ร้านจัมปง Moljil Siknyuk Sikdang ซอกวีโพที่เชฟแพคแนะนำ
รุ่นพี่ป.โทที่มาเที่ยวเชจูแนะนำให้รู้จักกับคนขายเสื้อผ้าในซอกวีโพ (Seogwipo) เขาอาสาเลี้ยงมื้อเที่ยงและขับรถพาเราไปที่คังจองดง (Gangjeong-dong) เขาการันตีอย่างมั่นใจว่านี่คืออาหารที่อร่อยที่สุดตั้งแต่เขามาอยู่ที่ซอกวีโพ ถึงจะไกลหน่อยแต่รสชาติรับรองว่าเด็ด พอไปถึงร้าน บรรยากาศไม่ใช่แค่ดูเก่าแก่ตามกาลเวลา แต่เหมือนเป็นร้านที่จะถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์เลยทีเดียว ยิ่งเห็นคุณยายมานั่งขายปลาอยู่ริมถนนข้างๆ ร้าน ยิ่งทำให้สัมผัสได้ถึงความขลังของยุคสมัยที่ผมเองก็เกิดไม่ทัน สมกับคำเปรียบเปรยที่ว่ามังกรผงาดจากลำธารเล็กๆ เพราะร้าน 'Moljil Siknyuk Sikdang' แห่งนี้โด่งดังระดับประเทศ ทั้งที่ตั้งอยู่ในย่านเงียบสงบแทบไม่มีคนพลุกพล่าน
ชื่อร้านก็ใช้ภาษาถิ่นเชจูแบบดั้งเดิมจนผมไม่รู้เลยว่าต้องพิมพ์รหัสยูนิโค้ดอะไรถึงจะออกมาเป็นคำว่า Moljil Siknyuk Sikdang แค่รู้ว่าร้านนี้เคยออกรายการ 'Baek Jong-won's Top 3 Chef King' และได้รับคำชมอย่างล้นหลามจากเชฟแพคจงวอน ก็คุ้มค่าพอที่จะมาเยือนแล้ว ดูเหมือนว่าเมนูเด่นของร้านจะเป็นอาหารจากปลาปักเป้า แต่พอมองไปรอบๆ ทุกคนกลับกินจัมปง (บะหมี่ซุปซีฟู้ดรสเผ็ด) กันหมด ผมสั่งจัมปงปับ (จัมปงกินคู่กับข้าว) ไปที่นึง ระหว่างรอก็มองไปรอบๆ สัมผัสได้เลยว่าเป็นร้านที่เก่าแก่จริงๆ ต่อให้ไม่มีเชฟแพคจงวอนมาการันตี แต่การที่ร้านยืนหยัดผ่านกาลเวลามาได้ขนาดนี้ รสชาติก็คงรับประกันได้ในตัวอยู่แล้ว
จัมปงปับมาเสิร์ฟแล้ว อาจจะเพราะคนเยอะ อาหารเลยใช้เวลาทำค่อนข้างนาน ผมน่าจะรอไปประมาณ 15 นาทีได้
เริ่มจากซดน้ำซุปไปหนึ่งอึก รสชาตินี้ทำลายความคาดหวังของผมไปอย่างสิ้นเชิง ตอนแรกคิดว่าจัมปงที่ขายแถวชายฝั่งน่าจะมีรสชาติสดชื่นแบบทะเลนำ แต่กลายเป็นว่ามีความมันของเนื้อหมูละลายอยู่อย่างลงตัว ให้ความรู้สึกเหมือนกำลังกินโคกีกุกซู (ก๋วยเตี๋ยวหมู) รสเผ็ดเลย ทำไมเครื่องถึงให้มาเยอะขนาดนี้เนี่ย แค่กินเครื่องเปล่าๆ ไม่ต้องกินข้าวก็คงอิ่มแล้ว รสชาติเผ็ดนะแต่ไม่แสบปาก ช่วยแก้แฮงค์จากเมื่อคืนได้นุ่มนวลมาก ไม่รู้ว่าแอลกอฮอล์ถูกขับออกมาทางเหงื่อหรือเปล่า ยิ่งกินยิ่งรู้สึกตาสว่างและสบายท้อง ปกติถ้าซดแต่น้ำซุปอย่างเดียวอาจจะปวดท้องได้ แต่เครื่องร้านนี้ทั้งอร่อยและให้เยอะ กินแล้วอิ่มอยู่ท้องสุดๆ
ในร้านมีทั้งนักปีนเขาและคู่รัก แต่ส่วนใหญ่ดูเหมือนจะเป็นชาวประมง อาชีพนี้ต้องใช้แรงกายเยอะ พวกเขาคงมาเติมพลังกันที่นี่ เป็นมื้อที่อร่อยและให้ปริมาณจุใจสมกับที่พวกเขาต้องการจริงๆ
ไม่กี่วันต่อมาผมก็กลับมาที่ร้านนี้อีก ครั้งนี้ผมสั่งแบบเส้นแทนข้าว ตัวเส้นไม่ได้มีอะไรพิเศษ ส่วนตัวผมเลยคิดว่าจัมปงปับอร่อยกว่าเยอะ ถึงอย่างนั้นน้ำซุปจัมปงก็อร่อยมาก พอซู้ดเส้นที่ซึมซับน้ำซุปเข้าไปก็ลื่นคอแป๊บเดียวหมด กินคู่กับทันมูจิ (หัวไชเท้าดอง) ช่วยตัดเลี่ยนได้ดีเยี่ยม เผลอแป๊บเดียวก็หมดชามไปตอนไหนไม่รู้ ผมว่าผมเจออีกร้านในเชจูที่ถ้าไปเปิดสาขาที่โซลต้องรุ่งแน่ๆ แต่ก็นั่นแหละ เชฟแพคจงวอนประทับตรารับรองระดับประเทศไปแล้ว คำวิจารณ์ของคนอย่างผมก็คงไม่มีความหมายอะไรหรอก
แค่ได้ชิมรสชาติจัมปงก็ทำให้อยากลองกินปลาปักเป้าดูบ้างเหมือนกัน แต่ก็ไม่รู้ว่าจะมีโอกาสได้มากินอีกเมื่อไหร่
