เที่ยวสะพานมอญ กาญจนบุรี สัมผัสวิถีชีวิตชาวมอญ
ยิ่งเดินข้ามสะพานนี้ไปก็ยิ่งเข้าใกล้สะพานมอญมากขึ้น มองดูสะพานแล้วเหมือนจะสร้างแบบลวกๆ ไม่ค่อยตั้งใจ แต่พอมองคู่กับวิวรอบๆ กลับกลายเป็นสถานที่ที่มีเสน่ห์อย่างบอกไม่ถูก การที่ใช้ไม้ไผ่สร้างด้วยมือคนล้วนๆ โดยไม่ใช้เครื่องจักรเลยก็น่าทึ่งแล้ว แต่การที่สร้างได้แข็งแรงจนคนจำนวนมากสามารถเดินข้ามได้นี่สิสุดยอดกว่า ว่ากันว่าเป็นสะพานไม้ที่สร้างด้วยมือที่ยาวที่สุดในประเทศไทย (400 เมตร)
คำว่า 'มอญ' ในชื่อสะพานหมายถึงชาวมอญ ตอนแรกผมคิดถึงแค่คนไทยกับคนเมียนมา แต่ระหว่างนั้นก็มีชนกลุ่มน้อยอย่างชาวมอญอยู่ด้วย พอนึกย้อนไปตอนที่มาไทยคราวก่อนแล้วขึ้นเขาไปดูชาวกะเหรี่ยง ก็ทำให้คิดได้ว่าไทยเป็นประเทศที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์มากทีเดียว ตามข้อมูลใน วิกิพีเดีย ระบุว่าพวกเขาเริ่มอาศัยอยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ก่อนชาวไทยและชาวเขมร (ชนชาติหลักในเมียนมา) เสียอีก และสันนิษฐานว่าเป็นชนชาติแรกๆ ที่เข้ามาตั้งรกราก เนื่องจากในอดีตเคยมีอารยธรรมที่รุ่งเรือง พวกเขาจึงมีภาษา (ภาษามอญ) และตัวอักษร (อักษรมอญ) เป็นของตัวเอง ซึ่งปัจจุบันก็ยังคงมีการใช้อยู่บ้าง เพียงแต่ตอนนี้กลายเป็นชนกลุ่มน้อยที่ต้องลี้ภัยหนีเข้ามาในไทยจากการต่อต้านเมียนมา (ไทยเป็นหนึ่งในประเทศที่เปิดรับผู้ลี้ภัย)
และสะพานที่ชนชาตินี้สร้างขึ้นเพื่อใช้เดินทางไปมาในไทยก็คือ 'สะพานมอญ' นั่นเอง
พอข้ามสะพานไปก็จะเจอตลาดที่ชาวมอญเอาของมาขาย ไม่รู้ว่าคนขายเป็นชาวมอญทั้งหมดหรือเปล่า แต่ของที่ขายเป็นสไตล์มอญแน่นอน พรุ่งนี้เช้าผมมีแผนจะถวายอาหารตอนตักบาตรที่สะพานมอญ ทุกคนเลยพากันซื้อชุดพื้นเมืองใหม่คนละชุดเพื่อช่วงเวลาสั้นๆ นั้น ก่อนจะซื้อเสื้อผ้าที่ตลาด ตอนที่ได้ยินว่าจะได้ดูพิธีตักบาตร สำหรับคนต่างชาติที่นับถือศาสนาอื่นอย่างผม มันเป็นช่วงเวลาที่น่าตื่นเต้นและตั้งตารอที่จะได้เห็นภาพแปลกใหม่ แต่พอเห็นพวกเด็กๆ ถามว่าชุดไหนสวยกว่ากันตอนซื้อเสื้อผ้า ก็ทำให้ผมคิดได้ว่า สำหรับคนที่อาศัยอยู่ที่นี่ มันอาจจะไม่ใช่แค่การท่องเที่ยว แต่อาจจะเป็นวันที่ศักดิ์สิทธิ์และน่าประทับใจเหมือนชาวมุสลิมที่เดินทางไปมักกะฮ์เลยก็ได้ รู้สึกเหมือนตัวเองได้รับเชิญให้เข้าร่วมในวันแบบนั้นด้วย เลยยิ่งตั้งตารอเวลาตักบาตรพรุ่งนี้เช้าเข้าไปใหญ่
