slothis · ไทย

ร้าน Gonguk ปูซาน: ซุปกระดูกวัวและเอ็นวัวต้ม

2023-12-29 · อัปเดต: 2026-08-11 · ต้นฉบับ (ภาษาเกาหลี)

บทความนี้แปลจากต้นฉบับภาษาเกาหลีโดยใช้ AI ช่วย อ่านต้นฉบับภาษาเกาหลี →

ผมมาที่ปูซาน (Busan) อีกแล้ว แน่นอนว่ามาทำงาน เป็นการประชุมและทริปธุรกิจที่ไม่มีความหมายอะไรเลย แต่ในเมื่อเบิกค่าเดินทางไปกลับได้ ผมเลยคิดซะว่ามาหาของอร่อยๆ กินก็แล้วกัน

ป้ายวงกลมสถานีรถไฟใต้ดินปูซานหมายเลข 113 มีขอบสีส้ม

ที่พักของผมอยู่แถว WeWork BIFC เลยตัดสินใจหาข้าวเย็นกินแถวๆ นั้น มื้อเที่ยงผมกินมิลมยอน (บะหมี่เย็นปูซาน) ของขึ้นชื่อไปแล้ว แต่มันไม่ได้อร่อยขนาดที่อยากจะเอามาแนะนำ ผมเลยขอข้ามมาพูดถึงร้าน Gonguk (กนกุก) ที่ทำให้ผมประทับใจมากๆ แทนเลยดีกว่า

ปูซานจะสามารถตอบโจทย์ลิ้นของคนที่มาจากโซล ซึ่งเป็นเมืองแห่งกมทัง (ซุปกระดูกวัว) อย่างผมได้จริงๆ เหรอ? ผมเดินเข้าไปในร้านด้วยความสงสัย อย่างแรกเลยคือเห็นป้ายสัญลักษณ์ต่างๆ ติดอยู่บนผนัง ถ้าเป็นที่โซลก็คงจะเป็นป้าย Blue Ribbon หรือ Michelin แต่นี่อาจจะเพราะเป็นต่างจังหวัด ผมเลยเห็นป้ายแปลกๆ ที่ไม่เคยเห็นมาก่อน แต่การมีป้ายพวกนี้ก็ทำให้รู้สึกอุ่นใจขึ้นมานิดนึงว่าร้านนี้น่าจะมีการจัดการที่ดีในระดับนึง

ภายนอกของร้านกนกุก (ร้านซุปกระดูกวัว) ซึ่งตั้งอยู่ชั้น 1 ของอาคารอิฐสีแดง
ป้ายไม้ชื่อร้านกนกุกและป้ายรับรองสุขอนามัยระดับดีเยี่ยมติดอยู่บนผนังทางเข้าร้าน
ลูกค้ากำลังรับประทานอาหารภายในร้านที่มีโต๊ะและเก้าอี้ไม้
กล่องใส่เครื่องเคียงสามใบที่มีป้ายกำกับว่ากักดูกี (กิมจิหัวไชเท้า) หอมหัวใหญ่ดอง และต้นหอม วางอยู่บนโต๊ะไม้
ซองกระดาษใส่ช้อนส้อมที่พิมพ์ข้อความว่าร้านกนกุกผู้เชี่ยวชาญด้านฮันอูกมทัง (ซุปกระดูกวัว)

ผมสั่งกมทังไปหนึ่งที่แล้วกวาดสายตาดูเมนู ก็ไปสะดุดตากับซูจีซูยุก (เอ็นวัวต้ม) ซึ่งหาทานยากในร้านอื่น การที่เมนูเกินครึ่งเป็นซูยุก (เนื้อต้ม) ทำให้เดาได้ว่าเมนูเด็ดของร้านนี้น่าจะเป็นซูจีซูยุกนี่แหละ จะกินทั้งสองอย่างก็กลัวจะจุกไปหน่อย นั่งคิดอยู่พักนึง สุดท้ายก็ตัดสินใจว่าถึงจะกินไม่หมดก็ขอชิมหน่อยเถอะ เลยสั่งกมทังหนึ่งที่กับซูจีซูยุกอีกหนึ่งที่

