คโยซานฮันกวา ขนมดั้งเดิมเกาหลีที่หมู่บ้านโมแรแน คังนึง
นึ่งปูหิมะต้องรอประมาณ 20-30 นาที ตลาดปลาดูเหมือนจะมีอะไรให้ดูเยอะ แต่พอดูๆ ไปปลาก็หน้าตาเหมือนกันหมด ซื้อเสร็จก็ไม่มีอะไรให้ดูแล้ว สำหรับคนที่เบื่อๆ บนชั้น 2 มีร้านกาแฟกว้างขวางมากอยู่ร้านหนึ่ง อาจจะเพราะยังไม่ค่อยเป็นที่รู้จัก ลูกค้าเลยไม่ค่อยมี แอบเสียดายแทนเพราะร้านตกแต่งมาอย่างดี แต่ส่วนตัวคิดว่าเดี๋ยวคงมีคนพูดถึงกันปากต่อปากแน่นอน เพราะเจ้าของร้านใจดีและอธิบายทุกอย่างได้ดีมาก คิดว่าอีกไม่นานคงได้ออกทีวีสักรายการแน่ๆ
ยังไงก็ตาม ฉันเลยถามเจ้าของร้านกาแฟว่าหมู่บ้านฮันกวา (ขนมดั้งเดิมเกาหลี) อยู่ตรงไหน และร้านไหนที่ดังๆ เขาบอกว่าร้านอื่นก็โอเคหมด แต่ส่วนตัวเขาจะสั่งจากร้าน 'คโยซานฮันกวา' (Gyosan Hangwa) เพื่อเอาไปเป็นของฝากให้คนรู้จัก ในเมื่อคนท้องถิ่นแนะนำมาแบบนี้ ก็ไม่ต้องคิดอะไรมาก มุ่งหน้าไปที่คโยซานฮันกวากันเลย
ตอนนั้นน่าจะเพิ่งเลย 5 โมงเย็นมานิดหน่อย? ความมืดก็เริ่มกลืนกินแสงอาทิตย์ซะแล้ว หมู่บ้านฮันกวาตั้งอยู่ในเขตซาชอนมยอน (Sacheon-myeon) พอพูดถึง 'ซาชอน' ฉันก็นึกถึงนักการเมืองชาวนาที่เคยใส่ชุดฮันบก ซึ่งตอนนี้จำชื่อไม่ได้แล้ว ฉันหัวเราะคิกคักอยู่คนเดียวพร้อมกับเชื่อมโยงเรื่องแปลกๆ ในหัวตอนที่ไปถึงคโยซานฮันกวา (ชื่อเดิมคือหมู่บ้านโมแรแนฮันกวา ส่วนตัวฉันคิดว่าชื่อโมแรแนเพราะกว่าซาชอน แต่เดาว่าน่าจะเป็นชื่อที่หลงเหลือมาจากสมัยญี่ปุ่นปกครอง อยากให้เรียกว่าหมู่บ้านโมแรแน หรือหมู่บ้านโมแรแนฮันกวา มากกว่าซาชอนมยอน)
พอไปถึง ข้างนอกก็มืดตึ๊ดตื๋อแถมร้านก็ปิดแล้ว มีแต่หมาที่เห่าไล่ ฉันกำลังคิดว่าจะเปลี่ยนไปร้านอื่นดีไหม แต่ก็ลองโทรศัพท์ไปดูเผื่อฟลุค ปรากฏว่ามีคนรีบวิ่งออกมาจากบ้านที่อยู่แถวๆ ร้าน เขาบอกว่าวันนี้แพ็กของไปหมดแล้ว เหลือแต่พวกที่มีรอยตำหนิกับรูปร่างไม่สวย จะรับไหม? ในเมื่อคนในบ้านเรากินเอง ฉันเลยตอบไปว่า 'No Problem!' และแม่ก็ไม่พลาดโอกาสนี้ในการขอส่วนลด โธ่แม่ ขอร้องล่ะ
ที่นี่ไม่ใช่ร้านอาหารหรือภัตตาคาร แต่ที่แนะนำเพราะมันอร่อยมากจริงๆ! แตกต่างจากฮันกวาที่ขายตามซูเปอร์มาร์เก็ตทั่วไปอย่างสิ้นเชิง มันไม่หวานจัดและไม่ติดฟัน เขาบอกว่าทำมือทั้งหมด ถึงจะไม่รู้ว่าทำมือตั้งแต่ขั้นตอนไหนถึงขั้นตอนไหน แต่รสชาติไม่จัดจ้านเกินไปและอร่อยแน่นอน ฮันกวานอกจากรสชาติแล้ว เนื้อสัมผัสก็สำคัญมาก ตอนที่กัดคำแรกจะรู้สึกถึงผิวด้านนอกที่กรอบเหมือนสเต็กย่างและมีช่องว่างข้างในที่เหมือนกักเก็บความฉ่ำเอาไว้ หลังจากนั้นพอกลิ้งไปมาบนลิ้นให้ละลายก็จะกลายเป็นก้อนเล็กๆ ฮันกวาราคาถูกตามซูเปอร์มาร์เก็ตมักจะติดฟันและหวานเกินไป กินไปไม่กี่ชิ้นก็ฝืดคอ แต่ฮันกวาของที่นี่ติดฟันน้อยกว่า (ไม่ใช่ว่าไม่ติดเลยนะ) และทำมาไม่หวานจัด เลยกินเพลินมาก พอจะเข้าใจเหตุผลเลยว่าทำไมคนถึงส่งฮันกวาจากหมู่บ้านนี้ไปเป็นของขวัญสำหรับบ้านที่จัดพิธีเซ่นไหว้บรรพบุรุษ
อ้อ ในจังหวัดคังวอนโด (Gangwon-do) จะเรียกฮันกวาว่า 'ควาจิล' (Gwajil) ที่เกาหลีเหนือก็เรียกว่าควาจิลเหมือนกัน เจ้าของร้านบอกว่าเป็นเพราะสำเนียงฮัมกยองกับสำเนียงคังวอนมีความคล้ายคลึงกัน
