slothis · ไทย

รีวิว Tea Ahn คาเฟ่ชาดำย่านซอโชดง สโคนอร่อยมาก

2018-10-12 · อัปเดต: 2026-08-11 · ต้นฉบับ (ภาษาเกาหลี)

บทความนี้แปลจากต้นฉบับภาษาเกาหลีโดยใช้ AI ช่วย อ่านต้นฉบับภาษาเกาหลี →
ภายนอกคาเฟ่ที่มีกันสาดสีแดงและป้ายชื่อร้านทีอัน (Tian)

ในโพสต์ก่อนหน้านี้ผมเคยบอกว่ามี "ร้านของหวานใกล้บริษัทที่อยากแนะนำ" อยู่สองร้าน ร้านแรกคือ Les Premices (เลอเพรมีส) และอีกร้านก็คือ 'Tea Ahn' (ทีอัน) ที่ผมกำลังเขียนถึงอยู่นี่แหละครับ แม้จะเพิ่งเคยมาครั้งแรก แต่ก็เดาได้ทันทีว่าเจ้าของร้านน่าจะนามสกุล 'อัน' (Ahn) Tea Ahn เป็นร้านที่เพิ่งเปิดใหม่สดๆ ร้อนๆ เลย จะเขียนเว้นวรรคว่า 'Tea Ahn' หรือติดกันว่า 'TeaAhn' ดีนะ... ลองเช็กในแผนที่ดู สรุปว่าชื่อ 'Tea Ahn' ครับ

ทันทีที่เดินเข้าไป กลิ่นหอมหวานก็ลอยฟุ้งไปทั่วทุกสารทิศ การที่ผู้ชายสี่คนเดินเข้ามาในร้านแบบนี้มันช่างดูขัดหูขัดตาซะเหลือเกิน ทั้งผ้าม่าน โต๊ะ และของตกแต่งทุกชิ้นล้วนดูน่ารักมุ้งมิ้งไปหมด แต่กลับมีแก๊งผู้ชายที่หน้าตาเหมือนคนชอบกินกาแฟซองเดินเข้ามาซะงั้น จนผมแอบคิดไปเองว่าที่ร้านไม่มีลูกค้าคนอื่นเป็นเพราะพวกเราหรือเปล่านะ

ภายในคาเฟ่ที่มีโต๊ะและเก้าอี้ไม้ รวมถึงโซฟาพร้อมหมอนอิง
พื้นที่คาเฟ่ที่จัดวางโต๊ะท็อปสีขาวและเก้าอี้หลากหลายสีสัน
บริเวณเคาน์เตอร์คาเฟ่ที่มีลูกค้ากำลังรอสั่งอาหารและตู้โชว์ขนม
อูยยย ดูหมองหม่นจัง

เนื่องจากที่นี่ไม่มีกาแฟขาย ทุกคนเลยต้องสั่งชาแทน แต่จะเรียกว่า 'สั่ง' ก็คงไม่ถูกนัก เรียกว่า 'ดูลาดเลา' น่าจะใช่กว่า พอคนจ่ายเงินบอกว่าจะเอาชาแอปเปิลกับเปปเปอร์มินต์ เสียง "ผมด้วยครับ" "ผมด้วยครับ" ก็ดังตามมาติดๆ นั่นก็เพราะพวกเราไม่รู้เลยว่ามันคืออะไร แถมราคาก็แอบแรงจนไม่กล้าสั่งสุ่มสี่สุ่มห้าด้วย

ส่วนผมกำลังหิว เลยสั่งสโคนไปแล้วขอแค่น้ำเปล่าแก้วนึงครับ

หลังจากรออยู่พักใหญ่ ชากับสโคนที่สั่งไว้ก็มาเสิร์ฟ (สโคนจะมาทีหลัง) พอเห็นหน้าตาของมันแล้ว ความคิดที่ว่า 'อา... ที่นี่ไม่ใช่ที่สำหรับพวกเราจริงๆ ด้วย' ก็ผุดขึ้นมาเต็มหัวไปหมด ที่นี่คือพื้นที่สำหรับสาวๆ ครับ คุณผู้ชายทั้งหลาย จงพาแฟนสาวมาเถอะ!