ซูยุกมาเสิร์ฟก่อน ผมเตรียมน้ำจิ้มกับกักดูกี (กิมจิหัวไชเท้า) ให้พร้อม แล้วคีบเอ็นวัวเข้าปากอย่างตั้งใจ โอ้~ รสชาติไม่เลวเลย ให้ความรู้สึกต่างจาก Ujak Seolleongtang ร้านโทกานีทัง (ซุปกระดูกอ่อน) เจ้าดังในย่านยังแจ (Yangjae ในโซล) แต่ก็อร่อยทั้งคู่ ถ้าพูดถึงความประณีตและการจัดจานที่ดูดีกว่า ร้าน Gonguk ทำได้ดีกว่า สรุปคือทนไม่ไหวต้องสั่งโซจู 'Good Day' ซึ่งเป็นโซจูของปูซานมาดื่มคู่กัน

ซูยุกจอนกล (หม้อไฟเนื้อต้ม) ที่โรยหน้าด้วยเนื้อสัตว์ เห็ด กุยช่าย และต้นหอมซอยจำนวนมากในหม้อสีดำ

ไม่นานกมทังก็มาเสิร์ฟ ซดน้ำซุปไปคำแรกบอกเลยว่าผ่าน! ใส่ต้นหอมลงไปเยอะๆ เหยาะเกลือลงไปอีกหน่อย ก็ได้กมทังที่ซดคล่องคอเหมาะจะกินกับข้าวสวยร้อนๆ สักถ้วยแล้ว เสน่ห์อีกอย่างของร้าน Gonguk ก็คือข้าวที่เสิร์ฟมาในหม้อหิน (Sotbap) ข้าวเหนียวนุ่มกำลังดีจนแอบเสียดายถ้าจะเอาไปคลุกในน้ำซุป พอนั่งดื่มโซจูแกล้มกับกมทังและเอ็นวัวไปเรื่อยๆ ก็เริ่มอยากจะค้างที่ปูซานสักคืนซะแล้ว

น้ำซุปใสและเนื้อสไลด์บางๆ ในชามทองเหลือง
กมทัง (ซุปกระดูกวัว) ที่มีน้ำซุปสีขาวขุ่นและต้นหอมซอยบางๆ เต็มชามทองเหลือง
ข้าวสวยสีขาวในหม้อสแตนเลส
กมทัง (ซุปกระดูกวัว) ข้าวอบหม้อ ซูยุก (เนื้อต้ม) กักดูกี (กิมจิหัวไชเท้า) และหอมหัวใหญ่ดองที่จัดวางบนโต๊ะ
โต๊ะในร้านอาหารที่มีกมทังใส่ต้นหอม ซูยุก (เนื้อต้ม) และขวดโซจูวางอยู่

พูดถึงปูซาน คนมักจะนึกถึงมิลมยอนกับทเวจีกุกบับ (ซุปหมู) แต่ผมไม่ชอบทเวจีกุกบับ ส่วนมิลมยอนถึงจะอร่อยแต่ก็รู้สึกว่าหาทานได้ทั่วไป ถ้าใครเริ่มเบื่ออาหารพวกนี้ ผมขอแนะนำเอ็นวัวและกมทังของร้าน Gonguk เลยครับ เดี๋ยวนี้ร้านที่ทำโทกานีทังในโซลก็หาทานยากขึ้นทุกที แถมรสชาติของที่นี่ก็อร่อยไม่แพ้ร้านดังๆ ระดับท็อปในโซลเลย


#เที่ยวปูซาน #ร้านอร่อยปูซาน #ร้านอร่อยนัมกู #ทริปธุรกิจปูซาน #มื้อเที่ยงปูซาน