เดินเล่นถนนอีจุงซอบที่เกาะเชจู
ที่ที่เราแวะไปตอนเที่ยงคือถนนอีจุงซอบ (Lee Joong-seop Street) ผมเป็นคนไม่ค่อยรู้เรื่องศิลปะเท่าไหร่ พอพูดถึงอีจุงซอบก็เลยรู้จักแค่ผลงานชิ้นเอกที่เป็นรูปวาดวัวอันทรงพลังเท่านั้น ถนนศิลปะสายนี้ทอดยาวอยู่รอบๆ บริเวณที่พักของเขาในเกาะเชจู แต่เอาเข้าจริงผมว่ามันไม่ค่อยน่าสนใจเท่าไหร่ พอได้ยินคำว่า "ถนนศิลปิน" ผมจินตนาการไปถึงภาพที่มีรูปวาดแขวนอยู่ และมีจิตรกรกำลังจดจ่ออยู่กับผลงานโดยไม่สนใจสิ่งรอบข้าง แต่ถนนเส้นนี้กลับให้ความรู้สึกเหมือนเป็นร้านซีเล็คช็อป (Select shop) ขนาดใหญ่มากกว่า แน่นอนว่าผู้หญิงที่ชอบร้านซีเล็คช็อปใหญ่ๆ แบบนี้ ไม่ว่าจะวัยไหนก็คงชอบเดินโฉบไปร้านนู้นร้านนี้ หยิบจับของดูไปเรื่อย ใช่ครับ ผมก็แค่ไม่อยากช้อปปิ้งนั่นแหละ
ทำไมพื้นที่ที่เขาอาศัยอยู่เพียงช่วงสั้นๆ ถึงได้ยกย่องรำลึกถึงอีจุงซอบอย่างจริงจังขนาดนี้กันนะ? เป็นเพราะที่นี่ถูกบันทึกว่าเป็นที่ที่เขามีความสุขที่สุดในชีวิตหรือเปล่า? หรือว่าเป็นที่ที่เขาทุกข์ทรมานที่สุด? หรือแค่เพราะนายกเทศมนตรีเมืองซอกวีโพ (Seogwipo) หัวใสกันแน่? ผมเองก็ไม่รู้เหตุผลหรอกครับ แต่ที่แน่ๆ คือเขาน่าจะเป็นบุคคลที่ยิ่งใหญ่มาก การที่สามารถรวบรวมผู้คนและสร้างเป็นหมู่บ้านขึ้นมาได้ด้วยชื่อของ "อีจุงซอบ" เพียงอย่างเดียว ทั้งๆ ที่ในบ้านพักไม่มีผลงานศิลปะของเขาอยู่เลยแม้แต่ชิ้นเดียว นั่นคงเป็นเพราะพลังบางอย่างที่เขาส่งต่อให้ผู้คนในฐานะจิตรกร สำหรับคนไม่รู้เรื่องศิลปะอย่างผม ที่ไม่เคยเห็นผลงานของจริงเลยสักครั้ง และต่อให้ได้เห็นก็คงแค่ร้อง "โอ้! นี่น่ะเหรอรูปวัวของอีจุงซอบ?" แล้วก็เดินผ่านไปใน 10 วินาที คงยากที่จะเข้าถึงความรู้สึกระดับนั้นได้
พอเขียนมาถึงตรงนี้ ผมก็ชักอยากจะไปดูผลงานของอีจุงซอบขึ้นมาบ้างแล้วสิ ไม่รู้ว่าจะไปดูได้ที่ไหน หวังว่าคงไม่ได้ถูกพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ที่ฝรั่งเศสหรือญี่ปุ่นเอาไปหมดจนหาดูในเกาหลีไม่ได้หรอกนะ
