เที่ยวภูเขาหินอ่อน ดานัง: เล็กแต่เหนื่อยเอาเรื่อง
ที่เที่ยวแรกของเราในดานังคือภูเขาหินอ่อน (Marble Mountain) หรือที่ภาษาเวียดนามเรียกว่า หงูหั่ญเซิน (Ngu Hanh Son) ส่วนภาษาเกาหลีเรียก โอแฮงซาน ปกติแล้วชื่อสถานที่ในแต่ละภาษาความหมายมักจะคล้ายกันแค่พออกเสียงต่างกัน แต่สำหรับภูเขานี้ทั้งความหมายและเสียงอ่านต่างกันไปหมดเลย ที่นี่ได้ชื่อว่าเป็นฉากในเรื่องไซอิ๋วด้วย ตอนแรกผมวางแผนไว้ว่าจะมาปีนตอนที่ยังมีแรงเหลือเฟือ แต่ผิดคาด กลายเป็นว่าต้องมาตอนที่เหนื่อยล้าสุดๆ แอบกังวลเหมือนกันว่าจะปีนขึ้นไปยังไงไหว
สำหรับคนที่ไม่อยากเดินขึ้นจริงๆ ที่นี่ก็มีลิฟต์ให้บริการครับ ราคาเที่ยวละ 15,000 ดอง หรือประมาณ 800 วอนตามรูปด้านล่าง เป็นราคาที่จ่ายได้สบายๆ น่าขึ้นมาก แต่พวกเราก็ยังยืนหยัดที่จะเดินขึ้นไปเอง พอเอาเข้าจริง ทางเดินไปจนถึงจุดที่ลิฟต์จอดก็แค่เดินขึ้นบันไดไปเรื่อยๆ ถ้าไม่ได้มีปัญหาเรื่องข้อเข่าก็เดินได้สบายๆ ครับ แต่ก็ไม่ได้ง่ายขนาดที่ว่าจะใส่รองเท้าคัตชูมาเดินได้นะ เพราะพื้นเป็นหินอ่อนเลยลื่นมากๆ ต้องเกร็งขาเดินมากกว่าปกติ
พอเดินหอบขึ้นบันไดมาจนสุดก็จะเจอวัดครับ ผมไม่ค่อยรู้เรื่องโครงสร้างวัดเท่าไหร่ แต่เดาว่าน่าจะเป็นอุโบสถหลัก เป็นจุดที่มีคนมารวมตัวกันมากที่สุดบนเขาและใช้เวลาไปกับการสวดมนต์ไหว้พระ สวนก็จัดไว้อย่างดี ภาพแกะสลักบนอาคารก็สวยงามมาก พระพุทธรูปที่นี่มีรูปลักษณ์หลากหลาย บางองค์ดูเหมือนมาจากจีน บางองค์ก็ดูคล้ายเทพเจ้าฮินดู ไม่แน่ใจว่าเป็นของที่ยึดมาได้หลังจากชนะสงครามหรือเปล่า ผมเคยเห็นวัดและพระพุทธรูปหลายสไตล์ในพื้นที่เดียวกันมาบ้าง แต่เพิ่งเคยเห็นพระพุทธรูปหลากหลายสไตล์มารวมกันอยู่ในที่เดียวแบบนี้เป็นครั้งแรกเลยครับ
เดินจากวัดเข้าไปอีกหน่อยก็จะเริ่มเข้าสู่การสำรวจถ้ำอย่างจริงจัง นี่แหละคือเหตุผลว่าทำไมถึงไม่จำเป็นต้องขึ้นลิฟต์ เพราะยังไงก็ต้องมาลำบากอยู่ดี ทางไปถ้ำบางช่วงค่อนข้างอันตรายจนหลายคนยอมแพ้แล้วหันหลังกลับ มีเส้นทางที่ต้องปีนป่ายแทบจะเหมือนปีนหน้าผาด้วย แต่ถึงจะผ่านตรงนั้นไปได้ สิ่งที่รออยู่ก็มีแค่วิวหาดหมีเคว (My Khe Beach) กับตัวเมืองดานัง ไม่ได้มีอะไรอลังการเป็นพิเศษ แน่นอนว่าวิวมันก็สวยดี แต่เราสามารถหาดูจากที่อื่นได้สบายๆ เพราะฉะนั้นเลือกเดินเฉพาะเส้นทางที่เดินง่ายๆ ก็พอครับ ตรงไหนที่ดูเหนื่อยจนต้องตั้งคำถามว่า "จำเป็นต้องไปตรงนั้นด้วยเหรอ" ก็ข้ามไปได้เลย ไม่ต้องฝืนครับ
พอถึงจุดที่เริ่มอยากจะเดินลงเขาแล้ว ก็จะเจอถ้ำที่สวยงามมากๆ ถ้ำหนึ่งครับ ข้างในมีพระพุทธรูปและแท่นบูชาที่ดูเปล่งประกายตั้งอยู่ พอเดินเข้ามาในนี้ แสงสว่างสายหนึ่งที่ส่องลอดลงมาจากท้องฟ้าจะทำให้คุณต้องนั่งลงบนเก้าอี้แล้วเหม่อมองอย่างตกตะลึง จนเผลอคิดไปว่า "ที่นี่ถูกสร้างขึ้นมาก็เพื่อให้เราได้เห็นสิ่งนี้นี่เอง" ถ้าถ่ายรูปออกมาได้สวยๆ ก็คงจะดี แต่กล้องผมไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลยเก็บภาพสิ่งที่ตาเห็นมาได้ไม่หมด หลังจากพยายามถ่ายรูปมุมนั้นมุมนี้อยู่นาน สุดท้ายผมก็เลือกที่จะนั่งมองเฉยๆ แล้วพยายามจดจำภาพตรงหน้าไว้ในหัวให้ได้มากที่สุด ผมว่าคนที่เขียนคำว่า 'Heaven's Gate' (ประตูสวรรค์) ไว้บนป้ายบอกทางที่เราเดินผ่านมา ก็คงจะรู้สึกแบบเดียวกันกับผมแน่ๆ ครับ
"คุ้มค่าที่จะลองไปสักครั้ง"
จริงๆ แล้วคำนี้น่าจะเหมาะสมที่สุดครับ การได้ไปสัมผัสบรรยากาศสงบๆ ในถ้ำมันดีมาก แต่ที่นี่ไม่ได้ชื่อว่าภูเขาหินอ่อน (Marble Mountain) แบบเล่นๆ นะครับ เพราะทุกก้าวที่เดินมันรู้สึกหนักอึ้งเหมือนมีใครมาดึงขาไว้ตลอดเวลา เหตุผลหลักที่ทำให้เหนื่อยล้าอย่างไม่มีสาเหตุก็คือพื้นมันลื่นมากจนต้องเกร็งขาไว้ตลอดเวลาที่เดิน ที่นี่เป็นสถานที่ที่ดีแน่นอนครับ แต่ถ้าให้ไปหลายๆ รอบคงไม่ไหวเพราะมันกินแรงมาก และถึงจะไม่ใช่ที่นี่ ดานังก็ยังมีที่เที่ยวอีกเยอะแยะ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังคุ้มค่าที่จะลองไปดูสักครั้งครับ