slothis · ไทย

พาเที่ยว Kimyounggap Gallery Dumoak ที่เกาะเชจู

2017-07-17 · อัปเดต: 2026-08-11 · ต้นฉบับ (ภาษาเกาหลี)

บทความนี้แปลจากต้นฉบับภาษาเกาหลีโดยใช้ AI ช่วย อ่านต้นฉบับภาษาเกาหลี →

ที่เกาะเชจูมีศิลปินเยอะมากจริงๆ ทั้งคนที่ยังมีชีวิตและสร้างสรรค์ผลงานอยู่ คนที่เปิดร้านกาแฟแล้วขายผลงานศิลปะไปด้วยเป็นครั้งคราว และคนที่ล่วงลับไปแล้วแต่ยังทิ้งผลงานและชื่อเสียงเอาไว้ ไม่ว่าจะไปเที่ยวโซนไหนก็มักจะเจอคนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งในสามกลุ่มนี้เสมอ ในบรรดาศิลปินเหล่านั้น มีคนหนึ่งที่ผมเพิ่งเคยได้ยินชื่อเป็นครั้งแรก แต่คนในวงการต่างยกย่องชื่นชม เขาคือ คิมยองกัป (Kim Young-gap) เจ้าของเดิมของ Kimyounggap Gallery ที่เราจะไปเยือนกันในวันนี้นั่นเอง

ก่อนไป พี่สาวบรีฟให้ฟังว่า 'ที่ที่เรากำลังจะไปเนี่ย เป็นแกลเลอรีของช่างภาพชื่อดังนะ แต่ที่เราไปก็เพราะสวนข้างในมันสวย ไม่ได้ไปดูผลงานศิลปินหรอก' สรุปได้ตามนี้เลย แค่ฟังบรีฟก็หมดสนุกแล้วสิ แย่ล่ะ อยากไปพิพิธภัณฑ์มากกว่าอะ

ทางเข้าที่มีกำแพงหินและป้ายเหล็กขึ้นสนิมเขียนว่า Kim Young Gap Gallery Dumoak
ป้ายข้อมูลเหล็กขึ้นสนิมที่เขียนแนะนำและเวลาเข้าชม Kim Young Gap Gallery Dumoak
เพิ่งรู้ว่าชื่อเก่าของภูเขาฮัลลาซาน (Hallasang) คือ 'ทูโมอัก (Dumoak)' นี่เอง!
ประติมากรรมเหล็กรูปเด็กผู้หญิงที่มีข้อความ 'ขอบคุณที่เดินทางมาเยี่ยมชมในที่ห่างไกล' เขียนไว้บนกระโปรง
รูปปั้นเจ๊ที่โดนฮุกซ้ายเข้าที่ปลายคาง คอยต้อนรับผู้มาเยือนตั้งแต่ทางเข้าเลย
ทิวทัศน์สวนฤดูหนาวที่มีดอกแดฟโฟดิลบานสะพรั่งท่ามกลางกำแพงหินและต้นไม้ที่ไร้ใบ
กลุ่มดอกแดฟโฟดิลสีเหลืองสลับขาวที่บานสะพรั่งอยู่ใต้กำแพงหิน
ดอกแดฟโฟดิลสามดอกที่มีเกสรสีเหลืองและกลีบดอกสีขาวถ่ายแบบโคลสอัพ
ที่บอกว่าสวนสวยคือจัดไว้ดีมากจริงๆ มีดอกไม้แปลกๆ เยอะแยะ แถมทางเดินก็เดินสบาย
ผู้คนและสวนที่มีหิมะตกมองผ่านประตูไม้ที่เปิดอยู่
ไหหลายใบวางรวมกันอยู่มุมหนึ่งของสวนที่มีหิมะตก
ไหสีน้ำตาลขนาดเล็กและใหญ่วางรวมกันอยู่ใต้ต้นไม้ในสวนที่มีหิมะตก
หิมะตกบนทางเดินระเบียงไม้ข้างอาคารสีขาว

พอเดินเข้าไปจะเจอสวนก่อน ตามด้วยพื้นที่จัดแสดงภาพถ่ายที่คิมยองกัปถ่ายไว้ตอนยังมีชีวิตอยู่ และด้านหลังก็จะมีร้านกาแฟ คนที่ไม่ค่อยอินหรือไม่ได้สนใจศิลปะแบบผมก็มักจะใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการชมดอกไม้ในสวน ส่วนคนที่สนใจก็จะใช้เวลาอยู่ในห้องจัดแสดง แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังดีที่เป็นภาพถ่าย เลยดูง่ายหน่อย ภาพพวกนี้เหมือนเป็นบันทึกเรื่องราวของเชจู พอเอามาเทียบกับเชจูในปัจจุบันก็ดูเพลินดีเหมือนกัน มีรูปสถานที่ที่เราเพิ่งไปมาเมื่อไม่กี่วันก่อนจัดแสดงอยู่ด้วย พอดูแล้วก็แอบคิดว่า 'ถ้าได้นั่งไทม์แมชชีนก็คงรู้สึกแบบนี้สินะ' แน่นอนว่าที่พูดมาทั้งหมดเนี่ย คือพยายามจะซึมซับความรู้สึกให้ได้มากที่สุดแล้วนะ แต่เอาเข้าจริง ส่วนใหญ่คงเดินออกมาข้างนอกภายใน 5 นาทีแหละ

