Slovak House บราติสลาวา: สเต็กราคาถูกและดนตรีสด
ในการเขียนโพสต์เกี่ยวกับการเดินทางมาทำงานครั้งนี้ ผมได้เขียนถึงร้านอาหารอร่อยในบราติสลาวา (Bratislava) ไปสองแห่ง แต่เพราะผมเพิ่งเคยไปแค่สองร้าน ข้อมูลเลยอาจจะยังเชื่อถือไม่ได้ร้อยเปอร์เซ็นต์นัก ยังไงซะมันก็เป็นเหมือนการเขียนไดอารี่ แถมเวลาที่จะไปไหนมาไหนหรือเดินเที่ยวก็มีน้อยมากๆ แต่ถึงอย่างนั้น ร้านเบียร์ในบราติสลาวาที่ผมโพสต์ไปก่อนหน้านี้ก็เป็นร้านเก่าแก่ที่พนักงานโรงแรมแนะนำมา และที่สำคัญคือมันอร่อยมากๆ ครับ
ส่วนครั้งนี้ ผมแค่เดินผ่านไปตามถนนแล้วก็เลือกร้านที่ดูคึกคักที่สุด แถมยังมีคนมายืนเรียกลูกค้าอยู่หน้าร้านด้วย (แต่ก็ไม่ได้เรียกแบบจริงจังเหมือนในเอเชียนะ) หลายคนอาจจะสงสัยว่า 'ไปกินร้านที่มีคนยืนเรียกลูกค้าทำไม?' แต่เพราะนี่เป็นร้านอาหารเดียวในบราติสลาวาที่มีการเรียกลูกค้าหน้าร้าน ผมเลยรู้สึกว่ามันแปลกดีและตัดสินใจเดินเข้าไปครับ
กฎข้อหนึ่งที่ใช้ได้เสมอไม่ว่าจะไปที่ไหนก็คือ "ร้านที่คนเยอะมักจะอร่อย" และถึงแม้จะเลยเวลามื้อเย็นมาพักใหญ่แล้ว แต่ก็ยังมีลูกค้านั่งอยู่ถึงสี่ห้าโต๊ะ แสดงว่าร้านนี้น่าจะเป็นร้านเด็ดในย่านนี้เหมือนกัน
สำหรับมื้อเย็นวันนี้ หลังจากที่รวบยอดมื้อเช้ากับมื้อเที่ยงเป็นอาหารเช้าของโรงแรมไปแล้ว แถมมื้อนี้ยังมีคนเลี้ยง ผมเลยสั่งสเต็กกับเบียร์มาครับ ขอพูดเรื่องเบียร์สักหน่อย ถ้าเป็นที่เกาหลีผมคงดื่มเบียร์แก้วละ 500cc ได้สบายๆ สองสามแก้ว แต่พอมาที่นี่ เบียร์ทุกตัวแรงมากจนผมแทบจะดื่มแก้วเดียวไม่หมด แต่มันก็ให้ความรู้สึกว่าเป็นเบียร์จริงๆ ไม่ได้จืดเหมือนน้ำข้าวบาร์เลย์แบบที่เกาหลี (ส่วนเรื่องที่ดื่มน้ำข้าวบาร์เลย์นั่นแล้วเมาก็เป็นอีกเรื่องนึงนะ)
ผมได้มาเห็นคนยุโรปตะวันออกกระดกเบียร์ดื่มกันแบบสดชื่นสุดๆ ด้วยตาตัวเอง ก็เลยลองทำตามดูบ้าง แต่มันดูจะเป็นเรื่องยากสำหรับผมไปหน่อย
ราคาของเมนูนี้อยู่ที่ประมาณ 20,000 KRW ต้นๆ ถึงกลางๆ ถ้าเป็นที่เกาหลีคงโดนเรียกเก็บสัก 40,000 KRW แน่ๆ ค่าอาหารที่นี่ถูกดีจังเลยครับ (ถึงแม้ว่าสำหรับในบราติสลาวาอาจจะถือว่าแพงก็เถอะ..) ส่วนรสชาติก็.. เป็นรสชาติสเต็กทั่วไปครับ ไม่ได้อร่อยจนตาโตหรือบรรยายสรรพคุณได้ยืดยาวเหมือนในการ์ตูนหรือรายการวาไรตี้ แถมปริมาณยังเยอะมากๆ แต่ที่น่าตกใจกว่านั้นคือผมกินหมดเกลี้ยงเลย
สิ่งที่ผมชอบเกี่ยวกับร้านนี้ นอกจากราคาอาหารจะถูกแล้ว ยังมีดนตรีสดให้ฟังด้วย (จริงๆ ที่บอกว่าราคาถูกเป็นเพราะความต่างของค่าครองชีพนะครับ ไม่ใช่ว่าถูกสำหรับที่บราติสลาวา) ภาพวาดบุคคลและภาพจิตรกรรมฝาผนังในร้านก็ดูไม่ธรรมดา แต่ที่โดดเด่นที่สุดคือคุณลุงหัวโล้นคนนั้นครับ เขายืนร้องเพลงอยู่คนเดียวในที่ที่ไม่มีเวทีด้วยซ้ำ แต่อินเนอร์และจิตวิญญาณมาเต็มมาก คนในร้านก็ไม่ได้ตั้งใจดูเหมือนเป็นคอนเสิร์ตยิ่งใหญ่ แต่ฟังไปฮัมเพลงไปเหมือนกำลังเปิดวิทยุฟัง เขาร้องเพลงแบบพึมพำๆ แต่กลับมีพลังที่ช่วยสร้างบรรยากาศให้กับร้านธรรมดาๆ ที่ไม่มีอะไรเลย ผมเองก็ไม่ค่อยรู้เรื่องดนตรีเลยวิจารณ์ไม่ค่อยถูก แต่ตอนเดินออกจากร้าน ผมถึงกับคิดว่าบางทีผมอาจจะเพิ่งได้ฟังเพลงจากนักร้องที่ยอดเยี่ยมมากๆ คนหนึ่งอยู่ก็ได้ ตอนออกไปผมเลยเอามือทาบอกแล้วยกนิ้วโป้งให้เพื่อเป็นการขอบคุณ เขาก็ยิ้มกว้างแล้วบอกฝันดีกลับมาครับ
บราติสลาวาอาจจะไม่ได้มีอะไรพิเศษมากมาย แต่ก็ไม่ได้มีอะไรแย่เป็นพิเศษเหมือนกัน ยิ่งอยู่ไปนานๆ ผมก็ยิ่งหลงเสน่ห์ความสงบและผ่อนคลายในแบบฉบับของเมืองนี้ครับ