ร้าน Eruhwa ชอนจู: ต็อกคัลบีและบะหมี่เย็นสุดฟิน
ไม่ได้ออกเดินทางมานานเลย ปกติถ้ามีเวลาว่างผมมักจะไปเที่ยวต่างประเทศบ่อยๆ แต่ด้วยสถานการณ์โควิดก็เลยต้องเที่ยวในประเทศแทน คิดอยู่นานว่าจะไปไหนดี สุดท้ายก็มุ่งหน้าไปชอนจู (Jeonju) เพราะยังไม่เคยไปเที่ยวหมู่บ้านฮันอกชอนจูแบบจริงจังเลยสักครั้ง
แน่นอนว่าสิ่งสำคัญอันดับหนึ่งของการเที่ยวก็คือเรื่องกิน ไม่มีอะไรให้ความสุขได้เท่ากับการตระเวนกินของอร่อยอีกแล้ว ถ้าพูดถึงอาหารชอนจู สิ่งแรกที่นึกถึงคงเป็นบิบิมบับ (ข้าวยำเกาหลี) แต่คนท้องถิ่นชอบบอกกันว่าใครมากินบิบิมบับที่ชอนจูคือคนโง่ หลังจากลองถามไถ่ดู เราเลยตัดสินใจเลือกต็อกคัลบี (Tteokgalbi - เนื้อสับย่าง) เป็นมื้อแรก ระหว่างทางเพื่อนร่วมทริปก็ค้นหาข้อมูลอยู่นานจนมาลงเอยที่ร้าน 'Eruhwa' (เอรูฮวา)
ขับรถทางไกลมาจนถึงร้าน Eruhwa แค่เห็นลานจอดรถกว้างขวางที่จอดรถได้เป็นสิบๆ คันกับตัวร้านที่ใหญ่โตเหมือนคฤหาสน์ก็รู้สึกดีแล้ว พอเดินเข้าไปข้างในก็เห็นโซนบุฟเฟต์ มีที่นั่งเยอะและคนก็เยอะมาก ขนาดเป็นวันธรรมดายังมีคนที่ดูเหมือนนักท่องเที่ยวเต็มไปหมด เราหาที่นั่งแล้วก็ชะเง้อมองว่าควรสั่งอะไรดี เห็นทุกโต๊ะกินต็อกคัลบีกับบะหมี่กันทั้งนั้น ด้วยความที่เราเป็นสายสังเกตการณ์อยู่แล้ว เลยสั่งต็อกคัลบีไป 2 ที่กับทงชีมีกุกซู (บะหมี่เย็นน้ำกิมจิหัวไชเท้า) อีก 1 ที่ตามน้ำไป
ต็อกคัลบีถูกยกมาเสิร์ฟก่อน รูปร่างไม่ได้ปั้นเป็นก้อนเหมือนแฮมเบิร์กสเต็ก แต่แผ่แบนเหมือนแพนเค้กเกาหลี (จอน) มีแป้งต็อกแทรกอยู่ตรงกลางเนื้อจนแอบคิดว่า 'ที่เรียกว่าต็อกคัลบีเพราะใส่ต็อกลงไปในเนื้อหรือเปล่านะ?' แถมยังดูไม่มันเยิ้มเหมือนร้านอื่น หน้าตาเหมือนแพนเค้กทอดมากกว่า ที่แปลกอีกอย่างคือเขาใช้แอลกอฮอล์ก้อนจุดไฟอุ่นแทนเตาแก๊ส เราไม่รู้เลยว่ากินได้เลยหรือต้องย่างต่ออีกหน่อย ได้แต่มองซ้ายมองขวาเลิ่กลั่ก จังหวะนั้นเอง คุณลุงโต๊ะข้างๆ ที่ดูทรงแล้วน่าจะเป็นลูกค้าประจำ ก็หยิบกรรไกรมาตัดต็อกคัลบีฉับๆ แล้วค่อยๆ ย่างอย่างชำนาญ ถึงเราจะเป็นคนกรุงโซลเด๋อๆ ด๋าๆ แต่เรื่องเลียนแบบคนอื่นนี่ที่หนึ่งเลย เราก็เนียนทำตามไปเรื่อยๆ พอเนื้อของเราเริ่มสุกได้ที่ ทงชีมีกุกซูก็มาเสิร์ฟพอดี
