รีวิวอิมาโก้มอลล์และลองน้ำทุเรียนที่โคตาคินาบาลู
ไม่ได้ทำอะไรมากมายแต่สงสัยเพราะโดนฝนเลยรู้สึกเหนื่อยมากๆ เวลาแบบนี้การได้นอนพักเต็มอิ่มแล้วกินข้าวอร่อยๆ สักมื้อคือดีที่สุด แต่ผมกลับไม่มีความอยากอาหารเลย อุตส่าห์ลองไปเดินเล่นที่อิมาโก้มอลล์ (Imago Mall) ดูเผื่อจะมีอะไรน่าสนใจ แต่ร่างกายคงเหนื่อยล้าเกินไปเลยไม่มีอะไรดึงดูดใจได้เลย ก่อนหน้านี้ก็ไม่เท่าไหร่นะ แต่ทริปนี้ผมกลับอยากกินข้าวกับใครสักคน รู้สึกเหงามากๆ ทั้งที่เสียเงินมาเที่ยวแท้ๆ เพื่อนเอ๊ย... ตามมาตอนนี้เลยไม่ได้เหรอ...
เดินวนชั้นใต้ดินอยู่หลายรอบจนถอดใจกำลังจะกลับ แต่ "น้ำทุเรียน" ก็เตะตาเข้าอย่างจัง พวกเพื่อนชาวฟิลิปปินส์เคยบอกว่ามันอร่อยที่สุด แถมยังมีฉายาว่าเป็นถึง "ราชาผลไม้" แต่ผมก็ยังไม่เคยลองกินเลยสักครั้ง พอไปหาอ่านในบล็อกก็เจอคอมเมนต์ประมาณว่า 'อย่ากินเด็ดขาด' หรือ 'รสชาติเหมือนศพ' แต่ผมก็บอกตัวเองว่า 'เราคงไม่เป็นไรหรอกมั้ง' แล้วก็สั่งมาแก้วนึง
ผมคงจะเหนื่อยมากจริงๆ ถึงขั้นขาดสติและใช้อารมณ์นำเหตุผลไปซะได้ กลิ่นเหม็นฉุนเหมือนปัสสาวะพุ่งตรงเข้าจมูกแบบไม่มีอะไรมากั้น แถมยังเป็นเครื่องดื่มที่แพงที่สุดในร้านน้ำผลไม้อีก ผมสั่งมาเพียงเพื่อจะได้ลองชิมและดมกลิ่นมันดูสักครั้ง บางคนบอกว่ามันก็พอกินได้นะ แต่ผมมั่นใจเลยว่าคนพวกนั้นต้องมีความผิดปกติอะไรในร่างกายแน่ๆ ของแบบนี้มันกินเข้าไปได้ยังไง!
ผมอาจจะอธิบายไม่ค่อยเก่ง แต่ถ้าให้เขียนบรรยายความรู้สึกตอนที่กินเข้าไปก็คงประมาณนี้
กลิ่นที่เตะจมูกคือกลิ่นห้องน้ำที่มีกลิ่นปัสสาวะจางๆ สัมผัสตอนกินเข้าไปคำแรกเหมือนกำลังกินลูกพลับบด และรสชาติที่เข้ามาในปากจนกระตุ้นสมองนั้นเป็นรสชาติที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนในชีวิต ทำเอาสมองรวนจนแทบจะหยุดทำงานซะเดี๋ยวนั้นเลย
ถ้าไปเที่ยวแล้วรู้สึกว่าแฟนหรือภรรยากินเยอะเกินไป ผมขอแนะนำน้ำทุเรียนเลยครับ รับรองว่าคงจะไม่อยากอาหารไปสักมื้อสองมื้ออย่างแน่นอน
รู้สึกว่าฝืนกินต่อไปไม่ไหวจริงๆ เลยต้องกลืนน้ำตาทิ้งมันไป ตอนเดินออกมา พนักงานในร้านดูตกใจนิดหน่อยที่ผมกินเหลือเยอะขนาดนั้น
พอขึ้นมาที่ชั้น 1 กำลังจะกลับที่พัก ก็มีทีมแสดงใส่ชุดพื้นเมืองกำลังทำการแสดงอยู่ ยืนดูอย่างเพลิดเพลินอยู่พักใหญ่ บังเอิญไปเจอกับพวกเพื่อนชาวฟิลิปปินส์ที่เที่ยวด้วยกันมาวันนี้อีกครั้ง ถึงจะเพิ่งแยกกันไปเมื่อกี้ แต่ก็ดีใจเหมือนไม่ได้เจอกันมาหลายปี เราถามไถ่กันว่ากินอะไรมา จะไปไหนต่อ ถ่ายรูปเป็นที่ระลึกส่งท้ายแล้วก็แยกย้ายกันไปตามทางของตัวเอง พรุ่งนี้ผมจะไปตีสนิทและเที่ยวกับใครดีนะ? หลังจากใช้ความคิดกับการเที่ยวคนเดียวจนเข้าสู่โหมดความเหงา ความกังวลตามประสาคน(เผลอ)มาเที่ยวคนเดียวก็เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง
ค่าใช้จ่าย (คิดแบบคร่าวๆ เอาไปคูณ 300 원 จะได้เป็นเงินเกาหลี)
- ค่าทัวร์ RM 150
- น้ำเปล่า RM 1.95
- น้ำเปล่า, บุหรี่ RM 18
- ค่าห้องพักถึงวันที่ 1 ก.ย. RM 72.1
- น้ำทุเรียนปั่น RM 9.9
- เบียร์คาร์ลสเบิร์ก RM 22
ค่าใช้จ่ายวันนี้ : RM 273.95
ค่าใช้จ่ายรวมตลอดทริป : 2875000원 + RM 1324.78