slothis · ไทย

รามยอนซีฟู้ดเชจู ร้าน Oppane เครื่องแน่นจัดเต็ม

2021-09-13 · อัปเดต: 2026-08-11 · ต้นฉบับ (ภาษาเกาหลี)

บทความนี้แปลจากต้นฉบับภาษาเกาหลีโดยใช้ AI ช่วย อ่านต้นฉบับภาษาเกาหลี →

เมื่อคืนดื่มหนักไปหน่อย เช้านี้เลยอยากหาอะไรกินแก้แฮงค์ ภาพรามยอนซีฟู้ดกับโจ๊กหอยเป๋าฮื้อลอยเข้ามาในหัว แต่ใจอยากกินอะไรเผ็ดๆ ร้อนๆ มากกว่า เลยตกลงปลงใจที่รามยอนซีฟู้ด นึกถึงร้านในทีวีที่จับหมึกยักษ์สดๆ มาต้มรามยอนให้กิน หรือร้านที่บริการแย่สุดๆ แต่พอกินแล้วลืมเรื่องนั้นไปเลย แต่ร้านพวกนั้นก็ดูจะไกลจากย่านจุงมุน (Jungmun ในเกาะเชจู) ไปหน่อย ระหว่างที่กำลังลังเลก็ตาดีไปเห็นร้านรามยอนซีฟู้ดอยู่ร้านนึงในย่านนี้พอดี ชื่อร้าน 'Jungmun Haemul Ramyeon Oppane' (중문해물라면오빠네) ซึ่งมีรีวิวใน Naver เยอะมากๆ เลยตัดสินใจไปลองดู

พอไปถึงแถวนั้นก็เห็นรถจอดริมถนนเต็มไปหมดแล้ว ขนาดมาตอนสายๆ ที่ร้านรอบข้างยังโล่งอยู่ แต่ร้านนี้กลับเป็นร้านเดียวที่คนแน่นเอี๊ยด โชคดีมากที่พอเดินเข้าไปก็มีโต๊ะว่างพอดี แถมได้นั่งริมหน้าต่างที่มองเห็นวิวข้างนอกด้วย ถึงจะเห็นแค่รถวิ่งผ่านไปมา แต่เพราะอากาศดีมากๆ แค่นั่งดูรถก็อารมณ์ดีแล้ว

ฉันสั่งรามยอนซีฟู้ด (Haemul Ramyeon) ส่วนเพื่อนสั่งรามยอนหมู (Kkogi Ramyeon) แล้วก็สั่งข้าวหอยเป๋าฮื้ออบชีส (Jeonbok Cheese Bap) มาแบ่งกันกิน จ่ายเงินเสร็จสรรพก็ไปนั่งรอ ราคาเมนูละ 15,000 KRW แอบรู้สึกว่าแพงไปนิด ถึงพวกเราจะมาจากโซลที่แค่กินทงคัตสึรวมก็ปาไป 20,000 KRW แล้วก็เถอะ แต่ที่นี่คือเชจู วัตถุดิบส่วนใหญ่ก็หาได้ในท้องถิ่น พอเจอราคานี้เลยแอบสงสัยนิดหน่อย

สั่งอาหารเสร็จปุ๊บ ในครัวก็เริ่มโชว์ไฟลุกเลย ไม่ใช่แค่อุ่นอาหารนะ แต่ใส่เครื่องลงในกระทะวอคแล้วผัดอย่างเมามัน เห็นแบบนั้นแล้วก็แอบคาดหวังว่ารสชาติน่าจะอร่อยใช้ได้เลยล่ะ

ภายนอกร้าน Jungmun Seafood Ramen Oppane (ร้านรามยอนซีฟู้ด) ที่มีป้ายร้านสีเหลือง
ผู้คนกำลังรับประทานอาหารอยู่ภายในร้าน
ป้ายเมนูที่เขียนรายการ มุนอรามยอน (รามยอนหมึกยักษ์) โกกิรามยอน (รามยอนหมู) โบมัลคัลกุกซู (บะหมี่หอยเต้าปูน) และชอนบกชีสบับ (ข้าวผัดชีสหอยเป๋าฮื้อ)