ตอนแรกผมคิดว่าต็อกคัลบีเป็นเมนูขโมยข้าว (กินกับข้าวสวยแล้วอร่อยจนข้าวหมดหม้อ) ก็เลยคีบเนื้อกินคู่กับข้าวสวย ตอนนั้นก็คิดแค่ว่า 'อืม ก็อร่อยดีนะ' แล้วพอบะหมี่มาเสิร์ฟ ผมก็ลองคีบเส้นกินคู่กับเนื้อดูแบบไม่ได้คิดอะไร แต่พอกินเข้าไปปุ๊บ ความคิดที่ว่า 'รู้งี้ไม่น่ากินเนื้อเปล่าๆ ไปสองชิ้นเลย!' ก็โผล่มาทันที ต็อกคัลบีรสชาติไม่หวานจัด เคี้ยวนุ่มแต่แอบแห้งนิดๆ พอกินคู่กับทงชีมีกุกซูเย็นๆ ชื่นใจแล้ว รสชาติมันบาลานซ์กันอย่างน่าเหลือเชื่อ กลายเป็นเมนูดับร้อนชั้นยอดเลย ทีนี้เข้าใจแล้วว่าทำไมทุกโต๊ะถึงมีชามบะหมี่เย็นวางอยู่เต็มไปหมด ร้านนี้เนื้อก็อร่อยนะ แต่บะหมี่คือเด็ดมาก ทงชีมีกุกซูเย็นสดชื่นจนคลายร้อนได้ในคำเดียว ส่วนบิบิมแนงมยอน (บะหมี่เย็นคลุกซอสเผ็ด) ก็ไม่ได้เผ็ดจี๊ดจ๊าด แต่มีความเผ็ดหวานกำลังดี ผมลองกินแค่บะหมี่อย่างเดียวก็รู้สึกว่าขาดอะไรไป กินแค่เนื้ออย่างเดียวก็ยังไม่สุด เหมือนเขาปรุงรสเนื้อกับบะหมี่มาให้กินคู่กันโดยเฉพาะ พอกินด้วยกันแล้วมันคือรสชาติและความลงตัวที่สมบูรณ์แบบที่สุด
ถ้าสั่งแนงมยอนแบบไซส์ของหวาน (Husik - ไซส์เล็กหลังมื้ออาหาร) ปริมาณที่ได้จะประมาณ 2 ใน 3 ของไซส์ปกติ ถ้าอยากลองบะหมี่หลายๆ แบบ แนะนำให้สั่งแบบไซส์ของหวานครับ สั่งต็อกคัลบี 1 ที่ คู่กับบิบิมแนงมยอนไซส์ของหวาน 1 ชาม และทงชีมีกุกซูไซส์ของหวานอีก 1 ชาม ปริมาณอาจจะเยอะไปนิดนึง ถ้าไปกันหลายคนก็ลองจับคู่เมนูแบ่งกันกินดูนะครับ
ประทับใจตั้งแต่มื้อแรกในชอนจูเลยครับ ลูกค้าในร้านมีผู้สูงอายุเยอะมาก ไม่แน่ใจว่าเป็นคนในพื้นที่หรือเปล่า เนื้อก็นุ่มขนาดที่เด็ก 4 ขวบกินได้สบายๆ ส่วนเส้นบะหมี่ก็เน้นความนุ่มมากกว่าความเหนียวหนึบ คนที่มีปัญหาเรื่องฟันก็กินได้ง่ายๆ ถ้าใครมาเที่ยวชอนจูเป็นครั้งแรก ผมขอแนะนำให้มาฝากท้องมื้อแรกที่ Eruhwa เลยครับ ขับรถจากหมู่บ้านฮันอกชอนจูมาแค่ประมาณ 5 นาทีเท่านั้นเอง