เที่ยวศาลเจ้าอัตสึตะ แวะกินฮิตสึมะบุชิที่นาโกย่า
หลังจากฝากกระเป๋าไว้ที่โรงแรมและได้พักหายใจหายคอ ร่างกายและจิตใจก็รู้สึกเบาสบายขึ้นเยอะ ผมหยิบแค่กระเป๋าสตางค์กับกล้องถ่ายรูป แล้วออกเดินทางไปศาลเจ้าอัตสึตะ (Atsuta Jingu) เพื่อไปกินฮิตสึมะบุชิ (ข้าวหน้าปลาไหลย่าง) ซึ่งเป็นไฮไลต์ของวันนี้ ฮิตสึมะบุชิเป็นเมนูที่ผมอยากกินที่สุดตั้งแต่ก่อนมา พอคิดว่าจะได้ไปกินก็ตื่นเต้นอยู่คนเดียวตั้งแต่เริ่มออกเดินทางเลย
ในฐานะนักท่องเที่ยว เราก็ต้องเดินทางด้วยรถไฟใต้ดินสิครับ ออกจากโรงแรมเดินตรงไปเรื่อยๆ ข้ามทางม้าลาย 3 สี่แยก พอถึงสี่แยกที่ 4 ให้เลี้ยวซ้าย เดินไปอีกประมาณ 50 เมตรก็จะเจอทางออก 2 ของสถานีฟุชิมิ (Fushimi) ทางเดินจัดไว้ดีมากและอยู่ใกล้ เลยหาเจอได้ง่ายๆ
ทั้งที่เลยเวลาอาหารมาตั้งนานแล้ว แต่คนรอคิวเยอะมากๆ ไม่คิดเลยว่าจะมีคนมายืนรอข้างนอกในวันหนาวๆ แบบนี้ พอเดินเข้าไปข้างในเพื่อจะจองคิว ปรากฏว่าห้องรอคิวเต็มเอี๊ยด คนพวกนี้คือไม่มีที่นั่งข้างในเลยต้องออกมายืนรอข้างนอกสินะ... กะด้วยสายตาคร่าวๆ น่าจะมีคนรออยู่ประมาณ 30 คิว
ถึงจะหิว แต่ก็ขอจองคิวทิ้งไว้ก่อน แล้วไปเดินเล่นรอบๆ ศาลเจ้าอัตสึตะสักหน่อย
ถ้าจะพูดให้ถูกคือ ร้านอัตสึตะ โฮไรเคน ตั้งอยู่หน้าศาลเจ้าอัตสึตะต่างหาก ถ้าใครเคยอ่านนิยายเรื่องมหาบุรุษกู้แผ่นดิน (Tokugawa Ieyasu) หรือพอจะสนใจประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นอยู่บ้าง น่าจะรู้จัก โอดะ โนบุนากะ, โทโยโทมิ ฮิเดโยชิ (คนนี้น่าจะรู้จักกันชัวร์ๆ) และ โทคุกาวะ อิเอยาสึ ทั้งสามคนนี้เคยมาเยือนศาลเจ้าแห่งนี้ โดยเฉพาะโนบุนากะที่มีชื่อเสียงจากการสร้างกำแพงดินที่ศาลเจ้านี้หลังจากชนะศึกโอเกฮาซามะ (การชนะศึกโอเกฮาซามะนี่เป็นเรื่องที่แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย...) ที่นี่เก่าแก่มากและมักจะปรากฏในหนังสือประวัติศาสตร์บ่อยๆ ปราสาทนาโกย่าอาจจะถูกไฟไหม้แล้วสร้างใหม่ แต่ที่นี่ไม่โดนระเบิดเลยยังคงสภาพเดิมไว้ได้ดี ไม่ใช่สถานที่ท่องเที่ยวปลอมๆ ที่เพิ่งสร้างใหม่แล้วหลอกว่าเก่าแก่เหมือนปราสาทนาโกย่าหรือวัดพุลกุกซาที่คยองจูหรอกนะ
ถึงที่นี่จะสำคัญแค่ไหน แต่เราก็ไม่ได้อินกับศาลเจ้าญี่ปุ่นขนาดนั้น แค่หิวแล้วไม่มีอะไรทำ เลยกะจะแวะมาเดินเล่นฆ่าเวลาเฉยๆ แต่เพราะต้นไม้ที่ดึงดูดสายตายิ่งกว่าตัวอาคาร ทำให้บรรยากาศน่าเดินเล่นมาก เราเลยตัดสินใจเดินเข้าไปจนสุดทาง
เพราะพูดภาษาญี่ปุ่นไม่ได้เลย ก็เลยไม่เข้าใจเลยว่าที่นี่เขาทำอะไรกัน รู้แค่ว่าเป็นสถานที่ที่เงียบสงบ พอเห็นคนสวดมนต์อย่างตั้งใจ ก็สัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่สงบร่มรื่นของศาลเจ้า เป็นสถานที่เงียบๆ ที่แม้แต่คนต่างศาสนาก็สามารถมาทิ้งความเครียดไว้ที่นี่ได้
ดูเหมือนจะมีวิธีสวดมนต์เฉพาะอยู่ กะจะลองทำตามดู แต่ก็ไม่รู้วิธีแถมไม่รู้ว่าเป็นเทพเจ้าองค์ไหน เลยได้แต่ถ่ายรูปกลับมา พอมาดูรูปถึงรู้ว่าไม่ได้เช็ดเลนส์กล้อง...
อ๊ะ!! ได้เวลาแล้ว!! ไปกินข้าวกันเถอะ!!