slothis · ไทย

ถนนอารบัต มอสโก: พื้นที่แห่งศิลปะและสตรีทโชว์

2016-05-31 · อัปเดต: 2026-08-11 · ต้นฉบับ (ภาษาเกาหลี)

บทความนี้แปลจากต้นฉบับภาษาเกาหลีโดยใช้ AI ช่วย อ่านต้นฉบับภาษาเกาหลี →

หลังจากเดินผ่านกระทรวงการต่างประเทศรัสเซีย ก็มาถึงเป้าหมายช่วงบ่ายของเรา นั่นคือถนนอารบัต (Arbat Street) ถ้าเทียบกับเกาหลีก็คงให้อารมณ์คล้ายๆ ย่านฮงแด เป็นถนนของวัยรุ่นและศิลปิน แค่ก่อนจะเดินเข้าซอยก็ได้ยินเสียงดนตรีแล้ว ตามท้องถนนมีการแสดงเปิดหมวกมากมายที่จัดกันเอง ทั้งละครเวทีคนเดียวที่แสดงอย่างสุดวิญญาณ ไปจนถึงการเล่นกีตาร์โชว์พรสวรรค์ทางดนตรี

ทิวทัศน์ของถนนอารบัตที่มีผู้คนกำลังเดิน

บนถนนอารบัตไม่ได้มีแค่ของกินและการแสดงเปิดหมวกเท่านั้น แต่ยังมีกำแพงรำลึกวิกเตอร์ ชอย (Viktor Tsoi) ที่คนเกาหลีรู้จักกันดี ไม่ได้รู้จักเพลงนะ รู้แค่ว่าเขามีเชื้อสายเกาหลี ตัวผมเองก็ไม่เคยฟังเพลงของเขาหรอก แต่จำได้ว่าเคยดูสารคดีที่เกี่ยวกับเขามาบ้าง เลยพอจะรู้ว่าเขาคือใคร ระหว่างทางผมลองหาข้อมูลเพิ่มดู ถึงได้รู้ว่าเขาไม่ใช่แค่นักร้องดังธรรมดา แต่เป็นนักดนตรีที่ยิ่งใหญ่ผู้ขับขานเรื่องเสรีภาพและความรักในยุคสหภาพโซเวียต แถมเขายังไม่ชอบให้ใครมาตีกรอบว่าเขาเป็นแค่คนเล่นเพลงร็อกในโซเวียตด้วย เขาเป็นคนที่อยากได้รับการยอมรับจากผลงานดนตรีเพียงอย่างเดียว

ว่ากันว่าถ้าอยากฟังเพลงของวง 'Kino' ที่วิกเตอร์ ชอยเคยเป็นสมาชิกให้ลึกซึ้ง ต้องลองอ่านเนื้อเพลงดูด้วย

กำแพงที่เต็มไปด้วยกราฟฟิตีหลากสีสันและผู้คนที่เดินผ่านไปมาด้านหน้า
กำแพงรำลึกวิกเตอร์ ชอย บนถนนอารบัต
ภาพโคลสอัปของกำแพงกราฟฟิตีที่มีรูปใบหน้าคนและตัวหนังสือ
กราฟฟิตีรูปภาพเหมือนบุคคลบนกำแพงเก่า
ข้างๆ ถนนของวิกเตอร์ ชอย ผู้เป็นผู้นำทางดนตรีเมื่อ 30 ปีก่อน มีศิลปินมากมายทั้งวัยรุ่นและผู้สูงอายุ กำลังสื่อสารกับผู้คนในแบบฉบับของตัวเอง
รูปถ่ายขาวดำของบุคคลและกราฟฟิตีบนกำแพง พร้อมกับมือที่กำลังจับกำแพง
กำแพงกราฟฟิตีที่เต็มไปด้วยตัวหนังสือและรูปวาดต่างๆ
ช่อดอกไม้ที่วางอยู่ในซอกเล็กๆ ของกำแพงอิฐที่มีกราฟฟิตี และก้นบุหรี่ที่กระจายอยู่ด้านล่าง
ตอนมีชีวิตอยู่เขาชอบสูบบุหรี่ ผู้คนเลยนำบุหรี่มาวางไว้อาลัยแทนธูป และคนไร้บ้านที่พยายามจะแอบขโมยบุหรี่ไปสูบก็โดนด่าเปิงไปตามระเบียบ

