ประสบการณ์ตกเครื่องที่เวียนนา ออสเตรีย
ผมรวบรวมสติที่กำลังสับสนแล้วออกเดินทางไปสนามบิน เนื่องจากยังมีเวลาเหลือเฟือ เลยเดินเล่นสูดกลิ่นอายเก่าๆ ของเวียนนาไปด้วย
ผมกางแผนที่ออกแล้วเดินหาสถานีรถไฟใต้ดินอย่างมั่นใจ พอไปถึงจุดที่ระบุไว้ในแผนที่ กลับไม่เห็นสถานีที่ควรจะอยู่ตรงนั้นเลย แทนที่จะเจอสถานี กลับเจอเขตก่อสร้าง และมีตึกตั้งตระหง่านอยู่ตรงที่ที่ควรจะเป็นสถานีตามในรูป ผมเดินวนไปวนมาตรงสี่แยกนั้น เวลาเดินไปเรื่อยๆ เหงื่อกาฬเริ่มแตกพลั่กเหมือนหมาในวันฤดูร้อน จนกระทั่งบังเอิญไปเจอทางลงใต้ดินข้างๆ ร้านกาแฟ เลยลองเดินลงไปแบบกึ่งเชื่อกึ่งไม่เชื่อ สรุปว่ามันคือสถานี Wien Mitte (เวียน มิตเต้)
ซวยแล้ว
ตามแผนเดิมผมควรจะได้ขึ้นรถไฟไปสนามบิน แต่พอพลาดไปขบวนนึง ขบวนต่อไปก็ต้องรออีกตั้ง 30 นาที แน่นอนว่าผมไปถึงสนามบินก่อนเวลาเครื่องออกแค่ 30 นาที ถ้าเป็นที่เกาหลี แค่บอกเขาด่วนๆ ตอน 30 นาทีก่อนเครื่องออก เขาก็คงออกตั๋วให้แล้วมีตำรวจมาประกบ
"อย่าตามหลังมานะครับ รีบตามมาเลย!!"
พร้อมกับพูดเท่ๆ แล้วหาทางให้เราขึ้นเครื่องจนได้... แต่นี่คือยุโรป แถมยังเป็นออสเตรียที่อยู่ติดกับเยอรมนี ประเทศที่ขึ้นชื่อเรื่องกฎหมายและกฎระเบียบที่แข็งเป๊กเหมือนกระดูกหมาขัดฟัน ผมเดินหน้าเครียดไปที่เคาน์เตอร์เช็คอิน แต่เคาน์เตอร์ปิดไปแล้ว พนักงานสายการบินเสนอตัวเลือกตั๋วราคาแพงหูฉี่มาให้ 3 ใบ พร้อมกับบอกว่า
"ฉันช่วยคุณได้แค่นี้แหละ"
พูดจบก็หันขวับกลับไปเม้าท์มอยกันเอง ว้าว... จิตวิญญาณการบริการเอาไปทิ้งไว้ไหนหมด อย่างน้อยก็น่าจะแกล้งทำเป็นช่วยคิดหน่อยไหม?
ในสภาพที่แทบจะสติหลุด ผมพยายามเค้นสมองหาทางออก 'เช่ารถแล้วขับข้ามคืนไปสเปนเลยดีไหม?' 'หรือจะต้องซื้อตั๋วบวกเพิ่มอีก 1,000,000 KRW ตามที่พนักงานออสเตรียบอก?' ระหว่างที่กำลังคิดไม่ตก ผมก็ลองติดต่อไปทางเอเจนซี่ทัวร์เกาหลีที่ซื้อตั๋วมา (ตอนนั้นน่าจะเที่ยงคืนแล้ว!!) พวกเขาตอบกลับมาอย่างใจดีมากว่า ถ้าจ่ายเพิ่มอีก 300,000 KRW จะสามารถบินไปแวะพักที่ฝรั่งเศสได้ พร้อมบอกว่าไม่ต้องกังวล
ตอนอยู่เกาหลีผมเคยพูดว่าบริการของญี่ปุ่นนั้นดีและเราควรเรียนรู้จากพวกเขา แต่ถ้าเทียบกันทั่วโลกแล้ว ผมว่าอุตสาหกรรมบริการของประเทศเราจัดอยู่ในระดับท็อปคลาสเลย (แน่นอนว่ามีพวกแย่ๆ บางคนที่ทำให้เสียชื่อเสียง) โดยเฉพาะคุณภาพการบริการของพนักงานในอุตสาหกรรมบริการระดับไฮเอนด์อย่างสายการบิน ผมรู้สึกว่ามันดีมากจนควรจะจ่ายเงินเดือนให้พวกเขาเยอะๆ เลยล่ะ
หลังจากแก้ปัญหาเฉพาะหน้าไปได้แบบงงๆ ผมก็รวบรวมสติที่หลุดลอยไปกลับมา แล้วไปกินข้าวเที่ยงที่สนามบิน
พักผ่อนจนตั้งสติได้นิดหน่อย ก็ออกเดินทางไปสนามบินปารีส-ชาร์ล เดอ โกล (Paris Charles de Gaulle) แบบที่ไม่ได้อยู่ในแผน