ทริปปุบปับไปหาเพื่อนที่คังนึง (Gangneung)
รู้สึกอึดอัดใจเลยตัดสินใจไปหาเพื่อนที่คังนึง (Gangneung) แบบปุบปับ ระหว่างทางที่ขับรถบนทางด่วนยังยัง (Yangyang Expressway) ได้แวะที่จุดพักรถแนรินชอน (Naerincheon) เมฆครึ้มๆ ทำให้วิวดูอลังการมาก เป็นจุดพักรถที่สวยที่สุดเท่าที่เคยไปมาเลย น้ำมันเบนซินธรรมดาที่ฮงชอน (Hongcheon) ราคาถูก แต่วิวที่แนรินชอนสวยกว่า ดังนั้นคอร์สที่เหมาะที่สุดเวลาวิ่งบนทางด่วนยังยังคือ เติมน้ำมันที่ฮงชอนแล้วมาแวะกินข้าวที่แนรินชอน ฉันเลยกินมื้อเย็นและเดินเล่นแถวนั้นแป๊บนึงก่อนออกเดินทางต่อ
วันแรกพอไปถึงก็ดื่มกาแฟ นั่งเมาท์มอยกันแล้วก็กลับที่พัก ส่วนวันที่สองก็ไปนั่งโง่ๆ เล่นเน็ตมองดูทะเลที่ร้านกาแฟ เป็นวันที่ฝนตกๆ หยุดๆ ทั้งวัน
ฉันเคยไปสตาร์บัคส์มาหลายสาขาทั่วประเทศ ต้องยอมรับเลยว่าสตาร์บัคส์เลือกทำเลวิวสวยเก่งมาก โดยเฉพาะสาขาหน้าหาดคังมุน (Gangmun Beach) ในคังนึง น่าจะเป็นสาขาที่วิวสวยที่สุดในประเทศแล้วล่ะ แน่นอนว่าถ้าไปที่อื่นฉันก็คงบอกว่าที่นั่นสวยที่สุดเหมือนกัน คำพูดฉันเลยเชื่อถือไม่ได้เท่าไหร่ แต่ก็อยากแนะนำให้ลองไปดูนะ
พออากาศเริ่มดีขึ้นนิดหน่อย ฉันก็ไปเล่นเซิร์ฟตอนสายๆ ถึงจะจำวิธีเล่นไม่ได้เลย แต่ก็ดันคิดไปเองว่า 'น่าจะทำได้แหละ' เลยเช่าแค่บอร์ดมาเล่น ฉันเช่าบอร์ดจากร้าน Poipu Surf หน้าหาดซาชอนจิน (Sacheonjin Beach) ค่าเช่าบอร์ดอยู่ที่ 30,000 วอน ไม่รู้ว่าเป็นราคามาตรฐานทั่วประเทศหรือเปล่า สิ่งอำนวยความสะดวกค่อนข้างดีเลย ถึงจะมาคนเดียวเขาก็ดูแลอย่างดี มีพื้นที่ให้กินของว่างเบาๆ ด้วย คราวหน้าคงได้มาอีก
แต่ปัญหาคือทะเลนี่แหละ ตอนเล่นเซิร์ฟที่บาหลีหรือซิดนีย์ คลื่นจะมาเป็นระเบียบสวยงาม แค่รอก็โต้คลื่นได้เลย แต่ที่นี่ถ้าหยุดพายแค่แป๊บเดียวก็จะถูกพัดออกไปไกล แถมคลื่นยังก่อตัวแคบๆ กระจัดกระจายไปทั่ว อย่าว่าแต่ยืนเลย แค่พายตามคลื่นไปชั่วโมงนึงก็หมดแรงจนต้องยอมแพ้แล้ว สตาฟฟ์ถึงกับบอกว่าเสียดายเงิน ให้ลงไปพายเล่นอีกหน่อยเถอะ แต่ฉันก็ใช้เวลาเล่นไปแค่นั้นแหละ ถือว่าได้ออกกำลังกาย พอกลับขึ้นมาเลยกินฮอทดอกไปชิ้นนึง อร่อยสุดๆ ไปเลย
แน่นอนว่าอยากไปอีกนะ แต่จะให้เล่นเซิร์ฟอีกไหมนี่สิลังเลเลย... คลื่นเล่นยากเกินไป...