้องเปลี่ยนเข้าสู่โหมดพักผ่อนทันที ดังนั้นครอบครัวที่พาเด็กๆ มาด้วย ควรเผื่อเวลาไว้สัก 2 ชั่วโมงจะดีที่สุด ที่นี่มีพื้นที่ให้เดินเยอะและมีทางให้เด็กๆ วิ่งเล่นปล่อยพลังได้เต็มที่ ครอบครัวที่มีเด็กเล็กน่าจะลองลิสต์ที่นี่ไว้ในแพลนเที่ยวดูนะครับ