โอกึนแน ทักคาลบี้มิชลินแห่งยงซาน อร่อยสมคำร่ำลือ
ก่อนจะไปร้านที่ได้มิชลินไกด์ พอค้นหาข้อมูลดูก็มักจะเจอคนเถียงกันตลอดเลยครับ บางคนก็บอกว่า "ไม่อร่อยเลย ได้มิชลินมาได้ไง" หรือ "บริการแย่มาก ทำไมถึงได้มิชลิน" ถ้ามีอะไรที่ตกหล่นไปจากมาตรฐานร้านอร่อยของแต่ละคนแม้แต่นิดเดียว คอมเมนต์ด่าก็จะโผล่มาเพียบ สำหรับเจ้าของร้านอาจจะไม่ซีเรียสเพราะถือว่าได้โฆษณาไปในตัว แต่คนที่กำลังตัดสินใจจะไปกินนี่สิ แอบคิดหนักเหมือนกัน
แต่ร้านโอกึนแน ทักคาลบี้ (Ogeunnae Dakgalbi) เป็นร้านที่โดนวิจารณ์น้อยมากครับ ผมเลยนัดแก๊งคนว่างงานตอนกลางวันมาที่นี่ เพื่อจะได้ลองเทียบรสชาติกับทักคาลบี้ (ไก่ผัดซอสเกาหลี) ที่ไปกินแถวคังบยอนคราวก่อนด้วย สาขาหลักนี้อยู่ไกลจากสถานีรถไฟใต้ดิน เดินทางลำบากเอาเรื่อง ถ้าจะมากินก็ต้องรอคิวเกิน 1 ชั่วโมงชิลๆ เลยครับ ส่วนใหญ่ถ้ามาเป็นคู่รัก ระหว่างรอก็จะไปเดินเล่นถ่ายรูปตรงทางรถไฟหน้าร้านกัน แต่วันนี้โชคดีที่เป็นมื้อเที่ยงวันธรรมดา แถมเราไปช้าหน่อย ก็เลยได้โต๊ะกินเลยไม่ต้องรอ
พอหนังก้นถึงเก้าอี้ปุ๊บ เราก็สั่งทักคาลบี้ 2 ที่พร้อมเพิ่มเส้นรามยอนไปแบบไม่ต้องคิด เป็นสูตรสำเร็จของการกินเมนูนี้เลยครับ อาจจะเพราะคนไม่ค่อยเยอะ อาหารก็เลยมาเสิร์ฟเร็วกว่าตอนที่ผมเคยมาครั้งก่อน พนักงานบอกให้เรา "ผัดพลิกไปเรื่อยๆ นะคะ" แล้วก็เดินจากไป เราก็นั่งคุยกันไปผัดกันไป ซึ่งต้องผัดนานพอสมควรเลยครับ ไม่ใช่แค่รู้สึกว่า 'ปวดแขนจัง' แต่ต้องผัดจนกว่าจะรู้สึกเหมือนแขนทั้งสองข้างจะหลุดออกจากบ่า ถึงจะถึงเวลาใส่เส้นรามยอนลงไปได้
ในที่สุดก็ได้เวลากินสักที! ทักคาลบี้ของร้านโอกึนแนเนี่ย คีบกินเปล่าๆ อร่อยกว่าเอาไปห่อผักครับ รสชาติเขาไม่ได้จัดจ้านมาก ทั้งเส้นรามยอนและเนื้อไก่พอกินเลยมันจะอร่อยกำลังดี ถ้าจะห่อผักกาดหอมกิน ต้องใส่เนื้อไก่สักสองชิ้นถึงจะได้รสชาติ เนื้อไก่นุ่ม ไม่เผ็ด แถมยังคงความหนึบหนับของเนื้อแดงไว้ได้ดีเยี่ยม ปิดท้ายด้วยข้าวผัดตามธรรมเนียม แต่บางทีคีบเพลินจนตะเกียบไม่ได้พัก ก็อาจจะเผลอกินจนเกลี้ยงกระทะลืมสั่งข้าวผัดไปเลยก็ได้ครับ
ส่วนเครื่องเคียงที่ให้มาด้วย แทบจะไม่ได้แตะเลยครับ กินไปแค่คำสองคำเอง ส่วนหนึ่งเพราะมัวแต่ยุ่งกับการกินทักคาลบี้ด้วย แล้วพวกผักอย่างกะหล่ำปลีกับใบงาที่ผัดรวมมาในกระทะร้อนๆ ก็อร่อยกว่าเยอะเลย
ถึงจะไม่ได้เป็นทักคาลบี้ที่รสชาติว้าวหรือแตกต่างจากร้านอื่นแบบชัดเจน แต่ก็เป็นร้านแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวเวลาอยากกินเมนูนี้ครับ ดูสีซอสเหมือนจะเผ็ดมากแต่จริงๆ ไม่เผ็ดเลย ทักคาลบี้เป็นอาหารที่น่าจะมีแค่ในเกาหลี และรสชาติความเผ็ดระดับนี้ชาวต่างชาติก็กินได้สบายๆ ผมว่านี่แหละคือเหตุผลที่ทำให้ร้านนี้ได้มิชลิน พอลองกินดูจะรู้เลยว่าเป็นรสชาติที่ไม่ได้จัดจ้าน กินคู่กับเบียร์เข้ากันกว่าโซจูครับ
ร้านที่ได้รางวัลบิบ กูร์มองด์ (Bib Gourmand) หลายร้านราคาโหดมาก แต่ร้านนี้ไม่ได้แพงขนาดนั้นครับ แน่นอนว่าถ้าเทียบกับร้านทักคาลบี้ทั่วไป ที่นี่ก็แพงกว่าอย่างน้อย 1,000 วอน (KRW) แถมถ้ามาช่วงเที่ยงหรือเย็นก็จะต้องเจอกับคิวที่ยาวแบบโหดร้ายสุดๆ และถ้าพาแฟนมา คุณก็ต้องรับหน้าที่ยืนผัดรัวๆ ด้วย ถึงจะมีข้อเสียจุกจิกอยู่บ้าง แต่ข้อดีข้อเดียวที่ว่า "ทักคาลบี้อร่อยมาก" มันกลบข้อเสียไปได้หมดเลยครับ
เป็นร้านที่กินแค่ทักคาลบี้เปล่าๆ แบบไม่ต้องห่อผักก็อร่อยลงตัวแล้ว แนะนำให้สั่งเผื่อจำนวนคนไปเลยสัก 1-2 ที่ หรือไม่ก็ต้องเผื่อท้องไว้กินข้าวผัดตอนจบให้ได้นะครับ ถ้าไม่ต้องรอคิวล่ะก็ ผมอยากจะมากินทุกอาทิตย์เลย แต่มันก็ไม่ง่ายแบบนั้นน่ะสิ