กาน้ำชาแก้วใสใส่ชิ้นแอปเปิลและใบสมุนไพร
ผมไม่เคยได้ยินหรือเห็นมาก่อนเลยว่าต้องจุดเทียนเพื่อดื่มชาดำด้วย พอเล่าเรื่องนี้ให้เพื่อนฟัง มันก็ล้อผมว่าเป็น "คนบ้านนอกเข้ากรุง" ซะงั้น...
กาน้ำชาแก้วใสสองใบที่กำลังอุ่นด้วยเทียนเล่มเล็ก
ถ้วยชาสีขาวที่มีแอปเปิลฝานบางๆ หนึ่งชิ้นอยู่ด้านใน
ทั้งแก้ว ทั้งจาน ไม่มีชิ้นไหนที่เสิร์ฟมาแบบส่งๆ เลย
บนโต๊ะไม้ที่มีกาน้ำชาแก้วและถ้วยชาวางอยู่หลายใบ
ขอย้ำอีกครั้งว่านี่คือภาพถ่ายโต๊ะที่ผู้ชายสี่คนกำลังนั่งกินกันอยู่
สโคนสองชิ้น แยม ครีม และผลไม้บนจานลายดอกไม้สีฟ้า โดยมีถ้วยชาและช้อนส้อมวางอยู่ข้างๆ
สโคนอบสองชิ้น แยมสตรอว์เบอร์รี ครีมสีขาว องุ่นเขียว และสตรอว์เบอร์รีวางรวมกันบนจานลายดอกไม้สีฟ้า
สโคนที่ตามมาทีหลัง พอได้กินสโคนชิ้นนี้ ผมก็เพิ่งรู้ว่าสโคนไม่ใช่อาหารที่ต้องฟันแข็งแรงถึงจะกินได้ ข้างในมันนุ่มมาก ส่วนข้างนอกก็กรอบนิดๆ ไม่รู้ว่ารับมาหรือทำเอง แต่ถ้ารับมาขาย ผมก็อยากจะรู้ชื่อร้านที่ทำเลยล่ะ

ถ้าใส่ใจรายละเอียดขนาดนี้ สโคนราคา 5,000 วอน กับชาดำที่แพงกว่านั้นก็ถือว่าสมเหตุสมผลครับ บนผนังมีประวัติของเจ้าของร้านติดอยู่ มีทั้งใบประกาศนียบัตรและปริญญาที่ไม่เคยเห็นมาก่อน รวมถึงรายชื่อหนังสือที่เขียนเองเรียงรายเต็มไปหมด

ถ้าคุณนัดเจอกันที่สถานีขนส่งนัมบู (Nambu Bus Terminal) เพื่อไปเดทแถว ม.การศึกษาแห่งชาติโซล (Gyodae) หรือศูนย์ศิลปะโซล (Seoul Arts Center) ที่นี่คือตัวเลือกที่เหมาะเจาะมาก ไม่ว่าจะขับรถหรือเดินมา ขอแค่มาถึง คุณก็จะได้สัมผัสกับบริการและรสชาติที่เหนือระดับกว่าร้านกาแฟริมถนนทั่วไป หากกังวลว่าจะดูเด๋อด๋าเพราะไม่รู้เรื่องชาดำเลย ก็ไม่ต้องห่วงครับ แค่จิบชาไปเรื่อยๆ เดี๋ยวคุณก็จะอินไปกับบรรยากาศและประทับใจไปเอง

 

สามารถค้นหาเจอได้ใน Naver Map และ Daum Map ที่ร้านไม่มีที่จอดรถ แต่มีที่จอดรถสาธารณะอยู่ใกล้ๆ ซึ่งแน่นอนว่าราคาแพงครับ