ปีนเขาฮัลลาซาน เส้นทางยองชิล ถึงหินพยองพุง (Jeju)

2017-06-09 · อัปเดต: 2026-08-11 · ต้นฉบับ (ภาษาเกาหลี)

บทความนี้แปลจากต้นฉบับภาษาเกาหลีโดยใช้ AI ช่วย อ่านต้นฉบับภาษาเกาหลี →

อาจจะเพราะกินซุปร้อนๆ ก่อนนอน ตอนเช้าทุกคนเลยตื่นมาหน้าบวมเป่งกันหมด ใต้โรงแรมมีร้านเบเกอรี่อยู่ร้านนึง ซึ่งถูกใจคนในบ้านเราที่ชอบกินขนมปังกับกาแฟตอนเช้ามากๆ กินกันอร่อยแค่ไหนน่ะเหรอ... นี่เป็นการกินข้าวเช้าพร้อมหน้าพร้อมตากันทั้งครอบครัวในรอบหลายปี แต่กลับไม่มีรูปถ่ายเลยสักใบ! พอกินกันจนอิ่มท้อง ก็ต้องมาคอยเชียร์คุณนายคิมที่กำลังกังวลว่าจะปีนเขาไหวไหม แล้วพวกเราก็มุ่งหน้าไปยังทางเข้าเส้นทางยองชิล (Yeongsil Course) ของภูเขาฮัลลาซาน (Hallasan)

ป้ายแนะนำเส้นทางเดินป่ายองซิล (Yeongsil) ในอุทยานแห่งชาติฮัลลาซาน (Hallasan) สองป้ายตั้งอยู่เคียงข้างกัน — ถึงทางเข้าเส้นทางยองชิล ภูเขาฮัลลาซาน

ตอนวางแผนปีนเขาฮัลลาซาน สิ่งที่กังวลที่สุดคือเรื่องสภาพอากาศ เราเลยเลือกวันแรกสุดที่คิดว่าฟ้าน่าจะเปิด และโชคดีมากที่วันนี้อากาศดีสุดๆ ไม่รู้เหมือนกันว่ากรมอุตุฯ เริ่มทำงานกันอย่างจริงจังตั้งแต่เมื่อไหร่ หรือไม่ก็คงเปลี่ยนตัวร่างทรงใหม่แน่ๆ

แผ่นหลังของกลุ่มนักปีนเขาที่กำลังเดินบนเส้นทางภูเขาที่ปกคลุมไปด้วยหิมะ — ถึงจะบ่นกังวล แต่โชคดีที่ยังปีนไหว

นักปีนเขากำลังเดินขึ้นบันไดที่ปกคลุมด้วยหิมะผ่านต้นไม้ที่ไร้ใบ — วิธีใช้ไม้โพลที่ถูกต้อง

ปีนขึ้นมาได้สัก 30 นาที ทางขวามือก็ปรากฏวิวที่เหมือนกับภาพวาดบนฉากกั้นพับได้ (พยองพุง) ที่เคยมีในบ้านเราสมัยก่อน หน้าผาหินรูปร่างแปลกตานั้นดูเท่มาก แต่ที่น่าประทับใจกว่าคือเมฆที่ลอยคลอเคลียไปตามหน้าผา ขอแอบบอกคนที่กำลังนั่งดูรูปเงียบๆ อยู่ที่บ้านไว้ก่อนเลยว่า ภาพที่เห็นอาจจะดูสวยงาม แต่เสียงที่ได้ยินนี่คือการผสมผสานระหว่างเสียงโห่ร้องดีใจกับเสียงโอดครวญอย่างลงตัว เป็นลานแห่งความสามัคคีที่มีทั้งสวรรค์และนรกเปิดพร้อมกัน มีทั้งเสียง "ว้าว~" และ "โอ๊ย จะตายแล้ว" ดังขึ้นพร้อมๆ กัน

สันเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะและท้องฟ้าที่มีเมฆมากเมื่อมองจากกลางภูเขา

ยอดเขาและหน้าผาอันยิ่งใหญ่ที่ปกคลุมด้วยหิมะมองเห็นผ่านกิ่งไม้

อีกาหนึ่งตัวเกาะอยู่บนกิ่งไม้ที่ไร้ใบ — ที่ภูเขาฮัลลาซานมีอีกาเยอะเป็นพิเศษ

ยอดเขามองเห็นผ่านป้ายอธิบายเกี่ยวกับหินยองซิลกีอัม (Yeongsilgiam) และโอแบกนาฮัน (Obaengnahan) — หน้าผาหินนั่นคือยองชิลนี่เอง

หน้าผาขนาดใหญ่ที่มีหินแตกเป็นแนวยาวเรียงรายเหมือนฉากกั้น — ตอนเห็นครั้งแรกยังคิดอยู่เลยว่า 'ที่สวยๆ แบบนี้ทำไมถึงเอาแม็คโครมาขุดจนเละเทะ' แต่ปรากฏว่ามันเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ

หน้าผาหินขนาดใหญ่ที่สูงชันทอดยาวอยู่เลยเนินเขาที่ปกคลุมด้วยหญ้าแห้ง

ป้ายหินบะซอลต์บอกระดับความสูง 1,500 เมตรเหนือระดับน้ำทะเลตั้งอยู่ข้างทางเดินบนภูเขาที่เต็มไปด้วยต้นไผ่แคระ

ป้ายแนะนำเส้นทางเดินป่าฮัลลาซานแสดงเส้นทางตั้งแต่ทางเข้าเส้นทางยองซิลจนถึงแพ็งนกทัม (Baengnokdam) และตำแหน่งปัจจุบัน — เพิ่งเดินมาได้แค่ 1.5 กม. แต่มีคนนึงเหงื่อท่วมเหมือนอาบน้ำไปแล้ว

อีกาหนึ่งตัวเกาะอยู่บนกิ่งไม้ที่ไร้ใบโดยมีฉากหลังเป็นท้องฟ้าสีครามและก้อนเมฆ