เที่ยวใจกลางมาดริดยามค่ำคืน ทางไปพลาซามายอร์
ในที่สุดก็มาถึงสเปนแล้ว! กว่าจะมาถึงที่นี่ได้ก็ตื่นเต้นและเกร็งมาตลอดทาง พอถึงตอนเช้ามืดเลยสลบเหมือดไปตามระเบียบ ตื่นมามองออกไปข้างนอกก็เห็นแต่วิวโล่งๆ ว่างเปล่าไปหมด ได้ยินว่าเป็นโรงแรมสร้างใหม่ แต่โล่งขนาดนี้จะโอเคจริงๆ เหรอเนี่ย
เหนื่อยจนอยากจะนอนเปื่อยอยู่บนเตียงต่อ แต่บริษัทไม่ได้ส่งมาเที่ยวนี่นา เลยต้องลุกไปเตรียมตัวออกไปทำงาน งานนี้ต้องเจอผู้คนและพูดคุยเยอะมาก แต่คนที่นี่กระตือรือร้นและคุยเก่งกันทุกคน เลยทำงานได้สบายกว่าทริปดูงานอื่นๆ เยอะเลย ที่เซอร์ไพรส์สุดๆ คือช่วงพักเที่ยง เราเริ่มกินข้าวกันตอนบ่ายโมงครึ่ง แต่พอบ่ายสามทุกคนก็ยังเมาท์มอยและกินกันอย่างเมามัน จนตารางงานช่วงบ่ายค่อยๆ มลายหายไป นี่สินะที่เขาเรียกกันว่า 'เซียสตา' (Siesta - ธรรมเนียมพักกลางวันของสเปน) ดีจังเลย!
เคลียร์งานเสร็จตอนประมาณทุ่มนึงและถึงเวลากินมื้อเย็น ผมกับนักวิจัยที่มาด้วยกัน รวมถึง 'ติมูร์' พนักงานชาวรัสเซีย เลยพากันเข้าไปในตัวเมืองมาดริดเพื่อเที่ยวและหาอะไรกิน โรงแรมเราอยู่ค่อนข้างไกล แต่โชคดีที่ 'ลูอิส' พนักงานชาวสเปนอาสาขับรถไปส่งที่ใจกลางเมืองให้ แน่นอนว่าต้องแลกกับการทนฟังลูอิสเมาท์มอยในรถไปประมาณหนึ่งชั่วโมงเต็ม
หลังจากฝ่าฟันรถติดหนึบในมาดริดมาได้ เราก็ฟังคำอธิบายสั้นๆ เกี่ยวกับ 'คอร์สเที่ยวมาดริดฉบับรวบรัด' ที่ลูอิสแนะนำ แล้วก็ตัดสินใจเดินตามแพลนนั้นเลย นี่เป็นการมาทำงานต่างประเทศครั้งแรก ในหัวผมเลยมีแต่ความคิดที่ว่าห้ามทำพลาดเด็ดขาด จนไม่ได้ศึกษาข้อมูลอะไรเกี่ยวกับมาดริดมาเลย พอได้แผนที่มาก็ดูไม่ออกว่าอะไรเป็นอะไร เวลาแบบนี้ก็ต้องเชื่อใจคนอื่นเงียบๆ แหละนะ ติมูร์คุยกับลูอิสมาสองชั่วโมงและมั่นใจมากว่ารู้เรื่องหมดแล้ว วันนี้ผมเลยขอเดินตามหมอนี่ต้อยๆ ก็พอ
คนท้องถิ่นมาดริดบอกอย่างมั่นใจว่า "แค่ดูตรงนี้ก็เหมือนได้เห็นมาดริดทั้งเมืองแล้ว" ผมก็เลยตอบไปว่า "โอเค! โอเค! เยี่ยมไปเลย!" แต่เอาเข้าจริงก็ไม่รู้เรื่องอยู่ดี เวลาแบบนี้วิธีที่ดีที่สุดคือถ่ายรูปเก็บไว้ก่อนแล้วค่อยกลับไปนั่งนึกทบทวนเหมือนวัวเคี้ยวเอื้อง ผมเลยรัวชัตเตอร์ถ่ายรูปไม่ยั้งเพื่อบันทึกความทรงจำไว้ให้มากที่สุด
