รีวิว I'm Angus Steakhouse คืนสุดท้ายในซิดนีย์
พอเอาของที่ช้อปปิ้งอย่างเมามันจากดิวตี้ฟรีไปเก็บที่โรงแรมแล้ว ค่อยรู้สึกมีชีวิตชีวาขึ้นมาหน่อย ดูจากสัมภาระแล้วคนคงนึกว่าเป็นพ่อค้าหอบฟางแน่ๆ รู้งี้เพลาๆ เรื่องช้อปบ้างก็ดี...
ที่มาทริปทำงานครั้งนี้แล้วไม่เหงา แถมยังสนุกทุกวันก็เพราะมียงวานอยู่เป็นเพื่อนนี่แหละ รบกวนเขามาก็เยอะ ก่อนกลับฉันเลยตั้งใจจะเป็นเจ้ามือเลี้ยงมื้อค่ำหรูๆ สักมื้อ และก่อนไปก็อยากพาเขามาดูโรงแรมด้วย โรงแรมนี้มันดีมากจริงๆ นะ!
I'm Angus (ร้านสเต็ก)
ราคามันแพงจนรู้สึกว่าไร้สาระมาก แต่ประเด็นคือมันก็อร่อยแบบไร้สาระมากเหมือนกัน แปลกใจจริงๆ ว่าเขาย่างเนื้อยังไงให้ออกมาถูกใจฉันได้ขนาดนี้ ดูข้างนอกเหมือนจะไหม้ แต่พอกัดเข้าไปคำแรก น้ำเนื้อก็ฉ่ำสุดๆ~~ แถมยังเป็นครั้งแรกที่รู้สึกว่าไวน์แดงอร่อยขนาดนี้ มันไม่ใช่ไวน์ที่แพงอะไรเลยนะ แต่พอกินคู่กับสเต็กแล้วมันหวานละมุนมาก อร่อยจนถึงขั้นคิดว่าอยากย้ายมาอยู่ซิดนีย์เพราะอยากกินแบบนี้ทุกวันเลย
เบียร์แก้วสุดท้าย
กินกันอย่างบ้าคลั่งจนมีเวลาเหลือ อยากเมาท์มอยกันต่อ แถมยังเป็นคืนสุดท้าย ไม่รู้จะได้เจอกันอีกเมื่อไหร่ เลยตัดสินใจไปดื่มเบียร์กันอีกสักแก้ว เป็นร้านที่เดินสุ่มๆ เข้าไปโดยไม่รู้ชื่อร้านด้วยซ้ำ แต่มันก็ดีนะ ไม่ว่าจะไปเที่ยวที่ไหน วันที่สนุกที่สุดและในทางกลับกันก็เป็นวันที่ไม่อยากกลับที่สุด มักจะเป็นคืนก่อนวันเดินทางกลับเสมอ ทริปนี้ถึงจะมีความลำบากอยู่บ้าง แต่ก็ใช้เวลาได้อย่างสนุกสนานจริงๆ
