slothis · ไทย

รีวิวร้านอาหารญี่ปุ่นในเซจง: โอมากาเสะร้าน Maru ราคาแค่ 20,000 วอน!

2024-11-14 · อัปเดต: 2026-08-11 · ต้นฉบับ (ภาษาเกาหลี)

บทความนี้แปลจากต้นฉบับภาษาเกาหลีโดยใช้ AI ช่วย อ่านต้นฉบับภาษาเกาหลี →
ผมมีธุระที่เมืองเซจง (เมืองทางตอนกลางของเกาหลี) เลยได้ทานมื้อเย็นที่นั่น เพื่อนที่อยู่ที่นี่ชวนไปกินโอมากาเสะ ปกติโอมากาเสะราคาไม่ใช่น้อยๆ ตอนแรกนึกว่าเพื่อนบ้าไปแล้วเพราะไม่ได้ของขวัญอะไรเลยในวันเปเปโร่ (Pepero Day) แต่พอได้ยินว่าราคาแค่คนละ 20,000 วอน (ประมาณ 530 บาท) ก็เลยเข้าใจว่าทำไมถึงพามา

ขนาดสั่งต๊อกบกกีเดลิเวอรี่ที่โซลยังราคาประมาณ 15,000 วอน (ประมาณ 390 บาท) เลย ไม่อยากจะเชื่อว่าโอมากาเสะอาหารญี่ปุ่นจะราคาแค่ 20,000 วอน ต่อให้อาหารไม่อร่อยก็น่าจะดังในฐานะ "โอมากาเสะ 2 หมื่นวอน" อยู่ดี แต่นี่ดันอร่อยด้วยสิ

ระเบียงกลางแจ้งและทางเข้าของร้านอาหารญี่ปุ่นที่มีป้ายชื่อร้านมารุ

ทางเข้าร้านก็น่ารักจุ๋มจิ๋มดี
เมนูอาหารที่ระบุรายการเช่น ข้าวหน้าปลาไหล ไคเซ็นด้ง (ข้าวหน้าปลาดิบรวม) ซาเกด้ง (ข้าวหน้าปลาแซลมอน) และสาเกชนิดต่างๆ
ซาชิมิโอมากาเสะ 20,000 วอน
เมนูเครื่องดื่มที่แสดงราคาไวน์ เครื่องดื่มแอลกอฮอล์เกาหลี เบียร์ ไฮบอล และอื่นๆ
ป้ายคำแนะนำวิธีรับประทานข้าวหน้าปลาไหล ไคเซ็นด้ง และซาเกด้งให้อร่อย
เมนหลักน่าจะเป็นข้าวหน้าปลาไหลนะ
ขวดสาเกคุโบต้า เซนจู และจานเครื่องเคียงที่ใส่กระเทียมดองญี่ปุ่นและยำก้านสาหร่าย
โซจูที่นี่ราคา 7,000 วอน (ประมาณ 180 บาท) แอบแพงกว่าร้านอื่นนิดหน่อย แต่ค่าอาหารถูกขนาดนี้ ค่าเหล้าก็สมควรจะราคานี้แหละ ผมลองสั่ง คุโบต้า เซนจู (Kubota Senju - สาเกญี่ปุ่น) มาดู เผื่อว่าอาหารจะเปลี่ยนไปตามเหล้าที่สั่ง โอมากาเสะราคา 20,000 วอนก็จริง แต่มีเงื่อนไขว่าต้องสั่งเครื่องดื่มแอลกอฮอล์คนละ 1 ขวด แน่นอนว่าเป็นเกณฑ์ของโซจู แต่ถ้าสั่งคุโบต้าก็ผ่านฉลุย
อาหารทะเลหลากหลายชนิด เช่น กุ้ง หอยเป๋าฮื้อ หอยนางรม และสับปะรดทะเล จัดวางอยู่ในจาน
หอยนางรมสดมาก แม้จะเพิ่งเข้าใกล้ช่วงฤดูกาลของมัน หอยเป๋าฮื้อก็ไม่ได้นึ่งมาส่งๆ แต่นึ่งมาอย่างดีให้ทานง่าย เคี้ยวนุ่มละมุนลิ้น
จานหกเหลี่ยมสีขาวใส่หัวไชเท้าดองและหัวไชเท้าฝานบาง
เชฟยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์บาร์ โดยมีชามซาซิมิและขวดสาเกวางอยู่ด้านหน้า
ซาซิมิหลายชนิด ต้นอ่อนหัวไชเท้า และวาซาบิในชามกลมสีดำใครเห็นแบบนี้แล้วจะคิดว่าราคา 20,000 วอนกันล่ะ ซาชิมิก็ไม่ได้หั่นมาหยาบๆ แบบตามตลาดปลา แต่แล่มาอย่างดี ไม่มีก้างติดคอเลย ทานได้ลื่นไหลมาก มีปลาตาเดียว ปลากะพงแดง และปลากระบอกเป็นพื้นฐาน แค่กินเท่านี้ก็อิ่มแล้ว ไม่รู้เหมือนกันว่าชนิดปลาจะเปลี่ยนไปตามฤดูกาลไหม แต่ยิ่งกินก็ยิ่งสงสัยว่าทำไมถึงขายแค่ 20,000 วอน
ปลาย่างหนึ่งชิ้นวางบนผักกาดหอมในจานหกเหลี่ยมสีขาว
ปลาเมโระย่าง
ซาซิมิปลาเนื้อแดงและซาซิมิเนื้อวัวจัดเรียงอย่างเป็นระเบียบในชามกลมสีดำนึกว่าเสิร์ฟซาชิมิแล้วจะจบ ดันมีซาชิมิปลาทูน่าออกมาอีก เริ่มรู้สึกทั้งเป็นห่วงและสงสัยปนเปกันไปว่าร้านนี้จะเปิดไปได้นานไหมเนี่ย ไม่ว่าจะเป็นส่วนที่ดีหรือไม่ดี แค่มีปลาทูน่าเสิร์ฟมาให้ก็เซอร์ไพรส์มากแล้ว
น้ำซุปใสใส่หอยแมลงภู่ ต้นหอม และพริกในชามสีน้ำตาล
ซุปหอยแมลงภู่
เส้นอุดง น้ำซุป ผงสาหร่าย ต้นหอม และเศษแป้งเทมปุระในชามสีขาว
เมนูสุดท้ายจริงๆ คืออุดง
ภายในร้านอาหารที่ตกแต่งด้วยโทนสีเข้ม พร้อมโต๊ะและเก้าอี้ไม้
ทำไมเขาถึงขายถูกขนาดนี้กันนะ? หรือว่าเป็นโปรโมชั่นช่วงเปิดร้าน? คิดไปต่างๆ นานาเลย ถ้าแล่ปลามาลวกๆ แบบตลาดปลาก็ว่าไปอย่าง แต่นี่แล่มาให้อย่างพิถีพิถันทีละชิ้น ซาชิมิแต่ละคำเลยกลืนง่าย รสชาติดี ไม่มีสะดุดเลย แถมถ้าเขียนรีวิวใน Naver (แอปยอดฮิตของเกาหลี) จะได้เฮาส์ไวน์ฟรีอีกแก้ว ไม่รู้ว่าร้านจะได้กำไรบ้างไหมเนี่ย

น่าเสียดายจริงๆ ที่ร้านอาหารญี่ปุ่นแบบนี้ไม่มีในโซล