ปราสาทนาโกย่า: แลนด์มาร์กที่ต้องไปแต่ไร้ความขลัง
วันที่ 2 ของการเดินทาง
แพลนวันนี้คือช่วงเช้าไปปราสาทนาโกย่า (Nagoya Castle) แวะเดินเล่นถนนตลาดโอสึ (Osu) ที่เขาว่าอยู่ข้างๆ ปราสาท แล้วนั่งรถไฟไปหมู่บ้านออนเซ็นเกโระ (Gero) ผมพยายามจัดตารางให้หลวมที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่จะชิลจริงหรือจะเหนื่อยหอบจนหายใจไม่ทันก็คงต้องรอดูกันต่อไป เอาเป็นว่าเลิกพูดจาเป็นลางแล้วออกเดินทางไปปราสาทนาโกย่ากันเลย!
เช่นเดียวกับเกาหลีและจีน ญี่ปุ่นเองก็มีปราสาทที่เจ้าเมืองในอดีตเคยอาศัยอยู่ประจำทุกเมือง อย่างโอซาก้าก็มีปราสาทโอซาก้า นาโกย่าก็มีปราสาทนาโกย่า แต่สิ่งที่ต่างจากบ้านเราหรือจีนคือ ที่ญี่ปุ่นต่อให้ปราสาทจะพังทลายลงไป ส่วนใหญ่เขาก็จะพยายามศึกษาประวัติศาสตร์แล้วบูรณะขึ้นมาใหม่
ผมเริ่มชอบโทกูงาวะ อิเอยาซุ (Tokugawa Ieyasu) จากการอ่านนิยายเรื่อง 'Taiko' พอมานาโกย่าเลยคาดหวังกับปราสาทนาโกย่าที่เขาสร้างไว้มากๆ ปราสาทนี้ยิ่งใหญ่ขนาดที่เพลงพื้นบ้านของอิเสะมีท่อนที่ร้องว่า "อิเสะโอบอุ้มสึ สึโอบอุ้มอิเสะ ส่วนโอวารินาโกย่าโอบอุ้มปราสาท" แต่พอมาถึงแล้วหาข้อมูลดูก็พบว่า ปราสาทโดนกองทัพอเมริกาทิ้งระเบิดจนพังทลายไปหมดในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 แถมปราสาทที่สร้างขึ้นใหม่ก็หน้าตาไม่เหมือนเดิม ทำเอาผมแอบผิดหวังตั้งแต่ยังไม่ได้ไป แต่ถึงอย่างนั้นที่นี่ก็ยังได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในสามปราสาทที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของญี่ปุ่น (หรือถ้าจะพูดให้ถูกคือ 3 ปราสาทชื่อดังของญี่ปุ่น) ยังไงก็ต้องไปดูให้เห็นกับตาแหละครับ แต่ในหัวผมก็ยังแอบงงอยู่ดีว่า ปราสาทที่ไม่ได้บูรณะตามหลักฐานทางประวัติศาสตร์เป๊ะๆ แบบนี้ ติดอันดับท็อปได้ยังไง
หลังจากเช็คเอาท์และฝากกระเป๋าไว้ที่โรงแรม เราก็นั่งรถไฟใต้ดินที่ค่อนข้างโล่งในเช้าวันหยุดสุดสัปดาห์มาลงที่สถานีเซนเกนโจ (Sengen-cho) แล้วเดินมุ่งหน้าไปปราสาทนาโกย่า พอออกจากสถานีก็จะมองเห็นปราสาทอยู่ไกลๆ พอมองจากระยะไกลแล้วก็มีพลังที่ทำให้ใจเต้นตึกตักได้เหมือนกันนะ
พอลองมองแบบนี้แล้วก็รู้สึกดีที่ป้อมฮวาซอง (Hwaseong Fortress) ที่ซูวอนบ้านเราบูรณะตามประวัติศาสตร์ได้เป๊ะมาก ถึงแม้ว่าวัดพุลกุกซา (Bulguksa) หรือโบราณสถานอื่นๆ แทบทั้งหมดจะบูรณะแบบลวกๆ จนไม่ต้องพูดถึงก็เถอะ ใจจริงผมอยากให้ทั้งญี่ปุ่นและเกาหลีทุบพวกที่สร้างผิดๆ ทิ้ง แล้วศึกษาประวัติศาสตร์ให้ดีก่อนสร้างใหม่ให้ถูกต้องไปเลย แต่ก็คงเป็นไปไม่ได้หรอกเพราะลงทุนไปตั้งเท่าไหร่แล้ว
ข้างในน่าจะมีโบราณวัตถุในยุคนั้นอยู่เยอะ เดี๋ยวต้องลองเข้าไปดูข้างในสักหน่อยแล้ว