อาหารเสิร์ฟมาทั้งถาด พร้อมคำแนะนำว่าต้องถ่ายรูปคู่กับถาดถึงจะดูน่ากิน แถมพนักงานยังบอกว่าถ้าเขียนรีวิวใน Naver จะมีของแถมให้ด้วย 'อ้อ! มิน่าล่ะ รีวิวถึงได้เยอะขนาดนี้!' ฉันคิดในใจพลางถ่ายรูปแล้วแอบสังเกตอาหาร รามยอนซีฟู้ดให้เครื่องมาแน่นมากจริงๆ มีหมึกยักษ์ใส่มาให้ทั้งตัว ปูก็น่าจะให้มาทั้งตัวเหมือนกัน แถมมีกุ้งตัวอวบๆ อีกสองตัว ส่วนรามยอนหมูก็ให้เนื้อหมูมาพูนๆ จนแอบกังวลว่าจะกินข้าวหมดไหมเนี่ย

รามยอนซุปสีแดงที่เต็มไปด้วยซีฟู้ดสองชามและข้าวที่โปะหน้าด้วยชีส

ทางร้านบอกว่ารามยอนซีฟู้ดชามนี้ไม่ได้ใส่ผงปรุงรสรามยอนและสารให้ความเผ็ด (แคปไซซิน) แต่พอกินแล้วกลับได้รสชาติเหมือนผงปรุงรสเลย รสสัมผัสแรกคือรสผงปรุงรส ตามด้วยรสซีฟู้ดที่ให้ความรู้สึกสดชื่นตอนปลาย ถ้าคิดอีกแง่ก็อาจจะรู้สึกว่ารสชาติมันจืดๆ ไปหน่อย เอาเข้าจริงจะใส่หรือไม่ใส่ผงปรุงรสก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญหรอก ถึงจะแอบสงสัยว่า 'เหมือนใส่ผงปรุงรสเลยแฮะ' แต่ก็ซดน้ำซุปต่อเรื่อยๆ รสกลมกล่อมสดชื่นตอนปลายนั้นดีมาก แต่รสชาติสัมผัสแรกแอบแปลกๆ ไปนิด

ชิมน้ำซุปเสร็จก็ถึงคิวซีฟู้ด ตอนแรกฉันเริ่มกินจากหอยแมลงภู่กับปูก่อน แต่พอกลับมาคิดดูตอนนี้ รู้สึกว่ากินผิดลำดับไปหน่อย จริงๆ ควรตัดหมึกยักษ์ก่อนแล้วกินคู่กับเส้นรามยอน พอกินเส้นกับหมึกยักษ์ช้าไป เส้นก็เลยไม่อร่อย ส่วนหมึกก็หมดความเด้งสู้ฟันไปแล้ว ถ้าใครมาร้านนี้ ขอแนะนำให้รีบซู้ดเส้นกับหมึกยักษ์ก่อนเลย แล้วค่อยสลับไปกินหอยแมลงภู่กับปูทีละชิ้น แต่ถ้าทำแบบนี้แล้วเส้นยังไม่อร่อยอีก ก็แปลว่ามันไม่อร่อยจริงๆ นั่นแหละ

รามยอนซุปสีแดงที่มีอาหารทะเล เช่น หอยแมลงภู่ ปู หมึกยักษ์ และต้นหอมซอยกองสูงเป็นภูเขา

ถ้ารามยอนซีฟู้ดให้รสชาติที่สดชื่น รามยอนหมูก็จะออกไปทางมันๆ นัวๆ ถ้าปกติคุณชอบแก้แฮงค์ด้วยคัมจาทัง (ซุปกระดูกหมูเกาหลี) หรือเฝอ น่าจะถูกใจรสชาตินี้เลย อาจจะเพราะใส่เครื่องมาแบบไม่ยั้ง น้ำซุปเลยทำออกมาได้ประทับใจกว่ารามยอนซีฟู้ด ถ้าอยากเน้นซดน้ำซุปอร่อยๆ รามยอนหมูตอบโจทย์กว่าเยอะ

