slothis · ไทย

รีวิวร้านเฝอบักไฮ (Quan Pho Bac Hai) ร้านเฝอเด็ดในดานัง

2019-04-17 · อัปเดต: 2026-08-11 · ต้นฉบับ (ภาษาเกาหลี)

บทความนี้แปลจากต้นฉบับภาษาเกาหลีโดยใช้ AI ช่วย อ่านต้นฉบับภาษาเกาหลี →

หลังจากเดินขึ้นเขาแบบไม่ทันตั้งตัวและช้อปปิ้งมาอย่างยาวนาน ท้องก็เริ่มร้องประท้วงอย่างหนัก ขอย้ำอีกครั้งนะว่าเราตั้งใจมาพักผ่อนกัน พอมาคิดดูตอนนี้เหมือนจะมีแค่ฉันคนเดียวที่คิดแบบนั้น แต่ช่างเถอะ ตอนนี้หิวจนเริ่มจะหงุดหงิดแล้ว พอฉันบ่นว่าหิว เพื่อนก็ตาเป็นประกายขึ้นมาอีกครั้ง เขาเปิดหน้าเว็บที่ลิงก์เปลี่ยนเป็นสีม่วงหมดแล้ว (สงสัยจะหาข้อมูลตั้งแต่ตอนอยู่เกาหลีมาหลายวัน) แล้วพูดอย่างภูมิใจว่า "ฉันเตรียมมาหมดแล้ว! ไปกินเฝอกันเถอะ!" เพื่อนก็ไม่ได้ทำอะไรผิดหรอกนะ แต่ทำไมวันนี้ถึงดูน่าหมั่นไส้จัง?

สะพานโค้งประดับไฟสีเขียวทอดยาวข้ามแม่น้ำในยามค่ำคืนที่มืดมิด
สะพานมังกร (Cầu Rồng) ระหว่างทางเข้าเมืองดานัง

เราไปที่ร้านอาหารริมถนน หาที่นั่งแล้วสั่งเฝอเนื้อ ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าที่นี่คือที่ไหน แต่พอน้ำซุปเฝอมาเสิร์ฟแทบจะพร้อมกับตอนที่สั่ง แค่ซดไปคำแรกก็รู้เลยว่ามันดีมาก รสชาติไม่ได้มาจากเครื่องเทศราคาแพงแน่ๆ สัมผัสได้ถึงผงชูรสราคาถูก แต่กลับอร่อยกลมกล่อมอย่างบอกไม่ถูก กลิ่นผักชีก็ไม่ได้ฉุนเหมือนที่เคยกินในเกาหลีหรือประเทศอื่นๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มันพอดีมากๆ ขนาดฉันที่มักจะบอกว่า "ไม่ใส่ผักชี" ตลอดตอนอยู่เมืองไทย พอมาที่นี่ยังไม่เคยสั่งให้เอาผักชีออกเลยสักครั้ง
ในขณะที่บั๋นหมี่แต่ละร้านจะมีรสชาติที่ต่างกันค่อนข้างมาก แต่เฝอกลับอร่อยเหมือนกันหมดทุกที่ ยิ่งร้านนี้ขึ้นชื่อว่าเป็นร้านเด็ดในย่านที่เต็มไปด้วยร้านเฝออร่อยๆ ก็ยิ่งไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมถึงอร่อยขนาดนี้ ถึงจะหิวด้วยส่วนหนึ่ง แต่นี่เป็นร้านเฝอร้านแรกในชีวิตที่ฉันซดน้ำซุปจนเกลี้ยงชาม

ทัศนียภาพยามค่ำคืนด้านนอกของร้านอาหารกวานเฝอบั๊กหาย (Quan Pho Bac Hai) ที่มีผู้คนนั่งทานอาหารที่โต๊ะกลางแจ้ง
ชามเฝอที่โรยหน้าด้วยเนื้อสัตว์และต้นหอมอย่างจุใจ วางอยู่บนโต๊ะพร้อมกับตะกร้าผักสดสำหรับทานคู่กัน
ใส่ตะไคร้ก็อร่อย แต่กินแบบออริจินัลดีกว่าเพราะไม่กลบกลิ่นหอมของน้ำซุป

