รีวิวอาหารเช้าที่ยูโนชิมากัง (Yunoshimakan) เกโระ
เมื่อวานคงทำกิจกรรมเยอะไปหน่อย เลยหลับสนิทรวดเดียวถึงเช้าโดยไม่ตื่นกลางดึกเลย ยกเว้นเรื่องที่ห้องแห้งมากเพราะฮีตเตอร์แล้ว ถือว่าเป็นเช้าที่น่าประทับใจสุดๆ พอล้างหน้าด้วยน้ำแร่จากออนเซ็นเพื่อฟื้นฟูผิวที่แห้งตึงเสร็จ ก็พร้อมสำหรับอีเวนต์สุดท้ายที่ตั้งตารอตั้งแต่ตอนมาถึง ยูโนชิมากัง (Yunoshimakan) นั่นก็คืออาหารเช้านั่นเอง อาหารเช้าจะจัดเตรียมไว้ที่ห้องอาหารที่กำหนดไว้


พอมาถึงห้องอาหาร พนักงานรวมถึงคนที่เสิร์ฟอาหารไคเซกิให้เราเมื่อวานก็เข้ามาทักทายอย่างเป็นกันเองและเตรียมอาหารเช้าให้ทันที
ที่น่าสนุกคือไม่ว่าจะเป็นคนญี่ปุ่นหรือชาวต่างชาติ ทุกคนก็ใส่ชุดยูกาตะมาทานข้าวกันหมด ตั้งแต่มาถึงเรียวกัง ทุกคนก็ใส่แต่ยูกาตะ ถ้าหนาวหน่อยก็สวมเสื้อคลุมทับ เอาจริงๆ ถ้าได้ลองใส่จะรู้ว่าเนื้อผ้าของยูกาตะไม่ได้ดีอะไรมากมาย แต่พอได้ใส่แล้ว
"ว้าว~ นี่เรามาถึงญี่ปุ่นแล้วสินะ~"
มันทำให้รู้สึกแบบนั้นเลยจริงๆ ต่อให้มาเที่ยว การจะปรับตัวและสนุกไปกับวัฒนธรรมที่เปลี่ยนไปทันทีก็ไม่ใช่เรื่องง่าย แต่แค่การใส่ชุดยูกาตะชุดเดียว กลับมีผลดีที่ช่วยให้เราอินไปกับวัฒนธรรมและอาหารญี่ปุ่นได้ง่ายขึ้น แอบคิดว่าถ้าที่เกาหลีมีบริการให้ใส่ชุดฮันบกง่ายๆ เดินไปมาในร่มได้บ้างก็น่าจะเป็นบริการที่ดีเหมือนกัน

ตอนแรกที่บอกว่าเป็นอาหารเช้า ผมนึกว่าจะเป็นบุฟเฟต์โรงแรมซะอีก แต่ที่เสิร์ฟมาคืออาหารเซ็ตสไตล์ญี่ปุ่น (ไม่รู้จะเรียกว่าอะไรดีเลยเรียกว่าอาหารเซ็ต แต่มันน่าจะมีชื่อเรียกเฉพาะแหละ) ของที่กินไปเมื่อวานยังย่อยไม่หมดเลย นี่ต้องมากินมื้อใหญ่จัดเต็มอีกแล้ว เป็นทริปที่กินดื่มแบบจัดเต็มจริงๆ





สมกับเป็นญี่ปุ่น อาหารจัดเรียงมาอย่างประณีตในปริมาณน้อยๆ แต่เพราะมีหลายอย่าง ปริมาณรวมๆ เลยเยอะกว่าอาหารมื้อปกติทั่วไปซะอีก



พอได้ลองกินปลาแซลมอนย่างจริงๆ รสชาติมันเค็มโดดมาก อาหารของยูโนชิมากังโดยรวมถือว่าโอเค แต่ก็มีบางอย่างที่น่าผิดหวัง เอาจริงๆ จะบอกว่าอร่อยหรือไม่อร่อยก็พูดยาก เพราะผมไม่ค่อยได้กินอาหารเซ็ตญี่ปุ่นแบบนี้บ่อยนัก เลยไม่รู้ว่ารสเค็มแบบนี้คือสไตล์ญี่ปุ่นแท้ๆ หรือเปล่า แต่ถ้าเทียบกับอาหารที่กินปกติที่เกาหลี ถือว่าเค็มกว่ามากเลยล่ะ เหมือนเคยได้ยินใครบอกว่าคนญี่ปุ่นกินรสจืด สงสัยจะหลอกกันแน่ๆ.. (บอกไว้ก่อนว่าผมไม่ใช่นักวิจารณ์อาหารนะ แค่หิวก็กิน)

เป็นสถานที่ที่เหมาะมากถ้าบริษัทมาเที่ยวกันกลุ่มใหญ่ๆ แล้วจัดประกวดแสดงความสามารถพิเศษกัน แน่นอนว่าผมไม่อยากมากับคนในบริษัทหรอกนะ
คนอื่นทำเรียกความสามัคคี แต่ถ้าฉันทำมันคือการต่อเวลาทำงาน