รามยอนซุปสีแดงที่ท็อปด้วยเนื้อสัตว์และต้นหอมซอยอย่างจุใจ

ถ้าจะพูดถึงทีเด็ดที่ซ่อนอยู่ของร้านนี้ ต้องยกให้ข้าวหอยเป๋าฮื้ออบชีสเลย เด็กๆ น่าจะชอบเมนูนี้มากๆ มองเผินๆ ก็รู้เลยว่าใส่หอยเป๋าฮื้อมาให้แบบจัดเต็ม น่าจะใส่มาเป็นตัวๆ สักหนึ่งหรือสองตัวเลยล่ะ แค่ตักขึ้นมาคำนึงก็เห็นเนื้อหอยเป๋าฮื้อแทรกอยู่เต็มไปหมด สเกลต่างจากโจ๊กหอยเป๋าฮื้อที่โซลที่แทบจะต้องเอาส่องกล้องจุลทรรศน์หาลิบลับเลย

แต่พอกินไปเรื่อยๆ กลับรู้สึกเสียดายอยู่เหมือนกัน เพราะกลิ่นชีสกับเนยมันแรงมากจนกลบกลิ่นหอยเป๋าฮื้อไปหมดเลย อาจจะเพราะแก้ปัญหาได้ง่ายๆ ฉันเลยเขี่ยชีสออกแล้วกินแต่ข้าว ซึ่งมันเวิร์คกว่าเยอะ ให้ความรู้สึกเหมือนตั้งใจจะทำให้อร่อยเลยประโคมใส่เครื่องลงไป แต่สุดท้ายกลายเป็นข้าวผัดเนยไปซะงั้น

ข้าวผัดท็อปด้วยชีสอย่างจุใจ เสิร์ฟในจานลายดอกไม้สีเหลือง
ข้าวผัดหนึ่งคำที่ตักขึ้นมาด้วยช้อนพร้อมกับชีสที่ยืดออก
รามยอนซุปสีแดงที่เต็มไปด้วยซีฟู้ดสองชามวางอยู่บนโต๊ะริมหน้าต่าง

รู้สึกได้เลยว่าเป็นร้านที่ใส่เครื่องให้แบบไม่หวงสมราคา ที่เชจูอาจจะเป็นแบบนี้อยู่แล้วก็ได้ แต่สำหรับคนโซลอย่างฉัน รู้สึกเหมือนเขาประโคมใส่วัตถุดิบลงไปแบบจัดเต็ม ถ้าเป็นที่โซล คยองซังโด หรือชอลลาโด คงเอาวัตถุดิบพวกนี้ไปปรุงกับซอสรสจัดจ้านให้มันแซ่บๆ ไปแล้ว พอไม่เป็นแบบนั้นก็เลยแอบเสียดายนิดหน่อย แต่ข้อดีคือมันกินแล้วสบายท้อง กินหมดชามได้แบบไม่รู้สึกเลี่ยนเลย ส่วนข้าวหอยเป๋าฮื้ออบชีส ถึงจะคิดว่ากลิ่นชีสแรงไปหน่อย แต่ถ้าจะทำให้ได้กลิ่นหอยเป๋าฮื้อชัดๆ ก็คงต้องบดหอยเป๋าฮื้อใส่ลงไปเยอะกว่านี้ ทางร้านก็เลยเลือกที่จะชูจุดเด่นเรื่องรสสัมผัสของหอยเป๋าฮื้อแทนล่ะมั้ง

แอบลังเลนิดหน่อยว่าจะเรียกร้านนี้ว่าเป็นร้านเด็ดดีไหม วัตถุดิบดีมากและให้เยอะสุดๆ ถ้าปรับปรุงเรื่องการปรุงรสอีกนิดน่าจะเป็นร้านที่ยอดเยี่ยมเลยล่ะ แค่มันยังไม่มีรสชาติที่โดดเด่นจนทำให้รู้สึกว้าวเท่านั้นเอง

แต่ก็นะ เขาก็คงคิดสูตรมาอย่างดีกว่าคนทำอาหารไม่เป็นอย่างฉันแหละ

 


#ร้านอร่อยซอกวีโพ #รามยอนซีฟู้ด #ร้านอร่อยจุงมุน #ร้านอร่อยNaver #แก้แฮงค์จุงมุน #ร้านที่น่าจะน่าเชื่อถือกว่านี้ถ้าไม่มีอีเวนต์รีวิวNaver #รามยอนจุงมุน #ตอนนี้แอบเสียดายนิดๆแต่ถ้าฝีมือเข้าฝักต้องอร่อยมากแน่ๆ