กินอิ่มแล้ว เราก็ไปผับแถวๆ นั้นเพื่อดูบอลทีมชาติเวียดนามที่คุมโดยโค้ชพัคฮังซอและลองไปเนียนๆ กับคนท้องถิ่นดู ตอนที่เราเดินเข้าไปดูบอล คนแถวนั้นก็ดูตกใจนิดหน่อย แต่เราก็เชียร์และสนุกไปกับเกมด้วยกัน ตอนแข่งเสร็จและกำลังเดินออกไป มีแต่คนพูดคำว่า 'Thank you' กับเราเต็มไปหมด ถ้าชนะคงจะสนุกกว่านี้ เสียดายนิดหน่อย

โทรทัศน์สองเครื่องที่กำลังถ่ายทอดการแข่งขันฟุตบอลแขวนอยู่ภายในบาร์ที่มีแสงไฟสลัว
ผู้คนรวมตัวกันที่หน้าเคาน์เตอร์บาร์และโต๊ะเพื่อชมการแข่งขันฟุตบอลผ่านโทรทัศน์

จะให้กลับที่พักเลยก็รู้สึกเสียดายนิดๆ

เป็นเพราะใครบางคนแท้ๆ

แถมเฝอชามเดียวก็ดูจะน้อยไปหน่อยเมื่อเทียบกับพลังงานที่ใช้ไปในวันนี้ เราเลยตัดสินใจไปลองสตรีทฟู้ดแถวๆ สะพานมังกรแบบปุบปับ มันดูน่าตื่นตาตื่นใจแถมคนก็เยอะมาก ฉันเลยคิดว่ารสชาติน่าจะดี แต่ปรากฏว่ามีดีแค่ราคาถูก รสชาติออกหวานเจี๊ยบและงั้นๆ มาก

แผงขายอาหารริมทางที่มีวัตถุดิบสำหรับปิ้งย่างหลากหลายชนิด เช่น ไส้กรอกและไข่นกกระทา จัดวางอย่างเป็นระเบียบในตู้กระจก
ชายคนหนึ่งกำลังเตรียมอาหารที่เคาน์เตอร์หน้าร้านอาหารที่มีป้ายสีเขียวแขวนอยู่
แผงขายของริมทางที่มีตู้โชว์ของปิ้งย่างและตู้แช่แข็งไอศกรีมขนาดเล็กอยู่ใต้ป้ายไฟสว่างที่มีภาษาเวียดนามเขียนไว้
ของปิ้งย่างและอาหารผัดที่บรรจุในกล่องโฟมสองใบ
อาหารห่อสองชิ้นวางอยู่บนโต๊ะริมถนนยามค่ำคืน
โต๊ะและเก้าอี้พลาสติกที่วางอยู่บนทางเดินริมแม่น้ำ พร้อมด้วยโคมไฟสีแดงรูปหัวใจ

ปิดท้ายวันด้วยการไปดื่มน้ำอัดลมผลไม้ที่ร้านชื่อ High Five แล้วก็จบไปอีกหนึ่งวัน พรุ่งนี้ฉันจะนอนโง่ๆ ริมหาดอย่างเดียวเลยคอยดู

เครื่องดื่มเย็นในแก้วพลาสติกใสที่มีโลโก้ high5 coffee
ป้ายร้าน high5 coffee ที่มองเห็นผ่านต้นไม้และพืชพรรณที่ประดับไฟในยามค่ำคืน

> ร้านเฝอชื่อ เฝอบักไฮ (Pho Bac Hai) ไม่แน่ใจว่าชื่อ กวานเฝอบักไฮ หรือ เฝอบักไฮ กันแน่ แต่เอาเป็นว่าคือที่นี่แหละ


#เฝอเวียดนาม #ร้านอร่อยดานัง #เฝอดานัง