คอร์สนี้เริ่มจากปราสาทรูปใหญ่ๆ ทางซ้ายสุดของแผนที่ ไปจนถึงปราสาทที่ใหญ่ที่สุดทางขวามือ สมกับเป็นคำแนะนำของคนท้องถิ่นจริงๆ เพราะพอกลับมาเกาหลีถึงได้รู้ว่ารายการ 'Grandpas Over Flowers' (รายการวาไรตี้เกาหลี) ก็เดินเที่ยวเส้นทางนี้เหมือนกัน ตอนอยู่ที่นั่นไม่รู้หรอก แต่พอกลับมาแล้วรู้สึกภูมิใจแปลกๆ แฮะ
จุดหมายแรกที่เราตั้งใจจะไปคือ พลาซามายอร์ (Plaza Mayor) เดินตามถนน Calle Mayor ในแผนที่ไปนิดเดียวก็ถึงแล้ว ที่นี่เป็นจัตุรัสที่มีเหตุการณ์สำคัญและเรื่องราวมากมายสมกับเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์มาดริด
ตรงทางแยกแรกที่เจอ มีรูปปั้นและอาคารที่ดูเก่าแก่ตั้งอยู่ อาคารด้านหลังคือ Iglesia del Sacramento หรือในภาษาอังกฤษคือ Church of Sacramento ลองหาข้อมูลดูถึงรู้ว่าเป็นโบสถ์สำหรับทหาร ถ้าเทียบกับบ้านเราก็คงอารมณ์ประมาณโบสถ์ของกองทัพ ผมถ่ายรูปนี้มาแบบงงๆ ฟลุคๆ ตอนแรกถ่ายเพราะเห็นว่าตึกข้างหลังดูแปลกตาดี แต่กลายเป็นว่ารูปปั้นที่อยู่ข้างหน้าต่างหากที่มีชื่อเสียงทางประวัติศาสตร์มากกว่า
นี่คือรูปปั้นรำลึกถึงเหยื่อจากเหตุการณ์ลอบปลงพระชนม์พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 และพระราชินีวิกตอเรีย ยูจีนี เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม ปี 1906 ลองค้นในวิกิพีเดียดู เขาบอกว่าเหตุระเบิดเกิดขึ้นในวันอภิเษกสมรสของทั้งสองพระองค์เลย ถึงอย่างนั้นก็เถอะ วันอื่นมีตั้งเยอะแยะ ทำไมต้องเลือกวันแต่งงานด้วยนะ
เหตุการณ์นี้ถูกตั้งชื่อว่าเป็นการก่อการร้าย ผมก็เลยเขียนไปแบบนั้น แต่ในมุมมองของฝั่งบาร์เซโลนาอาจจะมองว่าเขาคือนักสู้ก็ได้ ใครที่สนใจฟุตบอลสักหน่อยน่าจะรู้ดีว่า เรอัล มาดริด กับ เอฟซี บาร์เซโลนา ไม่ค่อยลงรอยกันเท่าไหร่ ซึ่งเหตุการณ์ลอบปลงพระชนม์ครั้งนี้ก็เป็นหนึ่งในสาเหตุนั้นแหละ
เวลาเดินเที่ยวในมาดริดมักจะเจออะไรสนุกๆ เยอะแยะ และนักท่องเที่ยวกลุ่มนี้ก็เป็นหนึ่งในนั้น การขี่เซกเวย์ (Segway) เที่ยวชมเมืองนี่เป็นไอเดียที่เจ๋งสุดๆ ไปเลย แถมไกด์ยังใส่ชุดยุคกลางอีกต่างหาก ถ้าเทียบกับเกาหลีก็คงเหมือนใส่ชุดฮันบกขี่เซกเวย์เที่ยวพระราชวังคยองบกกุง แค่จินตนาการก็ดูสนุกแล้ว อยากจะขี่ไอ้นี่เที่ยวสบายๆ บ้างจัง เพราะตอนนี้เริ่มปวดขาซะแล้วสิ