รีวิว Mama Tonkatsu ร้านทงคัตสึโฮมเมดใกล้ม.โคเรีย
นี่เป็นครั้งแรกตั้งแต่เริ่มทำงานที่ผมได้ทำงานที่บ้าน เลยออกไปหาข้าวเที่ยงกินแถวบ้านครับ อย่างที่เคยบอกไปหลายครั้งว่าย่านมหาวิทยาลัยโคเรีย (Korea University) ไม่เหมือนมหาลัยอื่นตรงที่ไม่ได้มีร้านอร่อยอยู่ทุกซอกทุกมุม โดยเฉพาะร้านที่เน้นขายนักศึกษา ส่วนใหญ่จะเน้นสู้กันที่ราคาถูกและให้เยอะเป็นหลัก ทำให้มีร้านทงคัตสึแนวนี้อยู่เยอะมาก แม้จะมีร้านทงคัตสึดีๆ อยู่หลายร้านตามจำนวนร้านที่เยอะ แต่สำหรับวันนี้ผมขอแนะนำร้านอร่อยประจำย่านที่ดูเหมือนเปิดมานานและให้ความรู้สึกเหมือนจะไม่มีใครแวะมาครับ
ร้านมาม่าทงคัตสึ (Mama Tonkatsu) บริหารโดยคุณป้าคนเดียว เป็นร้านที่ไม่ได้ใช้ทงคัตสึสำเร็จรูป แต่คุณป้าจะสับเนื้อทำเองเลยครับ บางทีตอนผมเดินกลับบ้านหลัง 3 ทุ่ม ก็มักจะเห็นคุณป้าทุบเนื้อทำไส้ทงคัตสึอยู่คนเดียวบ่อยๆ ร้านนี้ดัดแปลงมาจากบ้านคน พอเดินเข้าไปปุ๊บก็จะได้กลิ่นเฉพาะตัวของบ้านเก่า เป็นกลิ่นอับๆ นิดหน่อย ซึ่งก็ไม่ใช่กลิ่นที่ชวนดมเท่าไหร่ครับ
จังหวะที่กำลังจะแอบผิดหวังกับกลิ่นอับๆ พอเห็นเมนูปุ๊บก็ยอมจำนนและสั่งอาหารทันทีครับ ราคาถูกสมกับเป็นร้านทงคัตสึแถวบ้านจริงๆ แถมถ้ามองดีๆ จะเห็นว่ามีการเอาสติกเกอร์มาแปะทับราคาเดิมไว้ด้วย ส่วนตัวผมคิดว่าราคาของร้านนี้ขึ้นช้ามากเมื่อเทียบกับค่าครองชีพที่สูงขึ้นครับ
ช่วงนี้อากาศร้อนจัดไม่ยอมลดลงเลย ผมก็เลยเลือกสั่งโซบะแทนอุด้งของโปรด สรุปว่ามื้อเที่ยงวันนี้คือ "เซ็ตทงคัตสึโซบะ" ครับ
ถึงผมจะบอกว่าเป็นร้านอร่อย แต่ก็ไม่ได้ถึงขั้นที่จะใช้คำว่า 'อร่อยที่สุดในโซล' หรือ 'ติดอันดับประเทศ' หรอกนะครับ แต่ก็ถือว่าเป็น 'ร้านทงคัตสึที่เหมาะจะมากินมื้อเที่ยง' ได้เลย อย่างแรกคือเมนูหลักอย่างทงคัตสึอร่อยมาก เมนูอื่นๆ อาจจะดูเหมือนแค่อุ่นมาเสิร์ฟมากกว่าปรุงใหม่ แต่สำหรับทงคัตสึนั้นคนละเรื่องกับร้านอื่นในราคาเดียวกันที่ทอดจนเกรียมเป็นแพนเค้กเลยครับ คุณภาพระดับนี้แทบไม่ต่างจากร้านที่ขายราคาเกือบ 10,000 KRW เลย ส่วนโซบะอาจจะเพราะผมไปช้า แถมดูออกเลยว่าไม่ใช่ร้านที่ลูกค้าหมุนเวียนเร็ว เส้นก็เลยอืดเป็นแป้งต๊อกเลยครับ แต่อุด้งของที่นี่รสชาติเหมือนอุด้งตามจุดพักรถบนทางด่วนเป๊ะ ใครที่ชอบรสชาติแบบบ้านๆ น่าจะกินได้อร่อยเลยครับ เพราะงั้นผมขอแนะนำให้สั่งเซ็ตทงคัตสึคู่กับอุด้งจะดีกว่า
กลุ่มลูกค้าหลักของร้านนี้คือนักศึกษามหาวิทยาลัยโคเรียกับคนที่เรียนอยู่คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล (Seoul National University) ที่อยู่ตรงข้ามครับ อาจจะเพราะแบบนี้ ช่วงบ่าย 3 ถึง 5 โมงเย็นคุณป้าเลยปิดร้านพักผ่อน แถมวันเสาร์-อาทิตย์ก็ไม่เปิดด้วย ดูเหมือนว่าตอนนี้แกไม่ได้เปิดร้านเพื่อหวังกำไรเยอะๆ แล้ว แต่เปลี่ยนมาขายแบบเรื่อยๆ สบายๆ เพื่อรักษาร้านไว้มากกว่า ยังไงก็ตาม ถึงจะเป็นแค่ร้านแถวบ้าน แต่ก็ต้องเช็คเวลาให้ดีก่อนมานะครับ