slothis · ไทย

ร้าน Yeongbyeon ซอโช: เซกโกชิที่อร่อยและแพงที่สุด

2020-06-26 · อัปเดต: 2026-08-11 · ต้นฉบับ (ภาษาเกาหลี)

บทความนี้แปลจากต้นฉบับภาษาเกาหลีโดยใช้ AI ช่วย อ่านต้นฉบับภาษาเกาหลี →

เนื่องจากโควิด เราเลยจัดงานเลี้ยงบริษัทกันแค่ตอนกลางวัน จนกระทั่งมีคนตั้งคำถามขึ้นมาว่า 'จัดตอนกลางวันกับตอนเย็นมันต่างกันยังไง' เราเลยเริ่มคุยเรื่องจัดงานเลี้ยงตอนเย็นกันอย่างระมัดระวัง เพื่อนร่วมทีมพยายามหาร้านที่ไม่ไกลมากและมีพื้นที่กว้างขวาง จนมาลงเอยที่ร้าน Yeongbyeon (ยองบยอน)

ตัวร้านไม่ได้ดูเป็นร้านเก่าแก่ดั้งเดิม แถมภายนอกยังดูไม่เหมือนร้านปลาดิบเลยสักนิด จนทุกคนถอดใจแล้วบ่นพึมพำว่า "งานเลี้ยงวันนี้พังแน่ๆ :)" เราไม่ได้คาดหวังอะไรเลยจนถึงขั้นไม่ได้ถ่ายรูปหน้าร้านไว้ด้วยซ้ำ

พอเข้ามาในร้าน สิ่งแรกที่ทำให้ตกใจคือ เซกโกชิ (Sekkoshi - ปลาดิบหั่นแบบติดก้างอ่อน) ของที่นี่ขายแยกเป็นที่สำหรับ 1 คน ปกติเซกโกชิที่เราเคยกินจะแบ่งไซส์เป็น เล็ก กลาง ใหญ่ ไม่ได้ขายแบบที่เดียว แต่ที่ร้าน Yeongbyeon ต้องสั่งคนละที่และกินจานของใครของมัน ซึ่งก็ถือเป็นข้อดีในยุคโควิดเพราะไม่ต้องใช้ช้อนส้อมปะปนกัน

สิ่งที่ทำให้ตกใจต่อมาคือราคา ตอนแรกก็คิดว่าคงเป็นสไตล์การขายของร้าน แต่เซกโกชิราคาที่ละ 35,000 วอนนี่ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย สั่งเซกโกชิหนึ่งที่กับโซจูหนึ่งขวดก็ปาไป 40,000 วอนแล้ว สมมติว่ามากิน 4 คนก็ 140,000 วอน ราคานี้ถ้าไปร้านปลาดิบทั่วไปสามารถสั่งปลาดิบเกรดพรีเมียมจานใหญ่สุดมากินได้สบายๆ

ผู้คนกำลังนั่งรับประทานอาหารที่โต๊ะในร้านอาหาร
ป้ายเมนูที่แขวนอยู่บนผนังแสดงราคาเซกโกชิ (ปลาดิบหั่นติดก้าง) อาหาร และเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ พร้อมป้ายแสดงแหล่งที่มาของวัตถุดิบ
กระเทียมสับ ซัมจัง (น้ำจิ้มเกาหลี) และน้ำมันงาในถ้วยเล็กสีขาว
ปลาดิบหั่นติดก้างกองพูนบนจานสีขาว
จานใส่ปลาดิบหั่นติดก้างในระยะใกล้
โต๊ะที่จัดเตรียมเซกโกชิสองจาน ผักห่อ พริก กระเทียม น้ำจิ้ม และขวดโซจู

เซกโกชิมาเสิร์ฟแล้ว วิธีกินคือเอาปลาดิบกับหัวไชเท้าขูดฝอยที่รองอยู่ด้านล่างมาห่อด้วยผักกาดหอมหรือใบงา แล้วใส่ซัมจัง (น้ำจิ้มเต้าเจี้ยว) หรือโชโกชูจัง (ซอสพริกผสมน้ำส้มสายชู) ลงไป เติมกระเทียมหรือพริกได้ตามใจชอบ ถึงจะบอกว่าเป็นเซกโกชิแต่กลับเคี้ยวไม่โดนก้างเลย เนื้อปลานุ่มมาก แต่ก็ไม่ใช่ปลาดิบที่เลาะก้างออกจนหมดซะทีเดียว หัวไชเท้าขูดฝอยก็นุ่มและสดมากจนให้ความรู้สึกสดชื่น แต่ที่เด็ดสุดๆ คือซัมจังกับโชโกชูจัง รสชาติอร่อยมากเหมือนผสมน้ำผึ้งลงไปเลย พอถามว่าใส่อะไรลงไปบ้าง คุณป้าก็บอกว่าเป็นสูตรจดสิทธิบัตรเลยบอกไม่ได้ ไม่รู้ว่าจดสิทธิบัตรจริงไหม แต่พอได้ยินว่าเป็นความลับทางการค้า ทุกคนก็พยักหน้าเข้าใจ

ด้วยราคา 35,000 วอน มันเลยกลายเป็น 'เซกโกชิที่ไม่อร่อยไม่ได้เด็ดขาด' ซึ่งพอกินจริงๆ ก็อร่อยมาก แน่นอนว่าราคานี้มันก็ต้องอร่อยอยู่แล้ว แต่ถ้าวางเรื่องราคาลง นี่คือเซกโกชิที่หาทานที่ไหนไม่ได้ง่ายๆ เลย

โต๊ะอาหารที่มีแกงน้ำซุปสีแดง ข้าว กิมจิ ออมุกผัด และเครื่องเคียงต่างๆ

ในขณะที่เซกโกชิอร่อยมาก แต่อาหารมื้อหลักราคา 5,000 วอนกลับแย่สุดๆ ทั้งกิมจิและกักดูกี (กิมจิหัวไชเท้า) รสชาติแปลกประหลาดจนไม่อยากกิน

ใจจริงก็อยากมาอีกหลายๆ รอบ แต่พอเห็นราคาแล้วก็ต้องคิดหนัก คงยากที่จะมาเกินสามครั้งแล้วย้ายร้านนี้ไปอยู่ในหมวด "ร้านที่ไปบ่อยจนอยากแนะนำ" แต่ถ้าใครอยากลองกินของอร่อยๆ แกล้มโซจูสักแก้วโดยไม่เกี่ยงเรื่องเงินล่ะก็ ขอแนะนำอย่างยิ่งเลย


#อาหารจานเด็ด #ร้านอร่อยคโยแด #ร้านอร่อยซอโช #เซกโกชิซอโช #เซกโกชิคโยแด #ร้านแพงแต่อร่อย