ถ้าจะให้เทียบความต่างกับวัฒนธรรมสตรีทโชว์ของเกาหลี บ้านเราส่วนใหญ่การเปิดหมวกหรือบัสกิ้งจะเน้นไปที่ดนตรี โดยเฉพาะวงดนตรีหรือเพลงป็อปทั่วไป แต่บัสกิ้งที่มอสโกนั้นมีหลากหลายมาก ทั้งละครเวทีคนเดียว การกล่าวสุนทรพจน์ วงดนตรี การเล่นเครื่องดนตรีพื้นเมือง โชว์วาดภาพ เล่นไวโอลิน ไปจนถึงดีเจเปิดแผ่น ผู้คนหลากหลายวัยและเชื้อชาติต่างนำศิลปะของตัวเองมาโชว์ให้ทุกคนดู ที่เกาหลีอาจจะมีศิลปินที่แคร์สายตาคนอื่นและผู้ชมที่คอยประเมินว่าเล่นดีหรือไม่ดี แต่ที่นี่ ต่อให้จำเนื้อเพลงไม่ได้แล้วต้องดูมือถือร้องเพลงไปด้วย ถ้าคนดูชอบและสนุก พวกเขาก็พร้อมจะจ่ายเงินให้ เป็นการเปิดหมวกที่เรียบง่ายและชัดเจนมาก

คงบอกไม่ได้ว่าวัฒนธรรมแบบไหนดีหรือแย่กว่ากัน แต่ถนนเส้นนี้มีอิสระและเท่าเทียมมากซะจนผมรู้สึกว่า ถ้าผมเป็นคนที่ยึดอาชีพนักแสดง ผมก็คงอยากมาลองเปิดหมวกที่ถนนอารบัตดูสักครั้ง

ภาพวาดฝาผนังขนาดใหญ่รูปคนสวมเครื่องแบบบนกำแพงด้านนอกอาคาร และป้ายสตาร์บัคส์ด้านล่าง
ภาพที่สะท้อนให้เห็นรัสเซียในปัจจุบันได้อย่างชัดเจน
ภายนอกของอาคารสีขาวสไตล์โบราณบนถนนอารบัต
ผู้หญิงสวมแว่นกันแดดยืนถือไมโครโฟนอยู่ที่ระเบียงซึ่งมีป้ายสีขาว
ดีเจที่เปิดเพลงจนทำให้ทุกคนที่เดินผ่านไปมาต้องหยุดฟัง
กลุ่มวัยรุ่นหลายคนจับมือกันเป็นวงกลมอยู่กลางถนน
บีบอย
ทิวทัศน์ของถนนที่มีผู้คนเดินผ่านไปมารอบๆ โครงสร้างรูปทรงโค้งและรูปปั้นคนกำลังเดิน
ผู้หญิงยืนบนบล็อกสี่เหลี่ยมเล็กๆ ริมถนนและแสดงท่าทางอย่างกระตือรือร้น
ละครเวทีคนเดียวที่แปลกตาที่สุด เสียดายที่ฟังบทสนทนาไม่ออก ถ้าฟังออกคงจะดีกว่านี้
หญิงชรานั่งอยู่ริมถนนกำลังเล่นเครื่องดนตรีพื้นเมืองประเภทสาย โดยมีกล่องใส่เครื่องดนตรีและไม้ค้ำยันวางอยู่ด้านหน้า
และคุณยายที่ผมคิดว่าเป็นมืออาชีพที่สุดบนถนนเส้นนี้ ในขณะที่คนอื่นได้เหรียญ แต่คุณยายเล่นดนตรีได้ทรงพลังมากจนมีคนให้แบงก์อย่างไม่ขาดสาย

ที่นี่เหมือนเป็นเวทีประกวดศิลปะแบบเปิดกว้าง ถึงจะไม่ได้ออกทีวี แต่พวกเขาก็แข่งขันกันเอง ได้ดูโชว์ของกันและกันแล้วก็ชื่นชมกันเอง ถ้าคุณรู้สึกว่าที่เกาหลีไม่มีที่แบบนี้ ก็ลองมาที่มอสโกดูสิ ถนนอารบัตในสายตาของผมเป็นพื้นที่ที่เปิดกว้างสำหรับศิลปินจริงๆ


ค่าใช้จ่ายต่อ 1 คน / (บางรายการอาจจะ 2 คน)

รวมค่าใช้จ่าย 6,140RUB

รวมค่าใช้จ่ายตลอดทริป 525,936KRW + 18,491RUB + $53.16