เที่ยวเกาะมานูกัน โคตาคินาบาลู มาเลเซีย
ตอนแรกผมตั้งใจจะใช้เวลาอยู่ที่มัสยิดประจำเมืองโคตาคินาบาลู (Kota Kinabalu City Mosque) ที่โด่งดังที่สุดในย่านนี้นานๆ หน่อย แต่ด้วยความที่เตรียมตัวมาไม่ดีบวกกับความขี้เกียจ เลยได้แต่เดินเตร็ดเตร่อยู่แถวนั้น พอตกเย็นก็ไม่มีอะไรทำ เลยลองแวะไปที่ท่าเรือเจสเซลตันพอยต์ (Jesselton Point) ดู ก่อนมาโคตาคินาบาลู คนที่เคยมาบอกผมว่า "ถ้าไม่มีอะไรทำ แค่รู้ว่าเจสเซลตันพอยต์อยู่ไหนก็พอ" ซึ่งผมก็กำลังทำตามนั้นเป๊ะๆ ลองทำนู่นทำนี่มาหลายอย่างแล้ว ถ้าไม่ได้จะออกไปนอกโคตาคินาบาลู แค่มาที่ท่าเรือบรรยากาศแปลกตานี้ ทุกอย่างก็จบ
พอมาถึง ผมก็ไปนั่งสังเกตการณ์ตรงม้านั่งที่คนเขารอกัน ลองมองหาดูว่ามีที่ไหนกำลังหาคนแชร์เรือไหม แต่สงสัยจะดึกไป ทุกคนเลยดูว่างๆ กันหมด สุดท้ายผมเลยลุกไปถามบริษัททัวร์โดยตรงเลย โอ้โห เซอร์ไพรส์มาก! เวลานี้ยังมีเรือออกไปเกาะมานูกัน (Manukan Island) ด้วย เขาถามย้ำๆ ว่าอยู่บนเกาะได้แค่สองชั่วโมงนะ โอเคไหม แล้วก็ยื่นตั๋วให้
"โธ่เถ้าแก่ครับ สองชั่วโมงผมก็เบื่อจนอยากจะรีบกลับออกมาแล้วล่ะครับ"
หลายคนมักจะซื้อแพ็กเกจเที่ยวเกาะมานูกันกับเกาะซาปิ (Sapi Island) คู่กัน พอมาถึงผมก็พอจะเข้าใจเหตุผลละ ทั้งสองเกาะแทบไม่มีอะไรต่างกันเลย คนมาเที่ยวเยอะมากจนไม่มีปะการังเหลืออยู่เลย พอไม่มีปะการังก็เลยแทบไม่มีปลาด้วย ถึงเกาะนี้จะดูคนพลุกพล่านน้อยกว่าเกาะซาปินิดหน่อย แต่ถ้าดูแค่รูปถ่ายก็แทบแยกไม่ออกเลยว่าที่ไหนเป็นที่ไหน ต่างกันแค่เกาะซาปิอาจจะมีกิจกรรมให้ทำเยอะกว่านิดหน่อยมั้ง?
แต่ในทางกลับกัน ทั้งสองที่ก็เป็นที่ที่เล่นน้ำได้เพลินๆ ดี จะเล่นน้ำไปเรื่อยเปื่อย หรือถ้ามีเด็กๆ มาด้วย ก็เหมาะมากที่จะสอนว่ายน้ำ เล่นหยอกล้อ และใช้เวลาอยู่กับครอบครัว สิ่งหนึ่งที่ผมรู้สึกตอนมาที่นี่คือ บนโลกนี้มีคุณพ่อที่แสนดีอยู่เยอะจริงๆ พอได้เห็นภาพพวกเขาเล่นสนุก หัวเราะ และใช้เวลากับลูกๆ อย่างมีความสุข มันทำให้ทะเลที่กว้างใหญ่และท้องฟ้าดูสดใสขึ้นมาเลย
ทีนี้ก็ต้องมาทำภารกิจหลักที่ทำให้ผมมาที่เกาะนี้ให้สำเร็จ นั่นก็คือ 'การหาเพื่อนกินข้าวเย็น'
ตอนอยู่เกาหลีผมยังไม่เคยจีบสาวแบบจริงจังเลย แต่พอมาโคตาคินาบาลู ไม่รู้ว่าทำไปกี่รอบแล้ว แถมไม่ได้ขอเบอร์ด้วยนะ แต่เป็นการถามว่า 'ตอนเย็นไปกินข้าวด้วยกันได้ไหมครับ?' ผมมองซ้ายมองขวาหาเป้าหมาย วันนี้โดนปฏิเสธมาหลายรอบแล้ว เลยต้องระมัดระวังตัวเป็นพิเศษ
วิธีของผมก็เหมือนเดิมตลอด คือขอให้เขาช่วยถ่ายรูปให้ หรือถ้าดูเหมือนเขาต้องการคนถ่ายรูปให้ ผมก็จะอาสาถ่ายให้ก่อน แล้วค่อยถามว่า 'มื้อเย็นนี้ผมขอไปกินด้วยคนได้ไหมครับ?' แต่ก่อนอื่น ผมต้องถ่ายรูปให้ออกมาดูดีก่อน ด้วยประสบการณ์ชีวิตที่เคยถ่ายรูปให้ผู้หญิงมานับไม่ถ้วนและโดนวิจารณ์มาเยอะ ทำให้ผมจัดองค์ประกอบภาพได้ค่อนข้างดี พอพวกเขาเห็นรูปแล้วพอใจมากๆ ผมก็จะใช้ 'สิทธิ์ขอร่วมโต๊ะอาหารเย็น' อย่างกล้าหาญ
และแล้ววันนี้ ในที่สุดผมก็ได้ติดสอยห้อยตามไปกับกลุ่มหนึ่งตอนนาทีสุดท้าย ให้ตายเถอะ... คอยดูนะ ผมจะไม่มาเที่ยวเมืองตากอากาศคนเดียวอีกแล้ว
ค่าใช้จ่าย (คิดแบบคร่าวๆ คือคูณ 300 วอน จะได้เป็นเงินเกาหลี)
- ค่าเดินทางไป UMS RM 17
- ค่าเดินทางไปมัสยิดสีน้ำเงิน (Blue Mosque) RM 8
- โค้ก RM 2
- ค่าเดินทางไปเจสเซลตันพอยต์ RM 8
- ค่าเรือไปเกาะมานูกัน RM 30
- น้ำสับปะรด RM 12.5
- ค่าเดินทางกลับที่พัก RM 8
- อาหารเย็น RM 123.25
- น้ำผลไม้ RM 2.35
- นวด RM 110
ค่าใช้จ่ายวันนี้ : RM 321.1
ค่าใช้จ่ายรวมตลอดทริป : 2,875,000 원 + RM 1645.88