รีวิวเดินป่าที่ Torrey Pines ซานดิเอโก สวรรค์ของคนรักการเดินและปั่นจักรยาน
วันปีใหม่ 1 มกราคม 2024 ผมตื่นเช้ากว่าปกตินิดหน่อยเพราะเจ็ตแล็ก ตอนนี้ยังไม่มีแพลนเที่ยวอเมริกาเลยครับ แค่รีบแลกไมล์บินมาด่วนๆ แล้วค่อยมาคิดเอาดาบหน้าว่าจะทำอะไรดี นี่แหละการเดินทางของคนไทป์ P (สายชิลล์ไม่เน้นวางแผน) อย่างแท้จริง
วันนี้เพื่อนชวนไปเดินป่าที่ Torrey Pines State Natural Reserve (อุทยานแห่งชาติตอร์รีย์ไพนส์) เพื่อนบอกว่าเป็นที่ที่ขับรถไปง่ายและทำให้เห็นภาพรวมว่าซานดิเอโก (San Diego) เป็นเมืองแบบไหน
ขับรถมาประมาณ 30 นาทีก็ถึง Torrey Pines ครับ จริงๆ จะจอดรถตรงไหนก็ได้ แต่เพื่อความชัวร์เราเลยไปจอดที่ลานจอดรถแบบเสียเงิน เห็นว่าคนที่อาศัยอยู่ในแคลิฟอร์เนียจ่ายแค่ 10 ดอลลาร์ แต่ก็ยังรู้สึกว่าค่าจอดรถแอบแพงอยู่ดี
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะวันปีใหม่หรือเปล่า คนถึงได้เยอะมากๆ แม้จะเป็นหน้าหนาวแต่อากาศก็อุ่นจนแอบลังเลว่าจะใส่แค่เสื้อแขนสั้นหรือจะสวมแจ็คเก็ตทับอีกชั้นดี ด้วยอากาศแบบนี้เลยมีคนแวะเวียนมาทำกิจกรรมตามความชอบของตัวเองเพียบ ทั้งคนที่ใส่ชุดกีฬามาวิ่ง ปั่นจักรยาน หรือมาเดินป่าเบาๆ คนที่นี่โชคดีมากที่ได้อยู่ในพื้นที่ที่อากาศดีน่าอิจฉา แห้งสบายและอุณหภูมิวนเวียนอยู่ราวๆ 15-30 องศาเซลเซียสไม่ว่าจะฤดูร้อนหรือฤดูหนาว ผู้คนเลยดูใช้ชีวิตแบบสโลว์ไลฟ์และสนุกกับกิจกรรมกลางแจ้งกันสุดๆ... แน่นอนว่ายกเว้นคนแบบเพื่อนผมที่เอาแต่หมกตัวอยู่บ้านจ้องหน้าจอคอมกับทีวีนะ
ผมเดินขึ้นไปพร้อมกับอัปเดตชีวิตที่ไม่ได้คุยกันมานานกับเพื่อน เส้นทางไม่ได้เดินยากครับแต่ค่อนข้างไกล ตอนแรกคิดว่าจะมีแค่ทางเดียว แต่ปรากฏว่ามีหลายเส้นทางตัดกันไปมาจนรู้สึกเหมือนกำลังเดินอยู่ในเขาวงกต เดินไปได้สัก 30 นาที อัตราการเต้นของหัวใจก็พุ่งไปถึง 120 เลย ภรรยาของเพื่อนย้ำว่าต้องพกน้ำมาด้วย ซึ่งโชคดีมากที่พกมา ไม่งั้นแย่แน่ๆ ที่แคลิฟอร์เนียเนี่ย ไม่ว่าจะฤดูไหนหรือเล่นกีฬาอะไร น้ำดื่มคือสิ่งที่ขาดไม่ได้เลยครับ คนที่ไม่ได้คุ้นชินกับสภาพอากาศกึ่งทะเลทรายต้องระวังเรื่องนี้เป็นพิเศษเลย
ชายหาดที่ทอดยาวสลับกับภูเขาหินที่ถูกกัดเซาะตามธรรมชาติ (จนทำให้อยากศึกษาเรื่องธรณีวิทยาขึ้นมาเลย) เป็นวิวที่เดินดูเพลินมากๆ ถ้ามีที่แบบนี้อยู่ใกล้บ้าน ผมคงมาเดินรับลมทุกอาทิตย์แน่ๆ ภูมิประเทศของ Torrey Pines ถูกลมและคลื่นกัดเซาะจนเราสามารถมองเห็นชั้นหินต่างๆ ได้ชัดเจน ตรงทางเข้าจะมีอาสาสมัครคอยให้ความรู้เรื่องหินและสัตว์ที่อาศัยอยู่ในบริเวณนี้ด้วย ดูเขาตั้งใจทำให้ที่นี่เป็นแหล่งเรียนรู้มากๆ เลยเห็นเด็กๆ มากันเยอะ แม้เส้นทางจะค่อนข้างไกลแต่เด็กๆ ก็ยังวิ่งเล่นกันอย่างร่าเริง พลังงานล้นเหลือจริงๆ เด็กที่ไหนในโลกก็สู้ไม่ได้เลย
ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่จะเดินเที่ยวทั่วได้ภายในวันเดียวนะครับ เหมาะกับการมาเดินเล่นหรือออกกำลังกายเบาๆ มากกว่า อารมณ์คล้ายๆ ภูเขาพุกฮันซาน (Bukhansan ในเกาหลี) ที่มีหลายเส้นทางและต้องมาหลายๆ รอบถึงจะสัมผัสเสน่ห์ได้ครบ Torrey Pines ก็เหมือนกัน แม้จะไม่ได้สูงชันมากแต่ก็มีหลายเส้นทางให้เลือกเดิน ต้องมาซ้ำหลายๆ ครั้งถึงจะเก็บได้หมด
สิ่งที่ทำให้ผมอิจฉาที่สุดคือคนที่ปั่นจักรยานขึ้นเขาครับ ด้วยสภาพอากาศ ถนน และเส้นทางแบบนี้ รู้งี้ผมน่าจะยอมลำบากแบกจักรยานเสือหมอบมาจากเกาหลีด้วย เสียดายมากๆ ที่ไม่ได้เอามา ถ้าคราวหน้าได้มาแคลิฟอร์เนียอีก ผมต้องเอาจักรยานมาด้วยให้ได้เลย