ทางเข้าอาคารแกลเลอรีผนังสีขาวที่มีระเบียงไม้ท่ามกลางหิมะที่กำลังตก
ร้านกาแฟ ที่นี่แปลกตรงที่เป็นร้านแบบไม่มีพนักงาน
แก้วมัคสีขาวหลายใบและเหยือกน้ำวางอยู่บนโต๊ะบาร์
ป้ายเมนูบนผนัง เครื่องชงกาแฟแคปซูล และกล่องเก็บเงินรูปบ้านนก
ต้องชงกาแฟเอง (แถมเป็นกาแฟแคปซูลราคา 500 วอนด้วยนะ) เสิร์ฟเอง ล้างแก้วเอง แต่ราคาถูกกว่าร้านกาแฟหน้าบ้านที่เจ้าของร้านทำให้ทุกอย่างแค่ 1,000 วอนเอง แถมยังจ่ายผ่านบัตรไม่ได้อีกต่างหาก คุณคิมยองกัปแกคงหัวการค้าน่าดู
สุนัขสีขาวกำลังเดินบนทางเดินหินกลางแจ้งท่ามกลางหิมะตก
สุนัขสีขาวกำลังเดินอยู่ใต้ต้นสนในสวนที่มีหิมะตก
น้องหมาแถวนี้ที่กำลังดี๊ด๊ากับหิมะ หรืออาจจะเป็นหมาที่นี่เลี้ยงไว้ก็ไม่รู้
รูปปั้นทลฮารือบัง (รูปปั้นหินเกาะเชจู) สะพายกล้องถ่ายรูป
ตุ๊กตาดินเผารูปคนขนาดเล็กวางอยู่ท่ามกลางพงหญ้า
ตุ๊กตาดินเผาขนาดเล็กหลายตัววางอยู่ท่ามกลางพงหญ้า
มีแค่ผมคนเดียวหรือเปล่าที่นึกถึงโทโทโร่เพื่อนรัก (My Neighbor Totoro) คือมันเหมือนมากเลยนะ
ดอกคามิเลียสีแดงหนึ่งดอกบานสะพรั่งท่ามกลางใบไม้สีเขียว
ทางเดินที่มีกำแพงหินและต้นไม้เรียงรายในวันที่มีเมฆครึ้ม
ดอกแดฟโฟดิลบานสะพรั่งริมถนนข้างกำแพงหิน
สิ่งที่สวยที่สุดในพื้นที่นี้ก็คือทางเดินนี่แหละ ทางเดินดีมากจริงๆ อาจจะเพราะหิมะตกเลยไม่ค่อยมีเด็กๆ เท่าไหร่ แต่เป็นทางที่เหมาะให้เด็กๆ มาวิ่งเล่นสนุกๆ มากเลย
ลูกศรสีขาวและสัญลักษณ์รูปคนวาดอยู่บนพื้นหินสีเข้มที่เปียกฝน
ป้ายห้องน้ำ

สำหรับคนที่ชอบถ่ายรูป ที่นี่คงเป็นพื้นที่ที่น่าหลงใหลมาก แต่สำหรับคนทั่วไป โดยเฉพาะผู้ชายทั่วไป มันก็เป็นแค่สถานที่ที่มีทางเดินสวยๆ เท่านั้นแหละ ขอส่งกำลังใจให้เหล่าผู้ชายส่วนใหญ่ที่น่าจะโดนแฟนหรือภรรยาลากมาที่นี่ล่วงหน้าเลยละกัน

ทะเลและต้นไม้มองเห็นอยู่เลยทุ่งดอกคาโนลาสีเหลืองที่บานสะพรั่ง
ดอกยูแช (ดอกเรปซีด) บานสวยแล้ว และในที่แบบนี้ก็มักจะมีพวกที่คอยเก็บค่าที่ถ่ายรูปจ้องตาเป็นมันเหมือนไฮยีน่ารออยู่ ตอนนี้เชจูกลายเป็นที่ที่เป็นทุนนิยมยิ่งกว่าโซล และเรียกร้องเงินเก่งยิ่งกว่าฟิลิปปินส์ไปซะแล้ว
เงาโครงร่างของต้นไม้ที่ไร้ใบใต้ท้องฟ้าที่มีเมฆดำครึ้ม
เงาโครงร่างของต้นไม้ที่ใบร่วงหมดต้นยืนตระหง่านโดยมีท้องฟ้าครึ้มเป็นฉากหลัง