พุงนัมกลแบงงี: รีวิวตรอกหอยหวานย่านอึลจีโร โซล
เพื่อนชาวฟิลิปปินส์มาเที่ยวโซล เราเลยมาคิดกันว่าจะกินมื้อเย็นที่ไหนดี เพื่อนพักอยู่แถวเมียงดง (Myeongdong) ผมเลยลองหาร้านอาหารแถวนั้นดู จริงๆ เมียงดงก็มีร้านอร่อยเยอะแยะนะ แต่พวกเพื่อนๆ ไม่อยากไปร้านดีๆ แบบที่ผมอยากไป พวกเขาอยากได้ฟีลแบบที่คนโซลไปนั่งดื่มกันหลังเลิกงาน อย่างร้านเต็นท์แดง (Pojangmacha) หรือร้านปิ้งย่างสไตล์ญี่ปุ่น (Robatayaki) สมัยนี้จะไปหาร้านเต็นท์แดงจากไหนล่ะ.. เดินหาเท่าไหร่ก็ไม่เจอร้านเต็นท์แดงริมทางแบบในซีรีส์เลย สุดท้ายเลยต้องเลือกตัวเลือกที่สองคือ 'ร้านที่พนักงานออฟฟิศในโซลไปดื่มกันหลังเลิกงานและดูเหมือนฉากในซีรีส์' เฮ้อ... กว่าจะได้กินข้าวแต่ละมื้อนี่มันยากจริงๆ
ผมนั่งจ้องแผนที่อยู่พักใหญ่จนเจอตรอกอึลจีโรกลแบงงี (Euljiro Golbaengi Alley - ตรอกยำหอยหวาน) อยู่ใกล้ๆ เมนูหอยหวาน (Golbaengi) น่าจะมีแค่พวกเราที่กินเป็น แถมยังเป็นกับแกล้มที่เข้ากับโซแมก (โซจูผสมเบียร์) ได้ดีสุดๆ เพื่อนร้องหาแต่โซแมก ถือว่าตอบโจทย์เลยล่ะ พอไปถึงตรอกอึลจีโรกลแบงงีในวันเสาร์ที่ไม่มีพนักงานออฟฟิศ บรรยากาศเลยดูเงียบเหงา แต่แปลกมากที่มีอยู่ร้านเดียวที่คนแน่นเอี๊ยด พอเดินไปดูชื่อร้านก็คือร้าน 'พุงนัมกลแบงงี' (Pungnam Golbaengi)
เอาจริงๆ ร้านก็ไม่ได้ต้มหอยหวานเอง แค่เปิดกระป๋องแล้วเอามายำ ทำไมคนถึงเยอะขนาดนี้เนี่ย แต่ก็เดาไม่ผิดเลย เพราะร้านนี้เคยออกทีวี แถมยังเป็นรายการของแพคจงวอน (เชฟชื่อดัง) ที่คอยเลือกร้านอาหารให้คนทั่วไป รวมถึงผมด้วย คนก็เลยแห่กันมาเยอะแบบนี้ แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ร้านอื่นไม่มีลูกค้าเลย มีแค่ร้านนี้ร้านเดียวที่คนแน่น การกระจายตัวของลูกค้าที่ผิดปกติแบบนี้ทำเอาผมอดคาดหวังและสนใจไม่ได้ พลังของสื่อนี่มันสุดยอดจริงๆ
หลังจากสั่งอาหาร ผมก็ชงโซแมกให้เพื่อนชาวฟิลิปปินส์ที่เรียกร้องอยากกินนักหนาดูว่ามันคืออะไร จากนั้นไข่ม้วนกับยำหอยหวานก็มาเสิร์ฟ เราสั่งเส้นก๋วยเตี๋ยวมาคลุกกินแทนมื้อเย็นด้วย
รสชาติยำหอยหวานของร้านนี้สำหรับผมถือว่าแอบเผ็ดนิดนึง ทำเอาต้องจิบเหล้าตามรัวๆ พอกินไปสักพักจะรู้สึกว่าได้รสชาติของยำต้นหอมรสเผ็ดมากกว่ารสของหอยหวานซะอีก แล้วเราก็กินเส้นก๋วยเตี๋ยวที่หอมกลิ่นน้ำมันงาเตะจมูกจนอิ่ม รสชาติไม่ได้แตกต่างจากร้านอื่นแบบว้าวอะไรขนาดนั้น แค่เส้นลวกมาสุกกำลังดีกว่ายำหอยหวานที่เคยกินทั่วไป และยำต้นหอมก็ทำออกมาได้น่ากินเหมือนยำต้นหอมในร้านเนื้อย่างหรูๆ แต่ดูเหมือนว่าจะเผ็ดไปหน่อยสำหรับชาวต่างชาติ เพื่อนผมคีบกินไปแค่ไม่กี่คำก็เอาแต่ก้มหน้าดูมือถือ ผมเลยกินแค่เส้นกับหอยหวานลวกๆ แล้วก็ลุกเลย ใครที่ไม่ชอบกินเผ็ดอาจจะกินได้แค่สองสามคำแล้วอิ่มเลยก็ได้ ต้องลองคิดดูดีๆ แต่ก็ยังเผ็ดน้อยกว่ายำหอยหวานตามร้านเหล้าราคาถูกทั่วไปนะ
ถ้าเทียบราคากับคุณภาพที่ได้ ก็พูดยากว่ามันดีเยี่ยม แน่นอนว่ามันไม่ได้แย่นะ หอยหวานก็เปิดกระป๋องเอาเลยไม่ต่างกัน แต่ยำต้นหอม เส้นก๋วยเตี๋ยว และไข่ม้วนนั้นคุณภาพคนละระดับกับร้านเหล้าทั่วไปจริงๆ ปัญหาคือราคาก็คนละระดับเหมือนกัน
ตอนแรกกะว่าจะไม่เขียนลงบล็อกแล้วปล่อยให้เป็นแค่ร้านที่เคยกินครั้งเดียวพอ แต่ผมอยากบันทึกเรื่องราวของตรอกอึลจีโรกลแบงงีแห่งนี้มากกว่าแค่ตัวร้าน ตรอกนี้ตั้งอยู่ในย่านอึลจีโร (Euljiro) ซึ่งเป็นแหล่งรวมบริษัทในโซล และเป็นย่านที่เปิดกิจการมายาวนาน เติบโตมาพร้อมกับบริษัทเหล่านี้ ดังนั้นที่นี่จึงไม่ใช่แค่สถานที่ที่คนมาเพื่อลิ้มลองรสชาติ แต่มีความหมายพิเศษสำหรับคนโซล ผมเลยให้คะแนนตรงนี้เพิ่มนิดหน่อย รสชาติแต่ละร้านคงไม่ต่างกันมากนัก แค่เลือกร้านที่ว่างๆ หรือร้านที่ป้าเจ้าของดูใจดีก็พอครับ อ้อ ขอเตือนไว้นิดนึงว่าย่านนี้เปิดให้บริการพนักงานออฟฟิศที่เหนื่อยล้ามาอย่างยาวนาน เลยอาจจะคาดหวังบริการระดับพรีเมียมได้ยากหน่อย ถ้าเสียงดังหน่อยเขาจะบริการดี