ร้านอาหารจีน Bukgyeong Banjeom ย่านชินซา โซล
เมื่อเดินออกจากสถานีชินซา (Sinsa) ก่อนจะถึงถนนคาโรซูกิล (Garosu-gil) จะมีตรอกของกินอยู่ ที่นี่เป็นการผสมผสานกันอย่างลงตัวระหว่างร้านเก่าแก่ที่เปิดมานานอย่างร้าน Ribukjib และร้านใหม่ๆ ที่เปลี่ยนไปตามเทรนด์อยู่ตลอดเวลา ร้าน Bukgyeong Banjeom ที่จะแนะนำในวันนี้เป็นร้านเก่าแก่ประจำย่านนี้ครับ สมัยก่อนผมมาบ่อยเพราะจาจังมยอนกับข้าวผัดอร่อยมาก ชื่อร้านไม่ได้พิเศษอะไร การตกแต่งภายในก็ดูธรรมดาๆ เป็นร้านอาหารจีนแถวบ้านแบบฉบับดั้งเดิมเลย แต่ว่าวันนี้พิเศษหน่อยเพราะเพิ่งกลับจากงานแต่งงาน เลยตั้งใจจะมาลองเมนูที่ไม่เคยสั่งมาก่อนครับ
ช่วงโควิดแบบนี้ งานแต่งงานมักจะไม่มีการจัดเลี้ยงอาหารแต่จะให้เป็นของชำร่วยแทน งานแต่งที่ผมไปวันนี้เขาให้ไวน์เป็นของชำร่วย ตอนแรกก็เลยกะจะหาร้านที่เปิดขวดไวน์ได้ (Corkage) แต่เดินวนอยู่แถวสถานีชินซาก็ยังหาร้านที่ถูกใจไม่ได้ จนกระทั่งเพื่อนในกลุ่มที่เป็นสายดื่มตาดีไปเห็นป้ายเหล้า Yanghe Daqu (หยางเหอต้าชวี) แปะอยู่บนผนังร้าน Bukgyeong Banjeom ก็เลยเดินพุ่งเข้าร้านไปเลยครับ
พอลองเสิร์ชหาข้อมูลของ Yanghe Daqu (เห็นว่าออกเสียงประมาณ หยางเกดากู...) ดูแล้ว ปรากฏว่าไม่ใช่เหล้าธรรมดาๆ เลยครับ แม้จะไม่ใช่ช่วงเร็วๆ นี้ แต่ดูเหมือนว่าจะเริ่มโด่งดังหลังจากได้รับเลือกให้เป็น 1 ใน 8 เหล้าชื่อดังเมื่อ 50 ปีก่อน ปกติผมรู้จักเหล้าขาวจีน (ไป๋จิ่ว) แค่ Yantai Goliangju วันนี้ก็ได้รู้จักเพิ่มอีกยี่ห้อแล้ว ถ้า Yantai Goliangju เป็นเหล้าที่บาดคอแล้วมีกลิ่นร้อนแรงตีขึ้นมา Yanghe Daqu ก็จะเป็นเหล้าที่ดื่มลื่นคอกว่า มีกลิ่นหอมอ่อนๆ แต่ชัดเจนเตะจมูกเลยครับ ถ้าใส่น้ำแข็งดื่มเย็นๆ ก็จะยิ่งนุ่มขึ้นไปอีก ใครๆ ก็บอกว่าเป็นกลิ่นหอมของดอกไม้ครับ
เห็นว่าที่ซูเปอร์มาร์เก็ตขายขวดใหญ่ขนาด 500ml ในราคาประมาณ 20,000 KRW แต่ที่ร้านนี้ขายประมาณ 60,000 KRW ครับ จริงๆ ไม่ใช่ราคาที่ระบุไว้ในเมนูเป๊ะๆ หรอก แต่พวกเราสั่งอาหารเยอะมากแถมยังสั่งเหล้าตั้งสามขวด ก็เลยพอจะต่อรองราคาได้นิดหน่อย แน่นอนว่าไม่ได้ลดเยอะอะไรมากมาย อย่าคาดหวังมากจะดีกว่าครับ หลังจากนี้ถ้าใครไปแล้วไม่เห็นเหล้าในเมนู ก็ลองถามราคาที่ร้านดูก่อนสั่งนะครับ
พวกเราไปกัน 7 คน กินไปประมาณ 380,000 KRW ถือว่ากินกันดุมากจริงๆ ขนาดมีคนที่ไม่ดื่มเหล้าด้วยนะเนี่ย แสดงว่าที่เหลือคือสายเมาแอ๋ดื่มตัวจริงเลยครับ รสชาติอาหารนอกจากเมนบอชา (ขนมปังหน้ากุ้งทอด) แล้ว เมนูอื่นๆ ถือว่าอร่อยสู้ร้านอื่นได้สบายๆ เลย ก็แน่ล่ะครับ ถึงตอนนี้ความนิยมอาจจะซาลงไปบ้าง แต่ถ้าไม่อร่อยจริงคงเปิดขายอยู่แถวคาโรซูกิลมานานขนาดนี้ไม่ได้หรอก สมัยเรียนร้านนี้คือร้านที่จาจังมยอนกับข้าวผัดอร่อยที่สุดในย่านนี้เลย พอวันนี้ได้มาลองเมนูอื่นๆ ก็อร่อยสมความคาดหวังจริงๆ ครับ
พอเดินเข้ามาในร้านอาจจะคิดว่า "ก็แค่ร้านอาหารจีนธรรมดาๆ นี่นา" แต่ในบรรดาร้านธรรมดาๆ เหล่านั้น ร้านนี้ถือว่าติดอันดับต้นๆ เลยครับ บางทีร้านแบบนี้ก็ดีกว่าร้านที่ตกแต่งหรูหราแต่บวกราคาเพิ่มไปอีก โดยเฉพาะหลังจากไปร่วมงานแต่งงานหรูๆ มา การได้ปลดเนกไทออกสบายๆ แล้วคิดว่า "อา วันนี้กินกุ้งมะนาวกับยูรินกิ (ไก่ทอดซอสเปรี้ยวหวาน) แกล้มเหล้า Yanghe Daqu ดีกว่า" พร้อมกับระบายความอิจฉาและอวยพรให้บ่าวสาวใช้ชีวิตคู่กันอย่างมีความสุข มันเป็นอะไรที่เข้าท่ามากครับ